مویه ليدرهای اصلاحات بر عاليجناب سرخپوش!

در هر صورت پس از مخالفت صريح مقام معظم رهبري و اكثريت جريان سياسي كشور و مغايرت اين طرح با قانون‌اساسي، هيچ‌گاه اين طرح به نتيجه نرسيد. البته طبق گفته عبدالله نوري، خود آيت‌الله هاشمي‌‌رفسنجاني نيز از ابتدا مخالف اين رويكرد بود.

آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني در اواخر دوران رياست جمهوري خود در مهرماه 1375 در پاسخ به اين پرسش كه: «اكنون كه اكثريت مردم مي‌خواهند حضرتعالي در دوره آينده هم رئيس‌جمهور باشيد آيا شما خواسته‌ مردم را خواهيد پذيرفت؟» گفت: «اولاً چنين اكثريتي به نظرم ادعاست و اگر هم باشد، من مصلحت نمي‌دانم بپذيرم. با توجه به مجموعه شرايطي كه در كشور هست، من مصلحت مي‌دانم كه به قانون ‌اساسي دست نزنيم و ميدان را براي بروز چهره‌هاي جديد باز بگذاريم. ما حتماً در بين شخصيت‌هايمان آدم‌هاي قادر، صالح، مدير و مدبر زياد داريم. بالاخره افرادي مي‌آيند و اطمينان مردم را جلب مي‌كنند. بالاخره روزي بايد اين تحول پيدا شود و جابه‌جايي مديريت پيش بيايد. بهتر اين است كه همين موقع باشد كه من هنوز امكان كمك دارم و مي‌توانم كمك بكنم و براي اينكه مدير بعدي موفق بشود، اين كار را خواهم كرد. مردم خيالشان راحت خواهد شد كه ديگر انقلاب و ايران با تكيه بر يك نفر و دو نفر و پنج نفر نيست. اين درياي انسان‌ها از خودش شخصيت‌هاي مناسبي را حتماً تحويل مي‌دهند و بنده هيچ نگراني‌ای ندارم و لازم نمي‌دانم و موافق هم نيستم كه اين تغيير قانون‌اساسي اتفاق بيفتد و ان‌شاءالله كه نخواهد بود. من تا زنده‌ام و نفس مي‌كشم، براي انقلاب نفس مي‌كشم و تا مي‌توانم يك حركتي بكنم، براي اسلام و انقلاب حركت مي‌كنم. شكي نداشته باشيد، من حاضرم در هر سمتي به انقلاب خدمت بكنم؛ يعني اگر فردا لازم باشد كه مثلاً‌ً من استاندار يك استان هم بشوم، مي‌آيم تا مشكلات آنجا را حل بكنم و اين مشكل نخواهد بود.»

هرچه زمان انتخابات ششمين دوره از انتخابات مجلس نزديك‌تر مي‌شد، موج تخريب‌ها و طرح اتهامات بي‌اساس بيشتر از بيش مي‌گشت. گام بعدي اين تيم ترور شخصيتي، ايجاد شبهه در عملكرد هاشمي‌رفسنجاني در دوران سازندگي بود. طبق بررسي مطبوعات طي يك هفته زمان تبليغات مجلس ششم، هر تهراني به طور متوسط روزانه سه مقاله و پنج شايعه تازه و اتهام جديد در مورد آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني و خانواده‌اش شنيده است. روزنامه‌هاي زنجيره‌اي در اين ميان، بيش از همه فعال بودند. بازار همايش‌ها و جلسات نقد عملكرد دوران سازندگي بسيار رواج داشت و مخالفان با انتقاد از سياست‌هاي دولت سازندگي، هر چيزي حتي مسئله سازندگي ويرانه‌هاي كشور را به نقد و بررسي گذاشته، به آن انتقادات تخريبي و هوچيگرانه در جهت تخريب وجهه هاشمي‌رفسنجاني روا داشتند. يكي ديگر از منتقدان اين روزها، سعيد حجاريان تئوريسين اصلاح‌طلبان بود. حجاريان با انتقاد از مقبوليت بين جناحي هاشمي -كه منجر به پذيرش وي در دو ليست موسوم به چپ و راست شده بود- نسبت به حضور او در ليست جناح موسوم به چپ واكنش شديدي نشان داد. حجاريان با انتقاد از مشي هاشمي كه باعث مقبوليت وي در نزد دو جناح شده بود، گفت: «ما نمي‌خواهيم حتي يك كانديداي مشترك با جناح راست داشته باشيم، حتي اگر او هاشمي‌رفسنجاني باشد. آقاي هاشمي بايد جاي خود را در ليست راست قرار دهد يا در جبهه دوم خرداد!» اين حملات با نزديك شدن زمان انتخابات روز‌به‌روز افزايش يافته و با طراحي ايجاد موج توسط رسانه‌ها شدت مي‌يافت.

به هر روي، بعد از مدت كوتاهي كه جناح چپ با توسل به بدترين شيوه‌ها و مجبور كردن هاشمي به ترك صحنه سياسي شد، با تحمل شكست سنگين اصلاح‌طلبان به سمت هاشمي گرايش پيدا كرده و آن در دور دوم انتخابات رياست جمهوري نهم در سال84 بود. تفصيل اين ماجرا مجالي ديگر مي‌طلبد كه اميد است محققان رويدادهاي سياسي كشور، بدان بپردازند.