تاملی بر درخواست استقلال کردستان و کاتالونیا

همیشه رای دادن، مشکلات حق تعیین سرنوشت خود را حل نمی کند. اول، مسئله مکان رأی گیری مطرح است. در ایرلند، سال های متمادی، کاتولیک ها اعتراض می کردند که اگر رأی گیری در شمال ایرلند برگزار شود، اکثریت پروتستان غالب خواهد شد. پروتستان ها اعتراض داشتند که اگر رأی گیری در منطقه جغرافیایی کل جزیره برگزار شود، اکثریت کاتولیک حاکم خواهد شد. در نهایت، میانجیگری خارجی باعث برقراری صلح در ایرلند شمالی شد.

در تاریخ، یک چنین اتفاقاتی با صلح و آرامش همراه نبوده است. زمانی که مردم نیجریه شرقی تصمیم گرفتند در دهه 1960 از این کشور جدا شوند و دولت بیافرا را تشکیل دهند، دیگر نیجریه ای ها در برابر آن مقاومت کردند، زیرا بخش عمده نفت این کشور از آن بیافرا بود.

در جایی که این استقلال کافی نباشد، شاید بتوان ترتیبی داد که دو کشور به صورت صلح آمیز از یکدیگر جدا شوند، همان طور که چکسلواکی به صورت صلح آمیز به دو کشور مستقل تقسیم شده است. اما خواسته های مطلق برای تعیین سرنوشت، اغلب به منبع خشونت تبدیل می شود. پیش از اعلام استقلال، بهتر آن است به روش های دیپلماتیک متوسل شویم.