چرا به جای کیفیت نامزدها بر تعددشان افزوده شد؟

علی محمد نمازی در خبرآنلاین نوشت: ثبت نام ۱۶۳۶ نفر برای انتخابات ریاست جمهوری شاید برای بعضی ها خوشحال کننده باشد، اما نگاهي به جایگاه بسیار مهم ریاست جمهوری به عنوان دومین مقام رسمی نظام بعد از مقام رهبری و ویژگی‌های شخصیتی، تخصص، تجربیات اجرایی، سوابق سیاسی، جایگاه حزبی و جناحی و برنامه و شعارهای انتخاباتی ثبت نام کنندگان، دلسوزان نظام و هر ایرانی وطن دوست را شدیدا نگران می‌کند.

با گذشت ۳۹ سال از عمر نظام جمهوری اسلامی و روندی که در کل انتخابات و به ویژه انتخابات ریاست جمهوری طی شده معلوم می‎شود به دو دلیل «نبود کارکرد حزبی» و «اعمال نظارت استصوابی» به جاي آنکه به کیفیت کاندیداها بيافزايد بر تعداد آنها افزوده است!

کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری پس از تشکیل نظام جمهوری اسلامی از دو نفر شروع و در دوره قبل به ۷۳۰ نفر و امسال با رشد بیش از ۹۰۰ نفر به ۱۶۳۶ رسیده است.
اما در این میان باید بگویم که پیش‎بینی صف بندی کاندیداها قبل از اعلام نتیجه بررسی صلاحیت ها متکی بر احتمالات است. نامزدهاي اين دوره را مي‎توان اينگونه برشمرد:

الف- کاندیداهای شاخص اصلاح طلب: آقایان روحانی، جهانگیری، محمد هاشمی، محسن رهامی. (البته ممکن است جناب رهامی بخواهد مستقل فعالیت کنند که احتمال بسیار ضعیفي است).

ب- کانديداهاي جناح اصولگرا: آقایان رییسی، قالیباف.

ج- کانديداهاي جریان پایداری: زاکانی، حاجی بابایی، پورمختار.

د- کانديداهاي جریان انحرافي: احمدی‎نژاد، بقایی.

ه- کانديداي حزب موتلفه: مصطفی میرسلیم.

و- نامزدهاي مستقل.

موضع گیری احزاب اصلاح طلب و بقیه نشانه ها حاکی از آن است که کاندیداهای اصلاح طلب با یکدیگر ائتلاف خواهند کرد. کاندیداهای اصولگرا نیز ائتلاف می کنند و بعید است پایداری ها کاندیدای مستقل داشته باشند؛ آنها با اصولگراها کنار خواهند آمد. اما در جریان احمدی‎نژاد یکی از این دو نفر حتما در عرصه باقی خواهد ماند که اولویت هم با محمود احمدی نژاد است.

با عنایت به شرایط و بحران های موجود بین المللی و منطقه‎ای و نیازهای کشور، اگر صف بندی‎های سابق الذکر در داخل خود ائتلاف کرده و در عرصه انتخابات باقی بمانند؛ کشور شاهد یک انتخابات رقابتی خواهد بود و بیشترین درصد واجدین شرایط رای پای صندوق‎های رای حاضر خواهند شد.