افتتاح نهمین جشنواره لومیر با حضور بزرگان سینما

بانی فیلم: نهمین جشنواره لومیر با مراسمی پرستاره و پرزرق‌وبرق اما خودمانی و غیررسمی در تالار کنسرت مشهور شهر لیون Halle Tony Garnier از روز شنبه آغاز به کار کرده است.

هنر و تجربه به نقل از ورایتی گزارش داد:تیری فرمو و برتران تاورنیه که به‌ترتیب مدیر و رییس بنیاد لومیر هستند به ستارگان و فیلم‌سازان قدیمی و جدید ادای احترام کردند که شامل گروهی از مهمانان سرشناس می‌شدند از جمله تیلدا سویینتن که با تحسین باشکوه و احساسی حاضران همراهی شد، مایکل مان، کریستوفر لمبرت و دانیل برول. علاوه بر این‌ها، فیلم‌سازان مکزیکی گیرمو دل تورو و آلفونسو کوارون هم در این مراسم حضور پیدا کردند که با خوشامدگویی صمیمانه فرمو به زبان اسپانیایی مواجه شدند.

در این میان ادی میشل بازیگر فرانسوی و موسیقی‌دان بزرگ سبک راک‌اند‌رول بود که ورودش حاضران را به شور آورد. اگرچه او اجرای زنده‌ای نداشت، اما ترانه‌ موفق «Pas de boogie woogie» سال ۱۹۷۶ او که کاور اثر کلاسیک جری لی لوییس است، پخش شد در حالی که جمعیت هم ایستاده او را تشویق می‌کردند.

آشنایی فرمو با اغلب مهمانان بومی و بین‌المللی، مراسم را به یک دورهمی دوستان قدیمی شبیه کرد که یاد دوران خوش گذشته را زنده می‌کنند و نه جماعتی که در یک جشنواره بین‌المللی حضور به هم رسانده‌اند. لمبرت که با میشل در فیلم «من دوستت دارم» (مارکو فِرِری، ۱۹۸۶ که به بخش رقابتی کن هم راه یافت) بازی کرده بود، مستقیم از میشل قدردانی کرد و گفت: «من شیفته‌ همکاری با تو هستم. تجربه‌ فوق‌العاده‌ای بود که به‌خصوص با آخرشب‌های‌مان کامل شد.»

از سوی دیگر تاورنیه هم خاطراتش از همکاری با میشل در درام سال ۱۹۸۱ «Coup de torchon» را با بقیه در میان گذاشت: «من شیفته‌ او شدم چون فرصت شناختش را به دست آوردم و به این نتیجه رسیدم که او می‌تواند بازیگر فوق‌العاده‌ای شود.» میشل که یکی از تحسین‌کنندگان بزرگ سینمای آمریکاست، در برنامه‌ تلویزیونی خودش با عنوان «La Dernière Séance» (که نام یکی از ترانه‌هایش هم هست) دست به نمایش کلاسیک‌های آمریکایی در تلویزیون فرانسه در خلال سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۸ زد.

در کنار این اتفاق‌ها و سایر برنامه‌هایی که فرمو و تاورنیه برای میشل تدارک دیده بودند، آن‌ها به جری لوییس و ژان روشفور تازه مرحوم هم ادای احترام کردند. در این خصوص، تاورنیه یادی از دوستی نزدیکش با روشفور کرد و گفت: «ژان بازیگر درخشانی بود. من با او می‌توانستم آن قدر بخندم که از حال بروم.» تاورنیه که در فیلم‌های خودش «ساعت‌ساز» (۱۹۷۴) و درام تاریخی «Let Joy Reign Supreme» (۱۹۷۵) با روشفور همکاری کرده بود، گفت که او عاشق نقل قول از مارک تواین بود .تاورنیه سپس به بیزاری روشفور از ستایش اشاره کرد و اضافه کرد: «اگر او این‌جا بود، تا الان جلویم را گرفته بود.»

در ادامه‌ مراسم، فرمو از فرانسوا نیسِن که به‌تازگی به عنوان وزیر فرهنگ انتخاب شده است، دعوت کرد. او گفت که در همه‌ ۹ دوره‌ این جشنواره حضور داشته است و ابراز تأسف کرد که نمی‌تواند امسال کل هفته را در این رویداد سینمایی بگذراند. مراسم با نمایش کلاسیک «شمال از شمال‌غربی» از هیچکاک به پایان رسید که یکی از پنج فیلم محبوب تاورنیه در زندگی‌اش است.

این رویداد که یکی از معدود جشنواره‌های بین‌المللی سینمای کلاسیک است و البته بزرگ‌ترین‌شان، تا ۲۲ اکتبر (۳۰ مهر) ادامه خواهد داشت. فهرست فیلم‌هایی که در این دوره به نمایش درمی‌آیند شامل ۱۸۰ فیلم می‌شود که حدود ۴۰۰ نمایش با آن‌ها ترتیب داده شده است.