چرا شعار «یارانه چرب» رأی نیاورد؟

دکتر سیدحسن حسینی، جامعه شناس و استاد دانشگاه: شعار افزایش یارانه در واقع شعاری سوخته بود و مربوط به دولتی بود که مردم شاهد بودند در آن دوره چه میزان تخریب اقتصادی صورت گرفت. بنابراین وقتی یک بار جامعه‌ای با طناب پوسیده‌ای ته چاه رفته، دیگر این اشتباه را تکرار نمی‌کند. مردم می‌دانند کسی که گفت نفت را سر سفره‌شان می‌آورد و وضعیت معیشتی‌شان را بهبود می‌بخشد، تا چه حد اوضاع اقتصادی‌شان را بدتر کرد. در آن دوره شاهد اختلاس‌های بزرگ بودیم.

«نقی یارانه منو بده.» با این جمله پیرمرد ساده دل و مریض احوال سریال پایتخت چقدر خندیدم. «بابا پنجعلی» که تقریباً همه چیز را جز نام زن مرحوم‌اش فراموش کرده بود، آنقدر هوش و حواس داشت که یارانه‌اش را از پسر طلب کند. شاید مهم‌ترین مطالبه‌اش. طنز تلخی بود در تأکید پیرمرد بر این مطالبه. مطالبه‌ای که شاید برای خیلی‌ها مهم بود. زمان زیادی نگذشته از روزهایی که خیلی‌ها دلشان را به یارانه خوش کرده بودند. حواس‌شان بود که یارانه کی قرار است به حساب‌شان واریز شود و چطور می‌شود به بهترین شکل خرجش کرد.

آنها هم در کنار مطالبات اقتصادی، مطالبه فرهنگی دارند. ما مسلمانان و برادران اهل سنت‌مان را در این استان‌ها داریم که ایرانی هستند و باید از ایرانی بودن خود سهم ببرند.

ساده دلی و فقر مردم، همان چیزی است که رقبای روحانی رویش حساب باز کرده بودند.

به دولت اطمینان کردند و حالا منتظرند تا نتیجه اطمینان‌شان را ببینند. هوای دولت را داشتند و حالا وقت آن است که دولت هوایشان را داشته باشد.