سناريوی حمله به ايران منتشر شد!

روزنامه ابتکار: دو مقام سابق عالي رتبه از آمريکا و اسرائيل، روز چهارشنبه سناريوي اقدام نظامي عليه تاسياست هسته اي ايران تا پايان سال جاري را به صورت تئوريک منتشر کردند.

اين مقام‌هاي سابق مي‌گويند، جامعه بين‌المللي بايد نخست تلاش‌هاي غير نظامي را براي فشار بر ايران دنبال کند اما در صورتي که اين اقدامات به نتيجه نرسيد، بهتر است مداخله نظامي از طريق آمريکا و نه اسرائيل انجام شود.

جيمز کارترايت که تا چندي پيش معاون ستاد مشترک آمريکا بوده و آموس يادلين، رئيس سابق بخش اطلاعات نظامي نيروي دفاعي اسرائيل، در اين گزارش مي‌نويسند: باتوجه به دامنه گزينه‌هاي در دسترس، نيروي نظامي بايد به عنوان آخرين گزينه مطرح باشد. اما همچنان گزينه نظامي به عنوان گزينه اي معتبر به شمار مي‌رود براي استفاده از آن در صورت لزوم؛ آمادگي وجود دارد.

به گفته اين مقامات سابق، اين گزارش قصد دارد گزينه‌هاي مختلف در اقدام نظامي را توضيح دهد.اين گزارش به طور همزمان روز چهارشنبه روي وب سايت‌هاي موسسه مطالعات امنيت ملي در دانشگاه تل آويو و موسسه واشينگتن براي سياست خاور نزديک، قرار گرفت.در اين گزارش سناريويي فرضي مطرح شده است: نخست وزير اسرائيل ناگهان پيامي تلفني از کاخ سفيد دريافت مي‌کند که در آن يافته‌هاي برآوردهاي جاسوسي جديد آمريکا، تشريح مي‌شود: تحريم‌هاي بين‌المللي و مذاکرات با ايران هنوز در متوقف کردن برنامه‌هاي هسته اي ايران موثر نبوده است.

همچنين تهران پيشنهاد‌هاي آمريکا را نپذيرفته و پيشرفته‌هاي هسته اي جمهوري اسلامي ادامه دارد. نخست وزير اسرائيل و رئيس جمهور آمريکا پس از توافق براي نشستي در هفته آينده در واشينگتن براي بررسي موضوع، با مشاوران امنيت ملي خود قرار ملاقات مي‌گذارند. به گزارش هاآرتص، تيم مشاوران رئيس جمهور آمريکا خاطرنشان مي‌کنند که ايالات متحده از جنگ پرهيز دارد، با بدهي‌هاي زيادي مواجه است و به لحاظ سياسي در شرايط حساسي به سر مي‌برد.

از سوي ديگر نيروهاي آمريکايي به تازگي از عراق خارج شده اند و تا اواخر ۲۰۱۴ نيز از افغانستان خارج خواهند شد. شماري از تحليلگران اميدوارند که اين روند به بهبود شرايط اقتصادي آمريکا بيانجامد.با اين حال رئيس جمهور آمريکا، نخست وزير اسرائيل و گروهي از مشاوران آنها بر اينکه ايران هسته اي تهديدي براي امنيت ملي اسرائيل و آمريکا به شمار مي‌رود تاکيد دارند. از سوي ديگر باراک اوباما نيز در سال ۲۰۱۲، بارها بر تعهد خود براي جلوگيري از ورود ايران به باشگاه هسته اي، پافشاري کرده است.

سپس اوباما و نتانياهو خطوط قرمزي را که ايران از سال ۲۰۰۴ تا کنون از آن عبور کرده، بررسي مي‌کنند. مهمترين آنها انجام عمليات غني سازي اورانيوم باوجود قطعنامه‌هاي شوراي امنيت سازمان ملل است. آنها همچنين به ياد مي‌آورند که پنج دور مذاکرات هسته اي ديپلماتيک در ژنو، استانبول، بغداد، مسکو و قزاقستان شکست خورده است.باتوجه به اين نگراني ها، اوباما و نتانياهو به اين نتيجه مي‌رسند که زمان براي اقدام نظامي عليه تاسيسات هسته اي ايران فرا رسيده است.

اما آنها اين پرسش را مطرح مي‌کنند که کدام يک بايد براي اقدام نظامي آماده شوند؟ اسرائيل يا آمريکا؟کارترايت و يادلين مي‌گويند ارتش آمريکا توانايي‌هاي خارق العاده اي ماننده بمب افکن‌هاي بي - ۲ دارد. از سوي ديگر نيروي هوايي آمريکا به جت‌هاي سوخت رسان، پهپاد‌هاي جاسوسي و بمب‌هاي فوق سنگين مجهز است که مي‌تواند به اهداف هسته اي در ايران خسارت وارد کند. البته ايالات متحده هيچگاه تجربه چنين عملياتي را عليه تاسيسات هسته اي نداشته است.

اما بر خلاف آمريکا، اسرائيل اين تجربه را داشته و در سال ۱۹۸۱، از طريق حمله هوايي نيروگاه اوسيراک عراق را منهدم کرده است. در سال ۲۰۰۷ نيز اسرائيل اقدام مشابهي را در مورد سوريه انجام داد.آنها اضافه مي‌کنند که هرگونه اقدام اسرائيل مستلزم عبور جنگنده‌هاي اسرائيلي از حريم هوايي دست کم يک کشور (اردن، عربستان سعودي، عراق يا سوريه) است. در مقابل حمله آمريکا مي‌تواند مستقيما از طريق پايگاه‌هاي نظامي آمريکا در خليج فارس يا ديگر مناطق اطراف ايران انجام شود.

اين مقامات سابق در ادامه ادعا مي‌کنند که آمريکا بايد يک حمله که بيشتر به عمل جراحي شباهت دارد را عليه تاسيسات هسته اي ايران انجام دهد و از حمله هوايي تمام عيار عليه ايران خودداري کند. به اين ترتيب يک حمله محدود، احتمالا واکنش محدودي را به همراه خواهد داشت و کل منطقه را به آتش نمي‌کشد. از سوي ديگر حمله گسترده تر اسرائيل عليه ايران در مقايسه با حمله آمريکا، انتقاد بيشتري را از سوي جهان عرب به همراه خواهد داشت.

البته نبايد در واکنش اعراب به اين اقدام، مبالغه کرد.در نهايت نويسندگان اين گزارش، دلايل انگشت شماري را به نفع حمله اسرائيل شرح داده اند. البته در مقابل دلايل اسرائيل براي بمباران تاسيسات هسته اي ايران به عنوان کشوري که به طور مستقيم از سوي جمهوري اسلامي تهديد مي‌شود، قوي تر از دلايل آمريکاست. از سوي ديگر دخالت در جنگ ديگري نيز به نفع ايالات متحده نخواهد بود.