فریاد مسافران نوروزی پشت درهای بسته سعدآباد

روزنامه ایران نوشت: گردشگران پشت درهای فلزی کاخ «سعد آباد» به نشانه اعتراض فریاد می‌زنند. خیابان پر شده از مردمی که پشت در اصلی کاخ برای دیدن کوشک‌های قاجاری و پهلوی آه می‌کشند. خیلی‌هایشان از شهرهای دور برای بازدید از سکونت ییلاقی شاهان قاجار خود را به میدان شلوغ و پرترافیک «دربند» رسانده‌اند.

بی‌خبر از آنکه از ساعت ۵ بعد از ظهر به بعد دیگر هیچ بلیتی فروخته نمی‌شود و تنها افرادی که از قبل بلیت تهیه کرده‌اند می‌توانند نظاره‌گر یکی از باشکوه‌ترین مجموعه کاخ‌های شاهان قاجاری باشند.

البته گرفتن عکس از نگارخانه نیازی به مجوز ورودی ندارد. خیلی‌ها به گرفتن عکس‌های دست جمعی اکتفا کرده و روانه «دربند» یکی از محله‌های قدیمی تهران که کمی بالاتر از میدان است، می‌شوند. پس از گذشت ۲۰ دقیقه مسئول حراست، آب پاکی را روی دست همه می‌ریزد و با صدای بلند اعلام می‌کند:«به هیچ عنوان کسی اجازه ورود ندارد.»

در این میان خانواده‌هایی که نیمی از اقوام‌شان پشت در هستند، در سردرگمی به سر می‌برند و میان تصمیم به ادامه راه یا برگشتن به خانه گیر کرده‌اند. این حال و روز، حرف دلِ خیلی‌هاست، شبیه خانم فغانی که پشت در گیر کرده و از راه دوری برای تماشای کاخ آمده است: «دوستانم همگی آن طرف هستند. ما از این موضوع بی‌اطلاع بودیم وگرنه خیلی زودتر خودمان را به اینجا می‌رساندیم. باید ساعت‌های بازدید در طول روزهای تعطیل متفاوت از روزهای دیگر باشد.»

فروش محدود بلیت «کاخ موزه سبز»

وارد اتاق نگهبانی که می‌شوی، نوشته شده: «بازدید از کاخ موزه«سبز» امکان پذیر نیست.» کاخی که تالار آیینه آن با گل‌های گچی مزین شده و به نام قصر«سنگی» مشهور است. بسته بودن درهای کاخ به روی گردشگران پاهایشان را برای ادامه مسیر سست می‌کند. خیلی‌هایشان مصرانه برای پرسیدن علت این موضوع دربخش نگهبانی در حال مشاجره لفظی هستند. مسئول فروش بلیت می‌گوید به خاطر قدیمی بودن این کاخ و نبود ظرفیت برای میزبانی از گردشگران، بلیت آن تنها تا ساعت ۱۲ ظهر فروخته می‌شود.

وارد محوطه کاخ که می‌شوی به پیاده‌رویی می‌رسی که پوشیده از درخت‌های کهن سرو، سپیدار و چنار است که برای دیدن آنها باید سرهایتان را به سمت آسمان بگیرید. به خاطر بزرگ بودن محوطه باغ، گردشگران مدام در حال چرخیدن به دور خود هستند. یکی از آنها با صدای بلند می‌خندد و فکر می‌کند چند دقیقه پیش هم اینجا بوده است. مأموران کاخ هم به خاطر ایام نوروز کمر همت به راهنمایی گردشگران بسته‌اند اما جمعیت آنقدر زیاد است که کار را دشوار کرده. ماشین‌هایی را هم در طول مسیر برای جا‌به‌جا کردن مسافران اختصاص داده‌اند. آقای کریمی که ۷۲ سال سن دارد، می‌گوید خدا رو شکر وسایل نقلیه برای جا‌به‌جا کردن مسافران وجود دارد وگرنه باید کل مسیر را تاتی تاتی می‌کردیم. او معتقد است جوی‌های زیبا و حال و هوای بهاری کاخ روح هر کسی که قدم به اینجا می‌گذارد را تازه می‌کند.

گردشگران از دیدن عمارت‌های تاریخی، تالار‌ها و لوازم سلطنتی غافل نیستند و با دقت جملاتی را که به‌عنوان تاریخچه کنار آنها حک شده دنبال می‌کنند. در این میان اما تعداد جمعیتی که با تجهیزات سلفی و دوربین‌های چند میلیونی به میان کاخ‌های سلطنتی می‌آیند؛ کم نیست. حراست کاخ هم مدام به مسافران تذکر می‌دهند«فلاش»‌های دوربین‌هایشان را خاموش کنند تا آثار تاریخی آسیب نبینند.

در گوشه‌هایی از باغ خیلی‌ها برای گرفتن عکس‌های دسته جمعی صفی طولانی درست کرده‌اند. یک گروه از گردشگران که عکاسی می‌کنند، گروهی دیگر جایگزین‌شان می‌شوند. تعداد جمعیت دوربین به دست، در عمارت ۱۱۰ هکتاری سعد آباد آنقدر زیاد است که حتی به ازدحام جمعیت دامن زده و رفت و آمد مردم را مختل کرده است.