شهردار آینده بداند، تهران نیاز به مهربانی دارد

مهربانی ، شکیبایی رسیدگی به همنوع یک پدیده ثانویه است. وقتی کسی در تامین مایحتاج اولیه زندگیش در مونده است نمیشه ازش توقع رفتار فرهنگی و انسانی داشت. کسی که پراز گرفتاریه چطور باید لبخند به لب و گل به دست باشه و البته با اینکه قسمت مهمش اقتصادیه اما همش نیست.
ما همش در حال مقابله و جنگیدن با مسائل کوچیک و بی اهمیت هستیم که توان مون رو تحلیل می بره.
سوار شدن تو اتوبوس و مترو با اون فشار جمعیت بگیرر تا چیزایی که اگر بگم قطعا حذف میشه.
به جای زدن این حرفهای نسنجیده و غیر کارشناسی یکم از حجم فشارهای روحی و روانی و اقتصادی مردم کم کنید.
یکم ازادی برای نفس کشیدن بذارید..مردم خودشون راه مهربونی و عشق ورزیدن رو بلدن و نیاز به یاد دادن ندارن.

ما باید در طراحی و ساخت و ساز در کلان شهرها مثل تهران ابتدا فرهنگ.شهر نشینی را بالا ببریم سپس شهر را از شر نرده ها و گارد ریلها و پلهای عابر پیاده بدون با سازه های فلزی ضمخت راحت کنید ,باید در قسمتهای ییلاقی و تفریحی شهر محل سرو غذاها را از سالن های دربسته به حاشیه پیاده رو ها بیاریم و موزیک دلنشین نیز در این مراکز برای عابذان که برای تفریح آمده اند پخش شود رستورانهای لوکس و در بسته برای اکثر مردم کمی استرس آور میباشد چون از قیمت های بی حساب آنها میترسند ,ما در کشور این همه دریا و مواد غذایی دریایی داریم وای دریغ از یک رستوران درایی خاص و قابل دسترس برای همه در شهر و بجا نصب بنرهای فحش و ناسزا به کشورهای دیگر مطالبی به جهت بالا بردن فرهنگ شهر نشینی و احترام به شهروندان نصب کنید همه بد هستند خوب ما خوب باشیم