شفافیت؛ نیاز اساسی اصلاح طلبان

یدا... اسلامی در روزنامه قانون نوشت: بررسي انتخابات مجلس و انتخابات شوراهای شهر و روستا درکنار ترکیب کابینه دوم روحانی و رفتار فراکسیون امید دربررسی صلاحیت نامزدهای پیشنهادی، از نیازهایی است که امروز به ناگزیر باید به آن پرداخته شود.

اینکه اصلاح‌طلبان باتمام توان و نیرو برای بسیج همگانی به نفع روحانی و با وعده اصلاحات پای درمیدان گذاشته و به رقابتی تمام قد و معنادار با سایر گروه‌های سیاسی و اجتماعی پرداختند ولی کابینه روحانی برآمده از رای ۲۴ میلیونی نشد و وعده‌های او تنها نقش تبلیغاتی و انتخاباتی یافت، نکته‌ای نیست که بتوان به سادگی از آن گذشت و از پیامدهای آن بر سپهر سیاسی کشور غفلت كرد .

از طرفي، رفتار فراکسیون امید در بررسی صلاحیت نامزدهای پیشنهادی وبرنامه‌های ارائه شده نیز نشانه ای از کنش فعال وتعهدات اصلاح‌طلبانه نداشت و به روشنی فراکسیون دراین آزمون سیاسی نمره قبولی دریافت نکرد.

اینکه این فراکسیون بدون توجه به خواسته‌های اجتماعی و آینده نگری وحتی بدون رفتارسیاسی درون مجلسی بدون هیچ دریافتی، همه اعتبار خودرا به پای وزیرانی که نسبتی بااصلاحات ندارند گذاشت ونتوانست برای وزیری که داراي گرایش اصلاح طلبانه بیشتری بود رایی دست و پا کند، نشانه شکستی آشکار است.

برخی از اعضای فراکسیون امید نیز رفتار تکروانه‌ای را درپیش گرفتند که با معیارهای سیاسی سازگار نیست. بستن لیست انتخاباتی وجای‌دادن کسانی همانند جلالی و نعمتی درلیست تهران نیز نیاز به واکاوی دارد که چرا کسانی که درشورای سیاست‌گذاری تدوین نهایی لیست را برعهده گرفته بودند سهمی فراتر برای حزب اعتدال و توسعه قائل شد و آن‌ها تنها رای اصلاح‌طلبان را می خواستند و منش آن‌ها را قبول نداشتند.

این بار باید به روشنی ازدست اندرکاران آن گفت‌وگو وتوافق درباره مبانی این توافق که درهمان زمان نيز مورد اعتراض قرار گرفت پرسید و پاسخ خواست.

آنچه دراین سال‌ها گذشته است و امروز به عنوان رویدادهای تاریخی نگریسته می‌شود، باید اسبابی برای درس آموختن وبهره گیری مناسب وپرهیز ازروش‌های نادرست و روی آوردن به شفاف سازی شود. رفتار فراکسیون امید نمی‌تواند امیدی را در جامعه دامن بزند و سخنان پراکنده و غیر سازمان یافته برخی از افراد بیانگر موضع گیری فراکسیونی نیست ولی اینکه توجه به اعداد وکمیت مارا ازتوجه به کیفیت بازداشته است، ازهمین موضع‌گیری‌های فردی نیز به خوبی قابل شناسایی وتشخیص است.

پرسش‌های پاسخ نیافته جامعه از ترکیب وچگونگی بسته شدن لیست شورای شهر تهران نیز همچنان دربرابر ما قرار دارد و نمی توانیم به بهانه گذشت زمان ازپاسخ‌گویی غفلت کنیم. اعتبار اجتماعی اصلاح طلبان در گرو شفافیت و درستی است و اگر این عوامل درذهن جامعه مخدوش شود، بازسازی این اعتبار به سادگی نخواهد بود.

آنچه درهمه رفتارها و کنش‌ها دیده می‌شود، نشانه‌هایی که رخ می‌نماید و پیام‌هایی که فرستاده می‌شود برای همین رخنه افتادن در بدنه امید و دیوار اعتماد مردم به اصلاح طلبان است که رفتار‌هایی همانند آنچه فراکسیون امید در مجلس به آن دست زد، به گسترش این شکاف کمک شایانی کرده و می‌کند.

البته درباره ترکیب شورای شهر تهران نیز پرسش‌های بی‌پاسخی همچنان درافکار همگانی برجای مانده است كه بايد براي آن‌ها پاسخي پيدا كرد. اینک باید پرسید آیا اصلاحات قدرت محور، راهکار درستی است یا خير؟

آیا اصلاحات جامعه محور نیازی پایه‌ای‌تر و فوری‌تر نیست؟ آیا رفتار وسازوکارهایی که دراین سال‌ها در پیش گرفته‌ایم به قدرت گرفتن بدنه اجتماعی کمک کرده است یا برخی رفتارها به نا امیدی دامن زده است‌؟ پرسش‌های بی‌شماری این روزها به بیان‌های گوناگون طرح شده ولی آنچه مهم است، گریز از پاسخ شفاف‌وصادقانه‌است.