حاشیه های نخستین نشست خبری روحانی

خبرآنلاین: مرکز استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام دیروز یکی از شلوغ‌ترین روزهای خود را تجربه کرد.

تا یک هفته پیش، ساختمان مرکز استراتژیک مجمع که محل رفت و آمد کارشناسان و اساتید بود و گاهی هم چهره‌های سیاسی کشور در آن تردد داشتند؛ این روز‌ها محل دیدارهای عمومی و خصوصی منتخب ملت ایران شده است. حسن روحانی امروز میزبان جمع کثیری از خبرنگاران داخلی و خارجی بود. خبرنگارانی که با انبوهی از سوالات آمده بودند که کلید پاسخشان را از حسن روحانی بگیرند.

اگرچه طبق اعلام قبلی برنامه از ساعت ۱۶ آغاز می‌شد اما سالن کوچک آفتاب از پیش از ساعت ۳ مملو از خبرنگاران و عکاسانی بود که می‌خواستند نخستین تصویرها را از رئیس جمهور آینده ایران بگیرند. تا ساعت ۴ و حتی بعد از آن جمعیت زیاد و زیادتر می‌شد، به گونه‌ای که دیگر خبرنگاران بین صندلی‌ها نیز جای نشستن نداشتند. گنجایش سالن آفتاب در حدود ۳۰۰ نفر بود اما امروز بیش از ۱۰۰۰ نفر در سالن بودند. خیلی‌ها جا برای ایستادن هم پیدا نکردند. خیلی از خبرنگاران با لباس‌ها، شال‌ها و روسری‌های بنفش به سالن آمده بودند.

بیش از ۳۵ دوربین از شبکه‌های مختلف داخلی و خارجی کار پوشش این رویداد رسانه‌ای را به عهده داشتند و دور تا دور سالن چیده شده بودند. همین امر باعث شده بود که مرتب فیلمبرداران از خبرنگارانی که ایستاده برنامه را نگاه می‌کردند خواهش کنند که از مسیر فیلمبرداری خارج شوند.

علاوه بر خبرنگاران، چهره‌های سیاسی و اعضای احتمالی کابینه آینده نیز در محل برگزاری نشست حضور داشتند. حجت الاسلام اکرمی در مبدا ورودی به ساختمان مرکز استراتژیک اوضاع را تحت کنترل خود داشت. در داخل محمدرضا نعمت زاده که رئیس ستاد او بود به همراه محمدباقر نوبخت سخنگوی ستاد انتخاباتی او، عبدالحسین مختاباد، عیسی کلانتری، حسین فریدون و حجت الاسلام عسگری نیز در ردیف اول نشسته بودند.

محمدرضا صادق نیز که معاون تبلیغات ستاد آیت الله هاشمی رفسنجانی بود، مسئولیت نوبت دهی و ترتیب بندی خبرنگاران را به عهده داشت. تا پیش از ورود رئیس جمهور منتخب مجری برنامه مکررا از مهمانان برنامه و کسانی که خبرنگار نبودند می‌خواست که به عقب بروند تا خبرنگاران بتوانند مستقر شوند.

اگرچه پخش مستقیم نخستین نشست خبری روحانی از شبکه خبر سیما برای دقایقی قطع شد و مجری تلویزیون، علت آن را قطعی برق عنوان کرد اما در این سالن هیچ قطعی برقی مشاهده نشد! چه بسا این قطعی به دلیل نقص فنی تجهیزات صداوسیما بوده نه قطعی برق سالن.

حسن روحانی با اندکی تاخیر ساعت ۱۶ و ۱۰ دقیقه وارد سالن شد. حضور او با صدای ممتد کلیک و فلاش عکاسانی که می‌خواستند نخستین عکس‌ها را از منتخب ملت ایران مخابره کنند همراه شد. روحانی مستقیم پشت جایگاهی که برایش تعبیه کرده بودند رفت. در این لحظه خبرنگاری فریاد زد: "دکتر یه دست تکون می​دی عکس بگیریم؟" روحانی هم لبخند زنان برای همه عکاسان و فیلمبرداران دست تکان داد. در همین لحظه سرود جمهوری اسلامی پخش شد و همه به احترام آن سکوت کردند و ایستادند.

پس از سرود ملی نوبت به قرائت قرآن رسید. قاری آیاتی از سوره های «قاف» و «نصر» قرآن مجید را خواند: ادْخُلُوهَا بِسَلامٍ ذَلِکَ یَوْمُ الْخُلُودِ ( داخل شو با سلام و تحیت که آن روز جاودانه است) ، اذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ (زمانی که یاری خداوند رسید و پیروزی فرا رسید).

