اندر فواید نامزد پوششی در انتخابات

مناظره روز جمعه به خوبی نشان داد که بودن یک نامزد حمایتی چقدر می‌‎تواند به رییس جمهور روحانی کمک کند. روحانی در سال ۹۲ یک نامزد مهاجم بود و می‌توانست به نامزدهای دیگر که عمدتا اصول‌گرا بودند به خاطر عملکرد ۸ ساله احمدی نژاد و عملکرد راست‌‎گرایان در سه مجلس هفتم، هشتم و نهم حمله کند.

حضور جهانگیری در انتخابات ریاست جمهوری باعث شد دولت یازدهم در کنار دفاع از برنامه‌های خود توان حمله به رقبا و به چالش کشیدن آنها را داشته باشد. شاید اگر جهانگیری نبود هیچگاه نمی‌شد از قالیباف در مورد عملکردش در شهرداری تهران پرسید. یا از رییسی و میرسلیم در مورد سابقه فعالیت‌های اجرایی و سیاسی‌شان سوال کرد.

مناظره اول ریاست جمهوری نشان داد که نامزد پوششی می‌تواند کاری کند که اگر دولت یازدهم در مناظره‌ها یک ضربه خورد، روحانی و جهانگیری می‌توانند با دو ضربه آن را جبران کنند.

اعتراض قالیباف به جهانگیری به خاطر نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری هم به همین دلیل بود. او خطاب به معاون اول روحانی گفت:«از پدیده‌های عجیب است که به‌عنوان معاون اول رئیس‌جمهوری نامزد انتخابات شده‌اید، مردم باید قضاوت کنند و صداقت شما را در چند روز آینده بفهمند. تعجب می‌کنم از شما که یک مدیر اجرایی هستید، اما دستاویز مقاصد سیاسی دیگران می‌شوید.»

شاید بتوان گفت دلخوری قالیباف از نامزدی جهانگیری به این دلیل بود که دو نامزد دیگر اصول‌گرا یعنی رییسی و میرسلیم حاضر نشدند هم‌پای قالیباف به نقد روحانی بپردازند. آنها بیشتر ترجیح دادند برنامه‌های خود را به مردم ارائه کنند.

حضور هم‌زمان روحانی و جهانگیری در انتخابات در مناظره‌های بعدی بیشتر به چشم خواهد آمد. به ویژه در مناظره اقتصادی، جهانگیری می‌تواند با ارائه آمارهای قوی و مستند در برابر انتقادهای نامزدها بایستد.

باید دید در مناظره‌های بعدی اصول‌گرایان از چه راهبردی در برابر استراتژی روحانی و جهانگیری استفاده می‌کنند. آیا رییسی و میرسلیم حاضر هستند قالیباف را نقد صریح دولت روحانی همراهی کنند یا همچنان شهردار تهران در برابر رییس دولت یازدهم و معاون اول او تنهاست.

نامزد پوششی با توجه به موفقیت جهانگیری، می‌تواند استراتژی باشد که در انتخابات‌های ریاست جمهوری مختلف در ایران مورد استفاده قرار بگیرد.