صدا و سیما قدر روحانی را بداند

علیرضا کریمی در آفتاب یزد نوشت: حسن روحانی که آمد خیلی از امور و رویکردها تغییر کرد ؛از جمله درصدا وسیما.جام جمی ها تا پیش از این تصور می نمودند ساختمان پاستور «مقدس» است و نزدیک شدن به آن مقدور نیست.طبعااخباری هم که از این ساختمان منتشر می گشت تماما از خوبی ها بود و زیبایی ها.گویی به قول آیت الله در بهشت برین زندگی می کنیم و احمدی نژاد واقعا همان معجزه هزاره سوم است!

اما اکنون شرایط با لکل تغییر کرده است.ساکنان ساختمان جام جم متوجه شده اند می توان اهالی پاستور را نقد کرد و حتی می شود نفر اول امور اجرایی کشور را زیر سوال برد.و جالب تر اینکه این امکان میسر شده است تخصصی ترین مسائل و امور مملکت و سیاسی را به کف خیابان برد و از مردم کوچه و بازار نظرشان را پرسید.بر همین مبنا است که اخیرا به مناسبت های مختلف، مجریان تلویزیون میکروفون به دست به سطح شهر می روند و نظر مردم عادی را در مورد موضوعاتی که به نوعی دولت درگیر آن است، می‌پرسند.

نرخ اجاره، بیکاری، برجام، روابط با غرب،فساد،حریم خصوصی و ... از جمله موضوعات باب دل جام جم است که با مردم در میان می گذارد.تولد چنین شیوه ای در تلویزیون اگرچه از لحاظ فنی و اجرا بلا اشکال نیست اما در عین حال نگارنده آن را غنیمتی می داند که باید قدردان آن بود. چرا که به هرحال ماقبل آن و در دولت های پیشین علی الخصوص دولت محمود احمدی نژاد به ندرت این امکان مهیا بود که سخن و نظر مردم در تلویزیون به اصطلاح ملی منعکس شود.هر چه بود یا نطق دولتی ها بود و یا نظرات کارشناسانی که به دولت وصل بودند.اما حالا روحانی که آمده خبرنگاران تلویزیون جرات پیدا کرده و بدون ابایی تند ترین انتقادات مردمی را علیه دولتمردان منعکس می کنند و اتفاقا صدایی هم از پاستور بلند نمی شود و تاکنون مانع کار آنان نشده اند.

اما نکته ای که به نظر می رسد این بخش از برنامه های صدا وسیما را با اما و اگر مواجه ساخته عدم همخوانی نظرات کسانی است که تحت عنوان مردم عادی اظهار نظر می کنند با مردمی که چندی پیش در انتخابات پای صندوق رای حاضر شدند.گویی از دو عالم متفاوت هستند! در اینکه غالب جامعه دچار تنگناهای شدید اقتصادی هستند تردیدی وجود ندارد اما به خاطر داشته باشیم ۲۴ میلیون نفری که به حسن روحانی «آری» گفتند از میان همین مردم هستند .

یعنی اگرچه مردم فقر را لمس می کنند اما در عین حال نسبت به تدبیردولت نیز مایوس نیستند و امید دارند که شرایط بهتر شود.این در حالیست مردمی که در قاب دوربین تلویزیون حاضر می شوند غالبا اظهاراتی را مطرح می کنندکه ۱۸۰ درجه با مطالبات اکثریت فاصله دارد.

فی المثل همگان می دانند انتخابات ۹۶ به نوعی رفراندوم برجام نیز بوده است اما کسانی که تحت عنوان «مردم»در تلویزیون سخن می گویند نگاه مثبتی به توافق هسته ای ندارند و بدشان نمی آید همین فردا حسن روحانی سند امضا شده را پاره کند. و یا مردمی که در تلویزیون در مورد وزرای پیشنهادی سخن می گویند گویی در حال خط و ربط دادن به رئیسی برای انتخاب هستند نه حسن روحانی .

همچنین در مورد موضوع مهم حریم خصوصی اظهاراتی مطرح می گردد که از زمین تا آسمان با ایده ها و مطالبات اجتماعی هواداران روحانی در تعارض است.این در شرایطی است که پیام مردم در طول تبلیغات و ایضا نتایج انتخابات، روشن و بین است.پیام فوق اصلا نیازی به تفسیر و تحلیل ندارد.با این حال مشخص نیست در گزارش های مردمی تلویزیون این به اصطلاح مردم از کجا آمده اند و چرا نظراتشان کوچکترین همخوانی با نظر غالب جامعه ندارد.اگر کسی مثل سید ابراهیم رئیسی امروز فاتح بود حرجی نبود اما اکنون رای اکثریت با حسن روحانی است و شایسته آن است نظر غالب بیشتر دیده و شنیده شود.

همانطور که گفته شد انعکاس نظرات مردمی شیوه پسندیده ای است اما ساختگی بودن چنین برنامه هایی به اصل موضوع لطمه شدیدی وارد می نماید و بدبینی ایجاد می کند.به نظر می رسد به اندازه کافی نظرات غیرهمسوی کارشناسان کلیشه ای و نابلد صدا وسیما منتشر می شود و می توان حداقل این بخش را به نظرات «مردم واقعی» اختصاص داد.