محمد كيانوش راد در روزنامه اعتماد نوشت: اصلاحطلباني كه بيرون از قدرت نگه داشته شدهاند، تا زماني كه شرايط براي ورود آنها در بافت قدرت به صورت كامل فراهم نشود، نه با انفعال و راديكاليسم بلكه با صبر و حوصله بايد به گفتمانسازي به عنوان اصليترين دستمايه جريان اصلاحات بپردازند.
محمد كيانوش راد در روزنامه اعتماد نوشت: اصلاحطلباني كه بيرون از قدرت نگه داشته شدهاند، تا زماني كه شرايط براي ورود آنها در بافت قدرت به صورت كامل فراهم نشود، نه با انفعال و راديكاليسم بلكه با صبر و حوصله بايد به گفتمانسازي به عنوان اصليترين دستمايه جريان اصلاحات بپردازند.
اين گفتمانسازي ميتواند به نفع كشور و دولت و جريان اصلاحات باشد و اصلاحطلبان قديميتر بايد به آن مبادرت كنند. براي اصلاحطلبان واقعي ورود در قدرت يا بيرون از قدرت بودن مساله نيست. مساله اصلي اصلاحطلبان واقعي مشاهده و رصد روندهاي تغيير در جامعه و حكومت به سمت بهبود يافتن بيشتر امور و كارآمدتر كردن نظام سياسي است.
بدون ترديد اگر فضاي وابستگي سياسي به جريان اصلاحات كاهش پيدا كند و نمايندگان جوان و گروههاي مختلف فعالان سياسي و اجتماعي كه نگرش اصلاحطلبانه دارند و اصلاحات را تنها راه نجات كشور ميدانند، از اين جريان دور شوند، اتفاق مثبتي رخ نخواهد داد. ارتباط نسلي ميان اصلاحطلبان قديمي يا اصلاحطلباني كه از قدرت دور نگه داشته شدهاند با اين طبقه جوان اصلاحطلب خواهناخواه بايد سازماندهي و تدوين شود تا بتوان از ظرفيتهاي اصلاحي برنامهريزي شده در كشور به نفع تغيير مثبت بهره گرفت.
براي تحقق اين امر بايد در كشور زمينههايي وجود داشته باشد. اول اينكه حاكميت بايد با برداشتن برخي از برچسبها به اصلاحطلبان زمينهسازي كند. امروز هزينه ارتباط با جريان اصلاحطلب براي جوانان زياد است. اين هزينه بايد توسط حاكميت كاهش پيدا كند. اصلاحطلبان به منافع ملي كشور فراتر از منافع جناحي ميانديشند.
اينكه افرادي را از ارتباط با جريان اصلاحات منع ميكنند و نهادهاي امنيتي برخي از جوانان را به دليل ارتباط با اصلاحطلبان احضار ميكنند و به آنها توصيه ميكنند كه نبايد با اصلاحطلبان ارتباط بگيرند، يكي از موانع مهم است. اين مساله بيش از آنكه به ضرر اصلاحطلبان تمام شود، به ضرر منافع ملي خواهد بود. بنابراين نهادهاي امنيتي بايد نسبت به ارتباط جوانان اصلاحطلب با اصلاحطلبان قديمياي چون آقاي خاتمي حساسيتزدايي كنند و مسائل امنيتي را در برخورد با جوانان دخالت ندهند.
راه دوم اين است كه جوانان براي پيشبرد ديدگاهها و عقايد خود حاضر به هزينه دادن باشند و به صرف منع ارتباط با اصلاحطلبان نبايد از ارتباط خود با اصلاحطلبان اجتناب كنند. راهي كه فعالان دانشجويي در پيش گرفتهاند و براي ديدگاههاي خود و براي ساخت كشور حاضر به دادن هزينههاي گوناگوني هستند، مثبت است و اين مفهوم را كه فداكاري كردن و هزينه دادن براي ارتقاي كشور مفيد است، بايد گسترش داد.
سوم اينكه اصلاحطلبان قديميتر و اصيلتر كه خارج از قدرت هستند، نبايد براي ورود به عرصه سياست از چارچوبهاي اصولي عقايد اصلاحطلبي عبور كنند. به بيان ديگر اصلاحطلبان واقعي كساني هستند كه ورود يا عدم ورود به قدرت براي آنها مساله نيست.
مساله اصلي براي اصلاحطلبان واقعي تاثيرگذاري بر روند بهبود جريان اجرايي در كشور و همچنان كارآمدتر شدن نظام سياسي جمهوري اسلامي است. در صورت تحقق اين سهگانه ميتوان اميدوار بود كه جريان اصلاحات با دوام و قوام بيشتري در آينده تاثيرات خود را بر جامعه و حكومت ايران بگذارد.
ارسال نظر