سیاستمدار باید وقیح باشد و شرم نکند!
شعار «شرم بر» که در کشورهای توسعه یافته جایگزین شعار «مرگ بر» شده، نماد نمایان مطالبه شرم از متصدیان امر سیاست است؛ متصدیانی که بنا به تعریف باید در پیگیری آنچه اراده معطوف به قدرت الزام می کند، بی شرمانه عمل کنند. در نتیجه سیاستمداران وادار به دورویی و دروغ می شوند تا توقع عمومی را با اقتضای کار حرفه ای یکجانشین کنند.
هفته نامه کرگدن - علی پیر حسین لو: خنده دار است که تصور کنیم هیتلر و موسولینی اگر بودند، برای مخاطب قراردادن هواداران خود از توییتر استفاده می کردند، ترامپ اما چنین می کند.
سیاستمدار باید وقیح باشد، اگر نباشد، کارش پیش نمی رود. چه بخواهد کسب قدرت کند و چه بخواهد ایده ای را پیش ببرد، اگر شرم کند و حیا به خرج دهد، نتیجه ای نمی گیرد. در منازعات قدرت نه مسیر هموار است و نه رقیب بیکار. پس در سیاست با حیا کار پیش نمی رود. اما درواقع، مردم از سیاستمداران توقع شرم دارند.
سیاستمدار باید وقیح باشد، اگر نباشد، کارش پیش نمی رود. چه بخواهد کسب قدرت کند و چه بخواهد ایده ای را پیش ببرد، اگر شرم کند و حیا به خرج دهد، نتیجه ای نمی گیرد. در منازعات قدرت نه مسیر هموار است و نه رقیب بیکار. پس در سیاست با حیا کار پیش نمی رود. اما درواقع، مردم از سیاستمداران توقع شرم دارند.
شعار «شرم بر» که در کشورهای توسعه یافته جایگزین شعار «مرگ بر» شده، نماد نمایان مطالبه شرم از متصدیان امر سیاست است؛ متصدیانی که بنا به تعریف باید در پیگیری آنچه اراده معطوف به قدرت الزام می کند، بی شرمانه عمل کنند. در نتیجه سیاستمداران وادار به دورویی و دروغ می شوند تا توقع عمومی را با اقتضای کار حرفه ای یکجانشین کنند.
ولی مسئله تمام نمی شود: جامعه مدرن، پا به پای سیاست ورزی مدرن، جهل زدایی و محوریت دانایی را هم رواج می دهد. پس شاهد وضعیتی می شویم که مردمان جامعه می فهمند اهالی سیاست در حال فریب آن ها و عمل وقیحانه در پس پرده ای از شرم و حیا و ادب هستند. نتیجه این می شود که جامعه قصد می کند رفتار شرم آور سیاستمدار را نه صرفا با تقبیح اخلاقی، بلکه با قدرت متقابل مهار کند.
در دهه های پس از جنگ جهانی دوم، واکنش های جامعه مدنی به مظاهر بی شرمی سیاسی، در اتمسفرهای متفاوت اروپایی و امریکایی و دیگر نقاط جهان به انحاء مختلفی بروز کرد و باعث شد تجربه های جدیدی از قدرت نرم و مقاومت اجتماعی در برابر یکه تازی های متولیان ساحت سیاسی، برساخته شود.
این تجربه ها، گاهی تا آستانه بروز کنش های یکسره سیاسی در بستر جنبش های جدید اجتماعی نیز پیش رفت و زمینه ساز اشکال جدیدی از محدودیت قدرت و مهار عرصه سیاست شد. امروز اگر رسانه ها از ضرورت شرم و حیای سیاستمداران سخن می گویند، بی توجه به اقتضائات عرصه سیاست نیستند؛ انتظارشان کنترل سیاست با قید مقاومت است.
شرم، به این معنا، التزام و پایبندی سیاست ورزان به حرمت امر عمومی و توافقات بین الاذهانی ناشی از اراده جمعی است. مصادیق این حریم های مورد توافق نیز در مثال هایی همچون حق اقلیت، نفی خشونت، تنوع سبک های زندگی، حرمت طبیعت، آزادی های اساسی، نفس دموکراسی و... متعین است. پایه های این وجه از سیاست مدرن هم بر نظامی درهم تافته ای از ارزش های کهن سیاسی همچون اصالت، معرفت و سنت مبتنی است.
