استعفای نامیمون و غیرقابل قبول آقای شهردار

محمدعلی مشفق در روزنامه آرمان نوشت: اصلاح‌طلبان باید برماندن محمدعلی نجفی درمنصب شهرداری تهران اصرار و پافشاری کنند و اجازه ندهند با رفتن ايشان، گسستی در انسجام اصلاح‌طلبان و شورا ایجاد شود و چنین استنباط شود که اصلاح‌طلبان دراداره شهر تهران فاقد استحکام و ایستادگی هستند.

بنابراین جناب نجفی و حامیان ایشان و البته شورای شهر تهران باید در مقابل تمامیت‌خواهان با عدم قبول استعفا و ماندن در مسئولیت‌ها، به سرعت تصمیم بگیرند و راه مردمی را که به آنها رأی داده‌اند با قدرت ادامه داده و نشان دهند که سختی‌ها را به‌جان می‌خرند و در مسیر تحقق خواست‌ها و مطالبات شهروندان تهرانی از هرتلاش و مقاومتی دریغ نمی‌کنند و اجازه نمی‌دهند که درسایه فشارها، مدیران شانه از مسئولیت خالی کرده و راه را برای فشارهای بیشتر رقیبان تشنه قدرت در شهر تهران، هموار و هموارتر کنند.

بنابراین شکی نیست که موفقیت شورا در تداوم مدیریت شهرداری و ایستادگی در مواجهه با فشارها می‌باشد و البته در گرو چینش مدیریتی کارآمد، متخصص و با تجربه از جنس همان مردمی که به اصلاح‌طلبان درشورای شهر تهران به امیدتغییر رأی داده‌اند امکان‌پذیر است و لاغیر. بنابراین با بهره‌گیری از مدیران و نخبگان اصلاح‌طلب پاکدست و اهل ریسک و شجاع است که می‌توان مردم و رأی‌دهندگان اصلاح‌طلب را، به‌عنوان تنها قدرت مردمی پشتیبانی کننده همراه داشت و در مقابل تمامیت‌خواهان و گروه‌های فشار ایستاد. چرا که اصلاح‌طلبان تنها برقدرت مردم تکیه دارند و این تنها قدرتی است که می‌تواند فشارها را از آنها دور کند و پس بزند. ضمن اینکه باید بپذیریم قدرت را جز با قدرت، نمی‌توان مهار کرد. بنابراین مردم نمی‌توانند بپذیرند که شهردار و شورای شهر اصلاح‌طلب باشند اما همانند دولت آقای روحانی که اکثر مدیرانش از دولت گذشته هستند و اصلاح‌طلبان کمتر از انتظار در آن به‌کار گرفته شدند، شورای شهر هم با همان الگو و بدون توجه به خاستگاه رأی، غالب مدیران جناب قالیباف را که به‌صورت قبیله‌ای و جناحی و خانوادگی، شهرداری تهران را در قبضه قدرت خوددارند کماکان حفظ کرده و با نیروهای مخالف خود و بیگانه باخواست مردم، شهرداری را اداره کند.

لذا به‌نظر می‌رسد که عملکرد شورای شهر و شهرداری در شش ماهه اخیر رضایت اصلاح‌طلبان راجلب نکرده وغالبا پاسخ شورا وشهرداری هم به آنها این بوده که ۶۸ هزار نیرو از آقای قالیباف به آنها به ارث رسیده است و نمی‌توانند مدیران و عناصر اصلاح‌طلب را به‌کار دعوت کنند و لاجرم باید با همان مدیران آقای قالیباف، شهرداری تهران را اداره کنند. همین امرسبب شده که غالب عناصر اصلاح‌طلب از شورا و شهرداری ناامید شوند. ازطرفی شورا و شهرداری هم خودرا دریک بن بستی قرار داده‌اند که نه می‌توانند نیروهای همفکرخود را جذب کنند و نه می‌توانند گامی درجهت تعدیل جدی نیروهای موجود بردارند. چرا که معتقدند نمی‌خواهند رقیبشان را از خود آزرده کنند و صدای بلند او را بلندترکنند تا مبادا علیه شورا و... فضاسازی ‌کند. در واقع شورا بین جلب رضایت مردم و ناراضی نکردن رقیب خود نمی‌داند کدامیک را انتخاب کند. لذا از دوطرف تحت فشار قرار دارد؛ ازیک سو از جانب نیروهای اصلاح‌طلب که شورا و شهرداری، آنها را پشت درهای بهشت نگه داشته‌اند و از سوی دیگر از جانب تیم قبلی در شهرداری و کسانی که نفوذ و قدرت قابل توجهی دارند و از شهرداری گذشته نفع می‌برده‌اند. شورا و شهرداری هنوز نتوانسته‌اند به‌صورت شفاف و مستند به مردم و افکار عمومی بگویند که چه چیزی را از شهردار قبلی تحویل گرفته‌اند و در این دوره چه کارهایی می‌خواهند برای مردم و کلانشهر تهران درحوزه‌های اولویت‌دار و مورد نظر مردم انجام داده و آن را در لایحه بودجه ۹۷به‌صورت شفاف به مردم ارائه دهند تا مردم و حامیان آنها در جریان اصلاحات، بتوانند با ملاحظه برنامه‌ها و سیاست‌های آنها کمی امیدوار شوند وحمایت خود را از آنها تداوم ببخشند.

مهم‌تر اینکه هنوز هم شورا نتوانسته گوشه‌ای از عملکردها و حاتم‌بخشی شهرداری قبل در توزیع درآمدهای عمومی به جیب یک جریان خاص را روشن، شفاف و با شهامت در کنار بیان اقدامات مثبت، با مردم درمیان بگذارد تا مردم بدانند که آقای شهردار قبلی در سکوت و یا غفلت نظارتی، چه هزینه‌های جبران‌ناپذیری از جمله بدهی ۵۳ هزار میلیارد تومانی و... را به شهروندان تهرانی و شهرداری تحمیل کرده است و مردم هم بدانند که چه اتفاقی افتاده است و تا سه سال آینده چقدر بدهکاری وجود دارد. شورا و شهرداری اعلام کنند که دقیقا درسه سال آینده برای کلانشهر تهران و مردم چه می‌خواهند بکنند و شهر تهران را از نقطه الف به کدام نقطه می‌خواهند برسانند.