آتش‌نشانان حادثه پلاسکو را روایت می‌کنند

روزنامه وقایع اتفاقیه: بغض چهره‌هايشان را پوشانده و زبان‌ها محکوم به سکوت شده‌اند. چشم‌ها نظاره‌گر پارچه‌هاي سياه و عکس‌هايي شده‌اند که آوار ۱۵ طبقه پلاسکو، نبض زندگي را از آنها گرفته است. آتش‌نشان‌ها با جليقه‌هاي سياهي، کنار يکي از ايستگاه‌ها ايستاده‌اند و منتظرند؛ منتظر خبر بازگشت، بازگشت آتش‌نشان‌هايي که لحظه‌لحظه روايتگر آوارها بودند و حال سوژه آوارگي شده‌اند. کنار ايستگاه ايستاده‌اند و پذيراي خبرهاي تلخ‌و‌شيرين ‌هستند.

برگه‌اي روي ديوار چسبانده‌ و با خط بزرگي نوشته‌اند: «ما قدر شما را مي‌دانيم.» ايستگاه آتش‌نشاني شلوغ‌تر از هميشه است. کوچک و بزرگ با دسته‌هاي گل و حلوا به استقبال آتش‌نشان‌ها آمده‌اند و مرهم شده‌اند. «ما هيچ‌وقت روايتگر خبرهاي خوب نبوديم. هميشه حادثه بوده و اتفاق‌هاي تلخ اما پلاسکو فاجعه‌اي را براي ما بيدار کرد. فاجعه‌اي که همکارانمان براي کمک و حس مسئوليتشان جان دادند؛ فاجعه‌اي که ما را کم کرد و غممان را زياد.» بغض، پاي ثابت چشم‌ آتش‌نشان‌هاي ايستگاه شده و نوبت به نوبت براي رفتن به محل حادثه آماده مي‌شوند. «شيفت‌ها رو مشخص کرديم و براي دسترسي به مردم زيرآوار به ساختمون پلاسکو ميريم. همين الان برگشتيم تا شيفت بعدي اعزام بشه.» آنها که برمي‌گردند، روايت مي‌کنند و آنها که مي‌مانند، روايت مي‌شوند.

ايستگاه اول: مجوز استفاده از هليکوپتر نداريم

ايستگاه دوم: مالک و شهرداري کوتاهي کردند

ايستگاه سوم: حجم زياد آوار و دسترسي سخت

ايستگاه چهارم: علم مديريت بحران در مقابل نبود قدرت اجرايي