لزاکو: ایران، فرصتی برای فرانسه است

خبرگزاری ایرنا: تارنمای روزنامه فرانسوی 'لزاکو' روز چهارشنبه در گزارشی نوشت، فرانسه به یمن قوت روابطی که با این امپراتوری کهن پارس داشته، همه گونه علاقمند است از فرصت هایی که این بازار جدید که میان خاورمیانه و آسیای میانه قرار دارد، بهره ببرد.

لزاکو در ادامه نوشته است: درهای ایران به روی جهان باز می شود و درهای جهان به روی ایران. فرانسه به یمن قوت روابطی که با این امپراطوری کهن پارس داشته است، همه گونه علاقمند است از فرصت هایی که این بازار جدید که میان خاورمیانه و آسیای میانه قرار دارد، بهره ببرد. امانوئل مکرون رئیس جمهوری فرانسه در نظر دارد در سال ۲۰۱۸ به دعوت حسن روحانی رئیس جمهوری ایران که اخیرا هم با او تماس تلفنی داشته است، به این کشور سفر نماید که فرصتی مبارک و ضروری است.

ایران، فراتر از بحث هسته ای که موضوع توافقی سال 2015 در این باره و زیر نظر سازمان ملل است تا برنامه هسته ای ایران در زمینه غیر نظامی باقی بماند و در عوض تحریم های سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپایی و آمریکا بتدریج برداشته شود، یک بازیگر اجتناب ناپذیر در عرصه اقتصادی و دیپلماتیک می باشد که می تواند وزنه تعادلی در برابر عربستان سعودی باشد.

جمعیت ۸۲ میلیون نفری ایران غالبا جوان و شهرنشین هستند و ایران دارای تاریخی چندین هزار ساله است. مساحت ایران دو و نیم برابر فرانسه است، و اولین و چهارمین ذخایر گاز و نفت دنیا را در اختیار دارد. ایران دارای ۲۳۵ هزار نفر مهندس است که با فرهنگ علمی بسیار پیشرفته ای تربیت شده اند و روح همکاری و اقتصاد مقاوم ایران دارای پایه صنعتی محکمی می باشد که به ایران اجازه داده است حتی در سال های جنگ و تحریم نیز خودکفا باشد.

ایران با برخورداری از اقتصادی روبه رشد، تورم مهار شده، تراز تجاری مثبت، میل شدید به مصرف و همچنین گشایش به روی جهان، با ایرانیان خارج نشین متعدد در آمریکا، لندن و پاریس، بیش از یک کشور مترقی می باشد.

قطعا کاستی هایی در زمینه دیوانسالاری اداری در ایران وجود دارد که حتی فرانسه هم نمی تواند آنها را حل کند و به این موضوع باید یک سازماندهی اقتصادی تجویز شده و پیچیده که منافع دولتی و خصوصی در آن رقابت می کنند و نظام بانکی شکننده را هم باید افزود. زیرا این نظام بانکی در تامین سرمایه با کمبودهایی مواجه است و با توجه به تعداد فراوان بانک ها، باید تحکیم شود و نظام مالی و نحوه پرداخت های قدیمی و پرخطر کنونی آن، بهبود یابد.

مقررات حسابداری خاص در این کشور اجازه نمی دهد که میان شرکت های ایرانی و غربی و در زمینه اجرای حکمی که بیرون از ایران صادر شده یا حکم های داوری، مقایسه ساده ای صورت گیرد.

یکی از اصلی ترین معضلات، نظام قانون گذاری آمریکایی در شکل فراسرزمینی آن است که انتقال دلار به ایران را منع می کند که همین کار جریان مالی به سوی ایران را مشکل می سازد.

واشنگتن حتی مجازات هایی برای این منظور درنظر گرفته است که هیچ بانک بزرگ فرانسوی نمی تواند شرکت های فرانسوی را در ایران همراهی نماید ( تصویر بجای مانده از جریمه تحمیل شده به مبلغ هشت میلیارد و 800 میلیون دلار به بانک 'بی ان پی پاریبا' در سال 2014 هنوز باقی است).

فرانسه که از نظر روابط بازرگانی با ایران در فاصله زیادی از چین، کره جنوبی، هند، ترکیه و آلمان قرار دارد، با وجود افزایش هایی که در مناسبات تجاری اش با ایران به نسبت چند سال قبل، شاهد بوده، در مجموع در حاشیه قرار گرفته است.

این تصویر مقداری متناقض است، زیرا فرانسه در ایران از تصویر خاصی برخوردار است. روابط دیپلماتیک دو کشور بسیار قدیمی است و با وجود برخی برهه های کوتاه مدت، هیچ وقت قطع نشده اند. ایران در سال 1920 نظام قضایی خود را با الهام از نظام حقوق مدنی و تجاری فرانسه اصلاح کرده است.

فرانسوی ها از چند سال پیش به این طرف در تلاش هستند که تاخیرها را جبران کنند. شرکت های فرانسوی، به خصوص تحت نظارت 'مدف بین الملل' و ' کنفدراسیون شرکت های کوچک و متوسط ' (CGPME) به سوی کشف و فتح دوباره ایران گام برداشته اند، ایرفرانس پروازهای خود را به تهران دوباره برقرار کرده و تبادل نظرها و سفرهای دیپلماتیک و سیاسی میان پاریس و تهران افزایش یافته است.

نیازهای ایران نیز آنقدر هست که شرکت های فرانسوی بتوانند در زمینه های فناوری و صنعت که ظرفیت های ایران کمتر مورد بهره برداری قرار گرفته است، وارد عمل شوند. مجتمع های کشت و صنعت، صنایع دارویی، توزیع کالاهای آرایشی و لوکس و در مجموع کالاهای ساخت فرانسه، مشتری خود را دارند.

جهش و تحرک در این زمینه نیازمند ورود دولت فرانسه و عاملین دولتی (خزانه داری، کوفاس و غیره) به این عرصه می باشد تا همکاری های طولانی مدت تری برقرار و جریان های مالی و بانکی نیز برقرار شوند که به خصوص از طریق مخالفت با قوانین فراسرزمینی آمریکایی و تشویق شرکت های فرانسوی به همکاری با ایران، سرمایه گذاری در این کشور و ساده تر کردن همکاری های فرهنگی و دانشگاهی دوجانبه، امکان پذیر است.

لزاکو در پایان نتیجه گرفت که ایران برای فرانسه، دیپلماسی اش و شرکت هایش، یک فرصت محسوب می شود.