تنش بین اسرائیل و لهستان بر سر هولوکاست

خبرگزاری فارس: در پی تصویب لایحه مبارزه با دخیل دانستن لهستانی‌ها در واقعه هولوکاست در پارلمان این کشور، مقامات صهیونیست در رسانه‌های جمعی به مقامات لهستان انتقادات شدیدی را وارد کردند.

پارلمان لهستان روز جمعه به لایحه‌ای رأی داد که به موجب آن، سخن گفتن از دخالت اتباع لهستانی در واقعه موسوم به هولوکاست غیرقانونی است و می‌تواند جریمه نقدی و یا حتی حبسی ۳ ساله را برای گوینده به ارمغان بیاورد.

حیطه شمول این قانون، هم لهستانی‌ها و هم اتباع خارجی را در بر می‌گیرد؛ البته این قانون هنوز مراحل تصویب را به صورت کامل طی نکرده و برای اجرایی شدن، باید رأی مثبت سنا و امضای رئیس‌جمهور لهستان را هم با خود داشته باشد.

«امانوئل نحشون» سخنگوی وزارت خارجه اسرائیل در واکنش به این موضوع در توئیتر نوشته: «هم بامزه است و هم ناراحت‌کننده که سفارت لهستان می‌خواهد ما را در خصوص خاطرات هولوکاست، موعظه کند.»

وزارت خارجه رژیم صهیونیستی هم معاون سفیر لهستان را برای ارائه توضیحات در این خصوص احضار کرده است.

بر اساس متن این قانون، بر زبان آوردن عبارت «اردوگاه مرگ لهستانی» جرم خواهد بود؛ «پاتریک یاکی» معاون وزیر دادگستری لهستان در توجیه این بخش از قانون در صحن علنی پارلمان کشورش گفته: «هر روز در سراسر دنیا از عبارت اردوگاه مرگ لهستانی استفاده می‌شود. به عبارت دیگر، جنایات آلمان نازی به لهستانی‌ها نسبت داده می‌شود. تاکنون نتوانسته‌ایم به صورت موثری به این اهانت جاری علیه ملت لهستان، واکنش نشان دهیم.»

هاآرتص در توضیح چگونگی اجرای این قانون در صورت تصویب نهایی نوشته: «تأثیر قانون جدید بدین سان خواهد بود که مثلاً بازماندگان یهودی هولوکاست که از لهستان به اسرائیل آمده‌اند، اگر بگویند "مردم لهستان در قتل پدربزرگ من در هولوکاست دست داشتند" یا "مادر من در یک اردوگاه مرگ لهستانی کشته شد"، در لهستان مستحق زفتن به زندان خواهند بود.»

در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ میلادی، بر اساس توافق سری میان سران آلمان نازی و شوروی، لهستان مورد حمله برق‌آسای نیروهای نظامی این دو کشور قرار گرفت. دفاع جانانه لهستانی‌ها که ۶۶ هزار کشته بر جای گذاشت، نتوانست جلوی اشغال و تقسیم این کشور میان مهاجمان را بگیرد و تا سال ۱۹۴۵ یعنی سال اتمام جنگ جهانی، این کشور در اشغال بود.

در بخش آلمانی لهستان اشغالی، اردوگاه‌های کار اجباری برقرار شد که یکی از مشهورترین اردوگاه‌های نگهداری یهودیان به نام «آشویتس» هم در این ناحیه قرار داشت.

آشویتس از نظر مدافعان ادعاهای پشت ماجرای هولوکاست، یکی از مهم‌ترین اسناد ارتکاب جنایات جنگی در حق یهودیان آلمان و لهستان و سوزاندن آنها در کوره‌های آدم‌سوزی است؛ کوره‌هایی که اثری از آنها در آشویتس دیده نمی‌شود و می‌گویند پیش از فرو ریختن نظام نازی در لهستان، توسط نازی‌ها منهدم شده است.