پیش از آنکه خبرنگاران سوالات خود را بپرسند مجری برنامه چند جمله به عنوان مقدمه گفت مبنی بر اینکه فصل رقابت‌ها تمام شده و نوبت همدلی است. او همچنین از خواسته‌های مردم گفت و دست آخر هم از روحانی خواست که اگر سخنی دارد در ابتدای بحث خود مطرح کند.

روحانی هم در سخنان ابتدایی خود از جشن ملت گفت و اینکه همه مردم جشن گرفتند و این مربوط به هیچ دسته و جناحی نبوده است و اینکه مردم پیروز شدند. او همچنین از جوانان تشکر کرد و از غوغایی که در فضای مجازی به راه انداخته بودند. در آخر هم گفت که وعده‌های انتخاباتی ام را فراموش نکرده‌ام.

اولین سوال را خبرنگار واحد مرکزی خبر پرسید درباره سیاست خارجی روحانی درقبال کشورهای همسایه. او هم بر گسترش همکاری ها به خصوص با عربستان تاکید کرد. خبرنگار بعدی رفت که یک سوال بپرسد، اما سه سوال پرسید و این مساله باعث اعتراض همه سالن شد. روحانی هم به احترام جمع به سوال سومش پاسخ نداد و لبخند زد.

در میان سوال‌ها یکی از خبرنگاران از سوریه پرسید. وقتی روحانی در پاسخ گفت راه حل سوریه به دست مردم آن است، همه خبرنگاران او را تشویق کردند. خبرنگار دیگری پرسید اولین قفلی که باز می‌کنید، چیست؟ روحانی هم گفت که اولین قفل که باز شد! و بعد هم خندید. این بار هم حضار برایش کف زدند.

خبرنگار دیگری از او خواست که انجمن صنفی روزنامه نگاران را باز کند. این بار حضار، خبرنگار «بهار» را تشویق کردند و روحانی هم گفت همه انجمن ها را باز می‌کنم. او گفت "من رئیس جمهور همه مردم هستم " این بار هم صدای کف حضار سالن را پر کرد.

مجری برنامه روزنامه‌های شرق و کیهان را پشت سر هم صدا کرد. همه خبرنگاران از این ترتیب خنده شان گرفت. خبرنگار کیهان هم که آمد گفت: خبرنگار کیهان ورزشی ام! روحانی هم گفت برای تیم ملی که سه شنبه بازی دارد، آرزوی موفقیت دارم. این بار علاوه بر کف زدن، سالن پر از صدای جیغ و هورا شد و روحانی هم برای همه دست تکان داد.

کمی بعد، خبرنگار ایران سپید پشت تریبون آمد. مجری قبل از اینکه او بیاید گفته بود که یک سورپرایز برای شما دارم. منظور او اولین روزنامه نابینایان و خبرنگارش بود. وقتی این خبرنگار گفت که «من احمدی‌نژادیم» همه حضار سالن هم سورپرایز شدند و هم خندیدند. او پرسید: "می‌خواهید مدیران شایسته دولت دهم را درو کنید؟"‌ روحانی هم که خنده‌اش گرفته بود گفت: " من با کلید آمده‌ام نه با داس!" سالن هم یک پارچه روحانی را تشویق کردند.

راهروی کناری سالن که منتهی می‌شد به تریبون خبرنگاران، مملو از جمعیت بود و خبرنگارانی که می‌خواستند خود را به تریبون برسانند با دشواری راه خود را باز می کردند. جلویی‌ها داد می‌زدند هل ندهید و عقبی‌ها می‌گفتند ما هل نمی‌دهیم. در این میان یک خبرنگار خارجی که به زحمت به فارسی حرف می​زد با عصبانیت داد زد که "من باردار هست، هل نده، من می‌ترس!" خبرنگاران هم دور او را خلوت کردند.

روحانی پس از یک ساعت و نیم سالن را ترک کرد. خیلی از سوال‌ها مانده بود. خیلی‌از خبرنگاران نتوانسته بودند خود را به تریبون برسانند. وقتی هم روحانی بلند شد که سالن را ترک کند همه خبرنگاران سوال‌های خود را فریاد زدند.

نعمت​زاده هنگام خروج از سالن با این شوخی خبرنگاران مواجه شد که به او توصیه می کردند «معاون اولی را قبول نکنید، بهتر است وزیر نفت شوید!»