«نه» ۱۰ کشور به قطعنامه ضدایرانی اتحادیه عرب

به نظر می رسد پس از گذشت ۷سال از جنگهای منطقه ای در سوریه، عراق و لیبی، تمایل بسیاری از دولتهای عربی برای جنگ و ویرانی کمتر شده و این دولتها بیش از هر چیز خواستار استقرار و آرامش هستند. بی طرفی آنها در مورد جنگ ایران و عربستان را نیز می توان در همین چارچوب تفسیر کرد.

عربستان به تنهایی در میان دولتهای عربی قرار گرفته است که در این میان ده دولت به صدور قطعنامه ای علیه ایران رای ندادند؛ همین مساله برای سعودیها مشخص کرد که چه کسانی موافق مقابله آن با ایران هستند و کدام دولتها خواهان آرامش و مذاکره سیاسی در این رابطه اند.

طوفان قاطعیت سعودیها در یمن، به دلیل آثار مخرّب فراوان آن نه تنها جهان عرب، که اروپایی ها را نیز نگران کرد؛ از این رو از ماجراجویی و شتابزدگی سعودیها در این باره ترسیده و به انتقاد از عربستان روی آوردند. در این میان، آلمان به دلیل سیل مهاجرانی که به سمت این کشور سرازیر می شوند، آرزو دارد جنگهای منطقه به سرعت به پایان برسد تا آرامش بدان بازگشته و هر چه زودتر هجوم پناهندگان به کشورهای اروپایی به پایان برسد.

اغلب دولتهای عربی از کمترین آمادگی برای ورود به جنگی تازه برخوردار نیستند و روحیه ماجراجویی عربستانی ها را ندارند. سیاست دولت بزرگ و مؤثری همچون مصر نیز به طرف آتش بس و حمایت از استقرار و امنیت گرایش دارد.

عمان نیز سیاستی مشابه مصر دارد و نزدیکی موضع این دو دولت به یکدیگر، در واقع به معنای نزدیکی محورهای آرامش و سازش است و می تواند جریان تازه ای را ایجاد کند که به کشیدن فتیله جنگ تمایل دارد.

اما اسرائیل که در خصوص مقابله با ایران و هم پیمانان آن با سعودیها اشتراک دارد، تنها دولتی است که از جنگ با ایران حمایت می کند و برای آغاز روند مقابله با ایران به سعودیها فشار می آورد تا در ضمن یک توافق با اسرائیل، عادی سازی کامل روابط با آن را اعلام کند. بنابراین، در صورتی که عربستان نظر اسرائیل را تامین کند، سناریوی درگرفتن جنگی بزرگ بعید نیست.