اما هژمونی این شرم خواهی، آن قدر فراگیر هم نیست که نگذارد تجربه های سیاست بی شرم در قرن پیشین همچون فاشیسم و نازیسم و غیره تکرار شود. به خصوص آن جا که سلطه جویی امریکایی و نژادپرستی اسراییلی یا بنیادگرایی طالبانی و تحجر داعشی میداندار می شود و سیاست آرمان زدایی می شود و غرق در دروغ؛ دیگر جایی برای حیای سیاسی باقی نمی ماند.
از قضا دقیقا در نقطه ای که لمپنیسم و پوپولیسم پیوند می خورند، سیاستمداران بی بته و بی ریشه ای که راه نفس خود را در عوام گرایی و عوام فریبی هرچه بیشتر می یابند، بی شرمانه ترین مواضع و رفتارها را در عرصه های سیاسی از خود بروز می دهند. آن ها همچون بی شرمان عرصه سیاست در قرن نوزدهم و بیستم، غالبا با رای مردم به قدرت می رسند و کمی بعد نردبان را به پایین می اندازند. اما برخلاف بی شرمان پیشین، راه و رسم استفاده از ابزارها و گفتارهای امروزین برای پیشبرد وقاحت و سواری گرفتن از عوامیت را نیز خوب بلدند.
خنده دار است که تصور کنیم هیتلر و موسولینی اگر بودند، برای مخاطب قرار دادن هواداران خود از توییتر استفاده می کردند، ترامپ اما چنین می کند. دیکتاتورهای قرن بیستمی و بقایای آن ها در قرن جدید، البته چاره ای جز «اسقاط النظام» باقی نمی گذارند. ولی امثال ترامپ، «نظام» را هم در خدمت مدل سیاست ورزی بی شرمانه خود به کار می گیرند. این جاست که باید به دموکراسی بازگشت و از آن جایگاه برای مردان عرصه سیاست، مطالبه شرم کرد.
ترجمه این شرم که به زبان عملی، کنترل جمعی کنش سیاسی سیاستمداران است که تنها راه تحقق آن، دموکراسی است. طبعا رسانه ها، احزاب، سازمان های غیردولتی و شبکه های اجتماعی مجازی از جمله محمل های الزام سیاستمداران به شرم هستند. این محمل ها هم هرچه می گذرد، قوی تر می شود. پس چه می شود که هنوز، حتی در پیشرفته ترین دموکراسی های جهان، رفتارهای شرم آور از سیاستمداران می بینیم؟ این سوالی است که در مجالی وسیع تر باید به آن پاسخ داد.
تبلیغات متنی
-
این ارز دیجیتال از فهرست ۱۰ دارایی بزرگ خارج شد
-
گوترش: سازمان ملل در خطر فروپاشی قرار دارد
-
بازیگر زن مشهور درگذشت
-
انتشار اسناد جدید از ردپای ترامپ در پروندۀ اپستین
-
عوارض زیاد نشستن پشت میز
-
پیشبینی درباره زمان حمله احتمالی ترامپ به ایران
-
اقدام آمریکا علیه فرمانده سپاه گیلان
-
عکس دیدار مقام آمریکایی با حامی ایران در عراق
-
احتمال موافقت سختِ تهران با پیشنهاد ترامپ!
-
اتحادیه اروپا نهاد وابسته به صداوسیما را تحریم کرد
-
اصرار مدیرعامل ایران خودرو بر افزایش چند باره قیمت
-
قتل جوان معتاد با لگد در کمپ ترک اعتیاد
-
حمله هوایی شدید اسرائیل به لبنان
-
اضافه شدن نام کشتیگیران ایران در تورنمنت کرواسی
-
ادعای عجیب درباره مکان اورانیوم غنیشده ایران
-
پیشبینی درباره زمان حمله احتمالی ترامپ به ایران
-
احتمال موافقت سختِ تهران با پیشنهاد ترامپ!
-
اتحادیه اروپا نهاد وابسته به صداوسیما را تحریم کرد
-
ادعای عجیب درباره مکان اورانیوم غنیشده ایران
-
برای فردا سقوط سنگین طلا پیشبینی شد!
-
پیام فوری نماینده رهبر انقلاب درباره شرایط جنگ
-
رقم قرارداد خرید جدید پرسپولیس فاش شد
-
۹ نکته و یک جمعبندی درمورد ایران، ترامپ و آنچه در پیش است
-
ژیلا صادقی پیچ اینستاگرامش را بست!
