رسالت روحانی؛ توجه به مطالبات مردم

غلامرضا ظريفيان در روزنامه اعتماد نوشت: دولت و جامعه مدني با توجه به مشكلاتي كه گريبانگير كشور است، با يك افكار‌سنجي مستمر بايد از ميزان نارضايتي مردم آگاه باشند.

همچنين بايد با توجه به اين افكار سنجي كمك كنند تا با ابزارهاي دولت و جامعه مدني آگاهي‌بخشي بيشتري در بين مردم اتفاق بيفتد. به هر حال كشور با مشكلات و چالش‌هاي زيادي رو به رو است كه جز با همراهي و همفكري حل نمي‌شود.

كساني كه در گذشته نسبت به دولت نگاه مثبتي نداشتند، امروز چشم‌شان را به روي اعمال ناصحيح دولت‌هاي پيشين بسته‌اند و توجه ندارند كه برخي از اين سياست‌هاي غلط چه آثار و عواقب طولاني مدتي داشته است. بنابراين دولت و جامعه مدني بايد هوشمندانه افكار و آراي مردم را رصد كنند. جامعه درك عميق‌تري از چالش‌ها و مشكلات خود بايد به دست آورد. بخشي از كساني كه راي خود را به سبد آقاي روحاني ريختند، به خاطر محدوديت‌ها و ممنوعيت‌هاي به وجود آمده، اين تصميم را گرفتند.

آنها خواستار اين بودند كه رويه‌ها و شيوه‌هاي ديگري در اداره امور مملكت به وجود بيايد. سياست‌هاي غلط گذشته متوقف شود و فضاي آرام‌تري شكل گيرد. آن رويه‌ها جامعه را به سمت بحران‌هاي جدي‌تر داخلي و خارجي پيش مي‌برد. بخشي از سبد راي آقاي روحاني براي جلوگيري از ادامه رويه‌هاي غلط گذشته بود. آرامشي كه امروز به طور نسبي به وجود آمده از همين جهت است.

اگر همان رويه‌ها ادامه داشت با تحريم‌هاي سنگين‌تر مواجه بوديم. فضاي بين‌المللي به گونه‌اي پيش مي‌رفت كه ما را در برابر كشورهاي دنيا قرار مي‌داد و چهره‌اي خشن از كشور ترويج داده مي‌شد. بايد توجه داشت كه دولت در چه وضعيتي كشور را تحويل گرفت و الان چگونه تلاش مي‌كند كه آسيب‌هاي سنگين گذشته را رفع كند. بخش مهمي از آراي مردم به اين دليل بود كه آن اتفاقات تلخ دوباره تكرار نشود و كشور با بحران‌هاي عميق‌تر رو به رو نشود. دولت با توجه به پشتوانه خوبي كه بين نخبگان اقتصادي و دانشگاهي و متخصصان جامعه‌شناسي و حوزه‌هاي ديگر دارد، بايد از سرمايه اجتماعي خود حفاظت كند.

بسياري از اين كارشناسان مي‌توانند در هموار‌تر شدن راه كمك كنند. دولت نيازمند است كه از اين پشتوانه‌ها استفاده كند و اقتصاددانان خوبي هستند كه مي‌توانند در فهم بهتر وضع موجود دولت را ياري برسانند. آنها مي‌توانند كمك كنند جامعه منطقي‌تر مطالبات خود را بيان كند. به طور طبيعي اين دولت با دو نوع مخالف داخلي رو به رو است. مخالفاني هستند كه با بنياد ديدگاه‌ها و چارچوب‌هاي نظري دولت و حاميانش مخالف هستند. از همان روز اول روي كار آمدن آقاي روحاني نيز مخالفت خود را ابراز كردند و از طريق اتاق‌هاي فكر و امكانات‌شان عليه دولت تبليغ كردند. آنها تلاش كردند تا حاميان دولت مايوس شوند. جامعه مخير بود كه دست به يك انتخاب عقلاني بزند. بايد توجه شود كه جريان مخالف دولت آسيب‌ديده و شكست خورده است و تلاش مي‌كند تمام مشكلات پيشين را به گردن دولت آقاي روحاني بيندازد ولي معلوم نيست اين سلب اطمينان، اعتمادي را در سبد آنها بياورد. گروه ديگري منتقدان منطقي و دلسوز دولت هستند و مشفقانه تذكراتي به دولت مي‌دهند و براي بهتر چرخيدن امور كشور توصيه‌هايي مي‌كنند.

دولت بايد راهي را باز كند تا به اين نقدهاي مشفقانه اجازه بروز و اثرگذاري بدهد. ممكن است كه دولت‌ها برخاسته از حمايت جريان‌هاي سياسي باشند اما وقتي فردي در جايگاه رياست‌جمهوري قرار گرفت، منافع و مصالح كل مردم را نمايندگي مي‌كند. بنابراين دولت مستقر چه بخواهد در دوره آينده راي بگيرد و چه راي نگيرد بايد به مصالح و منافع مردم توجه كند. واجب است كه اعتماد مردم را حفظ كند. هر دولتي اگر بي‌توجه به اين امانت باشد، خيانت در امانت كرده است.

دولت‌هاي مستقر بايد نيم‌نگاهي به آينده داشته باشند. درست است كه دوره دوم رياست‌جمهوري آقاي روحاني است اما او به عنوان نيروي سياسي استراتژيست در نظام جمهوري اسلامي كار كرده است. بنابراين او بايد توجه داشته باشد كه عملكرد دولت گرايش مردم را نسبت به دولت بعدي رقم خواهد زد. كساني كه شالوده‌شكنانه دولت را تخريب مي‌كنند، مي‌خواهند تداوم تفكر اعتدالي را مخدوش كنند. بنابراين چنين رسالتي بر دوش دولت هست كه گرايش فكري آينده مردم را نيز رقم بزند.