چرا دل وزارت نفت براي كشتی سانچی نمي‌سوزد؟

روزنامه جوان نوشت: در مديريت اكتشاف نفت اختلاس كلاني روي داده است، يكي از معتمدان مالي اين شركت پس از اختلاس كلاني حدود ۱۰۰ميليارد تومان از بيت‌المال از طريق تركيه راهي كانادا شد، زيرا او گرين‌كارت آن كشور را كسب كرده بود و ان‌شاءالله به زودي در تورنتو زيارت خواهد شد.

ظاهراً به زودي در كانادا ايالتي از مختلسان ايراني تأسيس خواهد شد كه فرمانداري كل آن را آقاي خاوري مديرعامل و رئيس متواري بانك ملي ايران بر عهده خواهد داشت. اين شخص ۳۰ سال سابقه خدمت در وزارت نفت داشت. اكنون سامانه‌هاي نظارتي به مصداق نوشداروی پس از مرگ سهراب در حال بررسي و تعيين ميزان دقيق اختلاس از مديريت اكتشاف نفت هستند. قرار است نفت نيوز در اين باره اطلاعات مبسوط نشر دهد. وزارت نفت از دوران تصدي وزير كنوني آقاي مهندس زنگنه تلاش وافر دارد تمام رويدادهايي را كه به وقوع مي‌پيوندد، زير چتر سكوت و بي‌اهميت قلمداد كردن پنهان كند.

خانمي را مسئول تأسيسات و سازمان عظيم پتروشيمي گذاشته بودند كه وقتي حوادث خاتمه يافت، ايشان را ارتقاي مقام دادند و قائم‌مقام وزير نفت كردند.خيلي برايم جالب بود اين خانم در همان روزهاي اول تصدي پست جديد، مراسم سان و دفيله در صحن وزارتخانه ترتيب داد و از نيروهاي حفاظتي وزارتخانه سان ديد.در خصوص حريق وحشتناك كشتي نفتكش سانچي كه من متحير مانده‌ام چرا نام چيني دارد در حالي كه جزو اموال شركت ملي نفتكش ايران و وزارت كار، تعاون و رفاه است. (به خاطر معافيت‌هاي مالياتي زير پرچم پاناما حركت كرده است) اين چه ديپلماسي‌ای است كه بعد از هفت روز نتوانسته مجوز ورود به كشتي بگيرد، البته طي روزهاي گذشته اين مسائل روشن و معلوم شد بنا به نوشته يك خلبان كاركشته چون آتش‌ تا ۹۰۰ متر زبانه مي‌كشيد، حتي با هواپيماي آبفشان نيز نمي‌توانستند حريق را خاموش كنند.

صدا و سيما در چهار روز اول سكوت اختيار كرده بود، در يك شبكه اجتماعي داخلي از شكار لاك‌پشت‌هاي سواحل ايران در جنوب و كشتن و طبخ آنان كه موجودات نادر محيط‌زيست هستند و نيز تله گذاشتن و شكار و كشتن سگ‌ها و گربه‌هاي اطراف پالايشگاه شازند به وسيله كاركنان چيني گلایه شده است. در شبكه‌اي پرسيده‌اند تلويزيون چيني كه كله پاچه خوردن ايرانيان را مسخره مي‌كند، چرا از سگ و گربه خوردن كاركنان چيني در مناطق نفت‌خيز ايران و نيز كشتن سگ و گربه شازند سخن نمي‌گويد؟ آقای مهندس زنگنه علاقه عجیبی به سکوت و استتار دارد. در مورد همین کشتی سانچی چند روزی به سکوت گذشت. خواستند موضوع را بی‌اهمیت جلوه دهند، ولی پای جان 30 تن ایرانی و دو بنگلادشی کارکنان کشتی در میان بود. من که تاریخ نفتکش را در ایران خوانده‌ام، می‌دانم از زمان ملی شدن صنعت نفت یعنی 66 سال پیش در زمان حکومت دکتر مصدق ملت و دولت ایران چقدر کوشش کردند شرکت ملی نفت ایران دارای یک کشتی نفتکش شود که موفق نشدند.

شرکت سابق نفت که با 130 فروند نفتکش نفت ایران را به 100 بندر دوست می‌رساند، خرید نفت ایران را تحریم کرد و ناوگان جنگی انگلیس کشتی ایتالیایی «رزماری» را در بندر مستعمراتی عدن توقیف کرد. محموله حمل شده هزار تنی به‌ وسیله کشتی ایتالیایی «میریلا‌» در بنادر ایتالیا با شکایت شرکت سابق «نفت انگلیس و ایران» توقیف شد. همینطور محموله نفت که کشتی‌های ژاپنی شرکت «ایده میتسو‌» ژاپن به ژاپن برده بودند، به شکایت شرکت سابق نفت در بندر «یوکوهاما» توقیف شد. ایران حتی حاضر شده بود، حاج محمد نمازی، تاجر ایرانی مقیم شانگهای در چین را که به امریکا مهاجرت کرده بود و چندکشتی تانکر حمل آب پرتقال از امریکای جنوبی به امریکای شمالی را در اجاره داشت، به ایران بیاورد و در سمت وزیر نفت بگمارد تا شاید بتواند چند کشتی نفتکش خریداری یا اجاره کند و نفت ایران را به کشورهای قبلاً خریدار نفت «آنگلو ایرانین اویل کمپانی» بفرستد.

مساعی ایران به هیچ نتیجه‌ای نرسید تا پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ احمد مهبد، کنسول پیشین ایران در نیویورک و رفیق شاه پهلوی پیش افتاد و برای کسب درآمد بیشتر اداره املاک و موقوفات پهلوی که در سال ۱۳۳۷ به بنیاد پهلوی تغییر نام داد، شرکت ملی کشتیرانی ایران (بعداً آریا) و سپس شرکت خصوصی نفتکش ایران را تأسیس‌‌ کرد (با سرمایه املاک و مستغلات پهلوی) که چون امریکایی‌‌ها و سفیرشان «سلدون چی پین‌» بر دخالت دربار در تمامی شرکت‌های هواپیمایی در دریانوردی ایران ایراد گرفتند، شاه دستور داد شرکت ملی نفت ایران سهام بنیاد پهلوی را خریداری کند و شرکت ملی نفتکش ایران تأسیس‌‌ شد که خدمات شایانی هم در جریان جنگ هشت ساله در‌خصوص حمل‌و‌نقل ایران انجام داد.

از آقای مهندس زنگنه و آقای کیان ارش، مدیرعامل نفتکش بپرسید این شرکت ملی نفتکش با چه بلایا و مرارتی به دست دولت رسید. باور کنید نمی‌دانند و به همین علت در خصوص آتش گرفتن کشتی سانچی که نمی‌دانم چرا اسمش را هم تغییر داده‌اند، سکوت و خونسردی نشان داده‌اند، البته با پایان ماجرای سانچی که نام اول آن سامان و ایران سپید بود و به وزارت رفاه واگذار شده بود تا خصوصی نشود و توضیحات اخیر وزارت رفاه و معاون و کاپیتان برای موضوع تا حدی مشخص شده است، ولی من نکاتی به نظرم رسیده است که در مقالات بعدی اعلام خواهم کرد.