-
پاسخ ترامپ به تکرار سناریوی ونزوئلا در ایران
-
علی لاریجانی با پوتین در روسیه جلسه گذاشت
-
ترامپ امشب از یک تصمیم جدید درباره ایران خبر داد
-
وضعیت تعطیلی مدارس تهران، شنبه ۱۱ بهمن
-
پایان سکوت حسن روحانی با یک جمله معنادار
-
آمریکا، بابک زنجانی و شش مقام سپاه را تحریم کرد
-
اعزام ناوشکنهای چین به آبهای اطراف ایران
-
سلاح ویژه ایران برای مقابله با ناو آبراهام لینکلن
-
کارزار ذخیره برف در افغانستان خبرساز شد
-
پیغام روسیه به آمریکا درباره مذاکره با ایران
-
هواپیمای دولتی ایران راهی مسکو شد
-
در ساعات اخیر مهدی قایدی در صدر چهرههای پربحث است
-
صابرین نیوز: ادعاهای کارشناس شبکه افق مضحک است!
-
بازیکن خارجی استقلال آماده پخش زنده جنگ ایران و آمریکا شد!
-
تاییدنشده؛ شرط آمریکا برای انصراف از اقدام نظامی!
-
خودروی نظامی ارتش چین وارد ایران شد
-
نرخ دلار و قیمت طلا غیرقابل تصور شد
-
چهره «طلا جفرودی» سریال سوجان در ۴۰ سالگی
-
در ساعات اخیر احتمال حمله آمریکا به ایران کاهش یافت
-
نعمیه نظامدوست: دلم میخواهد بمیرم
-
رضا رویگری در حال گریم شدن در پشتصحنه مختارنامه
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج
-
سالن های آرایش و زیبایی
-
پزشکان پوست و مو
-
آموزشگاه آشپزی در تهران
-
گالری پوشاک
-
اخذ ویزا
-
کاشت ناخن
-
محصولات پزشکی
-
تدریس خصوصی
-
مزون و شوی لباس
-
اعزام دانشجو
-
خدمات آرایشی و زیبایی
-
خدمات درمانی
-
مدارس
-
طلا و جواهر و زیورآلات
-
صرافی
-
محصولات آرایش و زیبایی
-
خدمات حیوانات خانگی
-
مهد کودک
-
مبلمان
-
سیسمونی و نوزاد
-
مراکز درمانی
-
پت شاپ
-
رستوران و تهیه غذا
-
تعمیرات مبل در تهران
-
خدمات تفریح و سرگرمی
-
پزشکان متخصص
-
باشگاه های ورزشی
-
فست فودهای تهران
-
سرویس خواب
-
موبایل
-
دکتر زنان در تهران
-
فروشگاه ها و لوازم ورزشی
-
کافی شاپ و سفره خانه
-
دکوراسیون داخلی
-
لوازم خانگی
-
دندانپزشکان
-
آموزشگاه ها
-
صنایع غذایی
-
تزیینات داخلی
-
خدمات منزل
-
دندانپزشکی کودک
-
آموزشگاه زبان در تهران
-
تشریفات و موسسه پذیرایی
-
خدمات ساختمان
-
فروش و خدمات خودرو
-
پزشکان زیبایی و لاغری
-
آموزشگاه موسیقی
-
خدمات مجالس
-
قالیشویی در تهران
-
سایر خدمات
-
جراحی بینی و زیبایی
-
آموزشگاه هنری
-
آتلیه عکاسی
-
آژانس مسافرتی و هتل
نظر کاربران
متاسفم...
همه برای خودم
همه برای دیگران
پاسخ ها
همه؟
هستند كه
اين خصوصيات و يادتون رفت
دروغ گو
فقط اهل حرف بودن نه عمل
جاه طلب
پس سیاست با مفهوم انسانیت در دو طیف متضاد استپس داشتن سیاست برای زندگی انسان ها ،سیر قهقهرایی انسانها به سمت حیوانیت است.
عجب بشر چه گم شده؟خدایا ناجی بشر و ریس سیاستمداران اصلی با مفهوم تکامل انسانی آقا امام رمان را برسان که دیگر حسابی گم شده ایم
سیاست در واقع کلمه عربی است و در اصل سایس بمعنی تنبیه میباشد.پس با شرم وحیا و... چیزهای خوب سر و کاری نداره. مثلا با دوستان داریم گفتگوی در مورد قرار داد داریم.یکی بیآد گفتگو رو بخوادعوض کنه من سیاست بخرج بدم باید برم در مقابل این عمل شما منهم با شما مجبور به روش خودم به خورد کنم