فراکسیون اصلاح‌ طلبان جایگزین فراکسیون امید

روزنامه آرمان: این روزها ابرهای تیره در برخی نقاط در حال حرکت است؛ ابرهایی که دیگر مانند قبل بارانی با خود ندارند تا نمایانگر طراوت و روزهای خوب باشند. انتقادات به فراکسیون امید زیاد شده و البته طبیعی است طیف پیروز در هر انتخاباتی از گزند مخالفان و تلاش برای ایجاد تفرقه و شکاف در امان نباشد.

در چنین موقعیتی است که اعضای طیف پیروز باید مراقب برنامه‌های طیف شکست‌خورده باشند. واقعیت این است که ائتلاف به معنی حضور همه اعضا از یک طیف و گروه نیست، بلکه حضور افراد دارای محبوبیت از طیف‌های مختلف در ائتلاف برای رسیدن به هدف، یعنی پیروزی است، چنان‌که اگر اصلاح‌طلبان به پیروزی طیف خود به‌تنهایی اعتقاد داشتند، هیچ‌گاه اقدام به دعوت از اصولگرایان میانه‌رو نمی‌کردند تا امروز با مشکلاتی مواجه شوند که شاید تصور آن را نداشتند. غیرقابل انکار است که محمدرضا عارف در جایگاه ریاست فراکسیون امید تلاش زیادی برای وحدت اعضای این فراکسیون در مجلس دارد، اما زمانی شرایط به سمتی حرکت می‌کند که نه جای نقد به رفتار اعضای فراکسیون است و نه می‌توان ادعا کرد که وحدت کامل در فراکسیون امید برقرار است، مانند ماجرای رأی به وزیر علوم که در نهایت منجر به تصمیم غیرفراکسیونی شد.

از معرفی کابینه در مرحله اول و رأی‌ندادن به حبیب‌ا... بیطرف گرفته تا به اجماع نرسیدن در مورد رأی دادن یا ندادن به منصور غلامی و یا نمونه واضح‌تر آن رأی ندادن به عارف برای ریاست مجلس که هنوز علت این تصمیم فراکسیون امید مشخص نیست، همه و همه موضوعاتی قابل بحث و بررسی هستند. دو سال از عمر فراکسیون امید می‌گذرد و شرایط این فراکسیون به‌مثابه پایان ماه عسل است که در آن اختلافات به‌تدریج نمود پیدا می‌کند. برخی اعضا صراحتا اعلام کردند مواضعشان متفاوت از اصلاح‌طلبان یعنی اکثریت اعضای فراکسیون است و برخی دیگر ترجیح دادند سکوت کنند، اما در زمان رأی‌گیری هر آنچه خواستند انتخاب کنند. عارف شاید بیش از دیگران از عدم‌انسجام در فراکسیون امید ضرر کرد، چنان‌که چندی قبل از کسانی که با فهرست امید وارد مجلس شدند و راه خود را جدا کردند، گلایه و بر ضرورت انتشار فهرست تاکید کرد. با این همه خبری از انتشار فهرست مورد نظر نیست و بهرام پارسایی، سخنگوی فراکسیون، علت این تعلل را فشارهایی می‌داند که در اطراف موضوع وجود دارد.

او توضیح داده است: «شاید کسانی برای عدم انتشار لیست اعضای فراکسیون امید فشار می‌آورند که می‌خواهند در حوزه انتخابی‌شان به نام امید از سرمایه‌های اجتماعی استفاده کنند، ولی در مجلس همراه فراکسیون امید نباشند. شاید فشارهایی از این ناحیه وارد باشد.»

خشت اول

ناصر قوامی، نماینده پیشین مجلس، معتقد است که ‌این کار هیچ‌مشکلی را حل نمی‌کند. او ضمن تاکید بر اینکه عارف از ابتدا راه را اشتباه رفته است، گفت: «مشکل از اینجا شروع شد که ۱۳۰نفر با سرمایه اصلاح‌طلبی وارد مجلس شدند و فراکسیون اصلاح‌طلبان را تشکیل ندادند.» این فعال‌سیاسی اصلاح‌طلب تاکید کرد: «به‌نظر من بهترین راه ‌این است که آقای عارف فراکسیون امید را منحل کرده و یک فراکسیون اصلاح‌طلبان تشکیل دهند. در این صورت مشخص خواهد شد که چه کسانی به اصلاح‌طلبان وفادار هستند.» قوامی با تاکید بر اینکه فراکسیون امید در این مدت بسیار ناتوان بوده، گفت: «مشکل این فراکسیون آن است که از ابتدا راه را اشتباه رفتند و منتشر کردن فهرست نیز کمکی نخواهد کرد.»

چاره بی‌اثر

احمد شیرزاد، دیگر فعال سیاسی اصلاح‌طلب، معتقد است انتشار فهرست اعضا، فراکسیون امید را از انتقادات مطرح‌شده نجات نمی‌دهد. او گفت: «انتشار فهرست و مشخص کردن اعضای فراکسیون‌ها در مجلس مرسوم نیست و به‌طور معمول نمایندگان ترجیح می‌دهند که بر اساس موضوعات مطرح در مجلس تصمیم‌گیری کنند و نه بر مبنای آنچه فراکسیون‌ها می‌گویند.» وی با تاکید بر اینکه اصلی‌ترین ضعف فراکسیون امید لابیگری است، تصریح کرد: «به اعتقاد من اگر اعضا و چهره‌های شاخص فراکسیون امید انرژی بیشتری برای لابی کردن و جلب نظر همکاران خود صرف کنند، می‌توانند کارآمدتر عمل کرده و از میزان انتقادات موجود بکاهند.»

امید امیدی‌ها

اما اکنون مشکل دیگری هم گریبانگیر امیدی‌ها شده و آن هم نحوه تعامل با دولت است. بی‌تردید اصلاح‌طلبان بیشترین حمایت را از دکتر روحانی در انتخابات ۹۲ و ۹۶ داشتند و در قبال آن انتظار همراهی پاستورنشینان با خود را دارند. جلال میرزایی، از اعضای فراکسیون امید، در پاسخ به ‌این سوال که دولت چقدر می‌تواند برای پیشبرد برنامه‌هایش روی فراکسیون امید حساب کند، گفت: همکاری بین دولت و ما ممکن است همیشگی نباشد؛ هماهنگی باید دوطرفه باشد؛ در هر صورت دغدغه ما نفع مردم است.

درست است که در انتخابات دوازدهم ما از روحانی حمایت کردیم، اما این حمایت می‌تواند همیشگی هم نباشد. ادامه روند مشروط بر این است که دولت در راستای دغدغه‌های اصلاح‌طلبان، یعنی قانونگرایی و مبارزه با فساد، قدم بردارد. نماینده اطلاح‌طلب مجلس در خصوص رأی‌های مخالف به دو وزیر علوم و نیرو اظهار کرد: حدود ۴۰ رأی مخالف به‌ این دو وزیر داده شد که کاملا واضح است منشأ این آرا کجاست؛ تعدادی از مستقلین و فراکسیون امید رأی منفی دادند؛ در ولایی‌ها نیز تعدادی مخالف وجود داشت. وی افزود: برخی در مخالفت با امیدی‌ها زیاده‌روی کردند. این مساله که وقتی فراکسیونی به جمع‌بندی نرسد، همه می‌توانند نظر خودشان را مستقل اعلام کنند، قابل دفاع است. عارف درست‌ترین تصمیم را در این خصوص گرفت و تعبیر آتش به اختیار نیز که به‌کار برده می‌شود، درست نیست.