متهم به قتل: من را ببخشید و اعدامم نکنید!

عسل جانم، خدا شاهد است راضی به مرگ هیچ احدی نیستم ولی در تصدیق گفته شما این حرف ها که نمیدانستم، نمیخواستم او را بکشم، حالا خیلی پشیمانم و حرف های دیگه کلیشه ای و همه گیر شده!! حتی سارقان مسلح هم این حرف ها راه می گویند اما خدا کنه که دل پدرومادر و اولیای مقتول دلشون به رحم بیاد و از قصاص بگذرند، خود بنده با اینکه خیلی بچه ی درس خوانی بودم ولی از روی نادانی، اگر چه پدر و مادر شاید هر روز مرا چک میگردند ولی یک چاقو تو کوچه بغل آجرها پنهان کرده بودم تا اینکه یک روز خیلی الکی الکی با دو نفر من و دوستم در گیر شدیم، از بس ناشی بودیم چاقو را تا نصفه در بغل یکی از آنها فرو کردم که فقط کار خدا بود که فوت نشد، ده روز در کما بود پدر و مادر اون زخمی هم بعد از بهوش آمدن پسرشون بزرگواری کردن رضایت دادن چون آشنا بودن، از اون روز تا الان که دارم این چند خط را مینویسم از چاقوی میوه خوری هم میترسم با اینکه حدود بیست سال گذشته اون وقت من هم 16-17سال داشتم، خداوند بزرگی جوانان و نوجوانان را مددی کند که از این کارها دور باشند من الان حال این نوجوان را می دونم و مطمئن هستم که قصد کشتن نداشته و خواسته مثلاً خودشو نشون بده یا اونو مثلاً بترسونه که اینطوری پاپیچ او شده، خدا به دادش برسد،