‏تلاش فرانسه برای خاموش کردن شراره های بین ایران و آمریکا

پایگاه خبری انتخاب: الحیات نوشت: برای نخستین بار از زمان شعله ور شدن جنگهای ویرانگر فراگیر در نقشه سایکس بیکو عربی، توافق ‏روسی-آمریکایی-غربی بر سر تقسیم بارهای آرام کردن اوضاع، متبلور شده است.‏

سازشهایی که هرگز با حجم انتظارهای طرفهای منطقه ای و بین المللی درگیریها متناسب نیست و ‏هر یک مجبور به پذیرش برخی راه حل های تلخ شدند. و این در شرایطی است که برخی دولتهای ‏عربی تا مرز محو شدن کامل از تاریخ و جغرافیا پیش رفتند و نزدیک بود توسط تراژدیهای ایجاد ‏شده در آنها به کلی بلعیده شوند.‏

پس از اعلام روسیه و ایران در مورد پیروزی بر داعش در سوریه و عراق، مساله تقسیم بارها و نقشها، ‏دست رئیس جمهور روسیه برای به حرکت درآوردن قطار راه حل سوریه را باز گذاشته و چک سفید ‏امضایی به ترامپ داد تا معامله قرن اسرائیلی-فلسطینی را انجام دهد، در حالی که اروپایی ها وظیفه ‏سرد کردن فضای مقابله با ایران و مهار پیامدهای بحران لبنان را دارند.‏

از آنجا که اتحادیه اروپا با بحرانهای بزرگی مواجه است، (از جدایی انگلیس گرفته تا مساله مهاجرین)، ‏فرانسه برای جلوگیری از وقوع بحرانی جدید، تلاش می کند شراره های مقابله بین واشنگتن و تهران ‏را خاموش کند؛ همچنانکه مأمور حل بحران استعفای حریری است؛ چرا که تشنج در لبنان به ‏اولویتهای آمریکایی و روسی خلل وارد می کند.‏

وقت صلح و سازش برای خاموش کردن آتشفشان سوریه فرا رسیده است. پوتین مرحله تازه ای را با ‏فراخواندن بشار اسد, عصر روز نشست سه جانبه روسی-ایران-ترکیه در سوچی، آغاز کرده است، تا ‏سبد عقب نشینی ها و چشم پوشیها را به او ابلاغ کند.‏

پوتین برای به عهده گرفتن کامل اجرای راه حل در سوریه، تفویض و واگذاری کامل آمریکا را می ‏طلبد و در مقابل، رئیس کاخ سفید، دخالت کرملین برای مهار سرکشی کره شمالی و کنترل خطر ‏هسته ای آن را می خواهد. ‏
‏

واقعیت آن است که نه ترامپ می تواند فلسطینیها را به پای میز معامله قرن با اسرائیل بکشاند و نه ‏پوتین قادر است تمام گروههای معارض سوری را مجبور به موافقت با باقی ماندن اسد در رأس نظام، ‏ولو برای یک سال، پیش از برگزاری انتخاب، کند.‏

در این میان، مساله نگران کننده آن است که برخی معارضان سوریه به پیوستن به قطار راه حل ‏رئیس جمهور روسیه، به هر قیمتی، گرایش دارند، حتی اگر مجبور به سوار بر ارابه ترکی-ایرانی شده ‏و مطابق منافع تهران و آنکارا رفتار کنند.‏