دانشور: تهران متخصص می‌خواهد نه سیاستمدار

روزنامه آرمان؛ برای بررسی وضعیت انتخاب شهردار تهران با فاطمه دانشور به گفت‌وگو پرداخته است. او معتقد است کسی نباید برای حضور در شهرداری تهران از دولت خارج شود.

در هفته جاری شورای شهر با نامزدهای شهرداری پایتخت جلسه دارد، کدامیک از 7 گزینه شهرداری تهران اعم از سیدمحمدعلی افشانی، محمدابراهیم انصاری لاری، محمود حجتی، سیدمحمود حسینی، سمیع‌ا... حسینی مکارم، حجت‌ا... میرزایی و پیروز حناچی برای نشستن بر کرسی شهرداری مناسب هستند؟

هرشخصی که کاندیدای شهرداری تهران است، در ابتدا باید برنامه‌های مختلف خود را در ابعاد گوناگون مربوط به حوزه شهری به شورای شهر ارائه دهد. اعضای فعلی شورای شهر باید بعد از اطلاع از برنامه‌های نامزدهای نهایی در مورد برنامه‌های آنها نظرات خود را اعلام کنند. زمانی که۷ نفر راه یافته به مرحله نهایی برسند، آنگاه می‌توان در مورد ۲ گزینه باقی مانده نظر داد. به نظر می‌رسد افرادی به مرحله آخر راه خواهند یافت که به نوعی دارای خاستگاه سیاسی مشخصی هستند. در صورتی که اداره شهر تهران بیش از کار و سابقه حزبی و سیاسی به تخصص نیازمند است. ضمن اینکه باید افراد متخصصی در مدیریت شهری استفاده شوند که سابقه حضور در پست‌های حساسی مانند شهرداری تهران را داشته باشند. از این منظر به نظر نمی‌رسد گزینه‌ای در میان گزینه‌های ۷گانه فعلی وجود داشته باشد که بتواند از پس مشکلات شهرداری که توام با چالش است، برآید. فردی باید در راس شهرداری تهران قرار بگیرد که مدیریت و تخصص و تجربه لازم را در این زمینه به صورت توامان داشته باشد. مهم‌ترین نکته در مورد شهردار آینده تهران این است که قدرت تعامل با تمامی دستگاه‌های حاکمیتی را داشته باشد تا بتواند بدون هرگونه چالش و حاشیه سیاسی شهر تهران را اداره کرده و کارنامه نیکی از خود به جای بگذارد.

برخی اعتقاد دارند محمود حجتی گزینه مناسبی برای شهرداری است، تا چه‌اندازه او را برای این جایگاه مناسب می‌دانید؟

آقای حجتی با توجه به سوابقشان یکی از گزینه‌های ۷گانه راه یافته به مرحله نیمه نهایی هستند. حال باید بررسی کرد که برنامه‌های ایشان برای تصدی شهرداری تهران، به‌گونه‌ای است که وی بتواند مشکلات شهر تهران را از حالت بحرانی خارج و در مسیر و سراشیبی حل قرار دهد؟ در این صورت هر کدام از گزینه‌ها که بتواند مشکلی از مشکلات شهر تهران را حل و فصل کند، می‌تواند شهر تهران را مدیریت کند. هرچند این امکان وجود داشت که گزینه‌های قوی‌تری نیز در بین کاندیداهای شهرداری تهران وجود داشته باشند.

برخی معتقدند که گزینه‌های شهرداری نباید از میان مدیران دولتی باشد، زیرا انتخاب شهردار از میان مدیران دولتی، ممکن است روحانی را برای معرفی و گرفتن رأی اعتماد برای وزیر جدید دچار مشکل کند. نظر شما چیست؟

اینکه شهردار تهران نباید ازگزینه‌های دولتی باشد،کاملا منطقی است. گزینه‌ها و مدیران کارکشته‌ای در مجموعه اصلاحات وجود دارند که می‌توان از آنها استفاده کرد. بسیاری از این مدیران افراد متخصصی هستند که می‌توانند در طول دوران مدیریت خود، تغییرات مهمی در نحوه اداره شهر تهران بر اساس معیارهای نوین ایجاد کنند. از این رو نباید دولت را با چالش مواجه کرد. زیرا این امکان وجود دارد که نفر بعدی که جایگزین نفرخارج شده از دولت، خواهد شد در مجلس برای گرفتن رأی اعتماد با چالش روبه‌رو شود. ضمن اینکه زمانی یک‌وزیر به هر طریق از وزارت خانه خارج می‌شود، فرصت سوزی به وجود می‌آید و با توجه به اینکه فرصت پیش رو تا انتخابات شورا یا ریاست جمهور به زودی سپری خواهد شد، باید از این فرصت حدود ۳ ساله استفاده کرد تا کارنامه روشن برای انتخابات بعدی در دست داشت. در نتیجه بسیار مهم است که اعضای شورای شهر به سمت انتخاب پر ریسک حرکت نکنند.

شورای شهر تهران برای اینکه رأی اعتماد شهروندان را جذب کند باید تا پایان دوران پنجم بر چه مسائلی متمرکز شود و چگونه عمل کند؟

عمکرد شورای پنجم به دلایل مختلف تا این لحظه مثبت نبود. مردم به دنبال تغییری در اداره شهر تهران هستند که آن تغییر را در زندگی روزمره خود حس کنند. در این معنا که مردم به چشم خود ببینند که مشکل ترافیک، فضای سبز، آلودگی هوا حل شده است. مردم به دنبال تغییراتی هستند که در هنگام رفت و آمد در شهر آن را مشاهده کنند. در نتیجه ایجاد تغییر محسوس در زندگی مردم، اولین ماموریت شورا است. ماموریت بعدی که باید به آن توجه ویژه‌ای صورت بگیرد، کشف فساد مدیران دوره قبلی در شهرداری تهران است. اینکه آیا در عملکرد مالی مجموعه شهرداری سابق مشکلات مالی بوده باید مشخص شود. البته این مورد از اهمیت قابل ملاحظه‌ای برخوردار است. ماموریت اصلی این است که اعضای شورای شهر دست به اقداماتی بزنند که سطح زندگی در زندگی روزمره مردم تغییر کند. به نظر می‌رسد در طول ۶ ماه اخیر چنین تغییری در اداره شهر تهران ایجاد نشده است. باید دقت داشت که مردم اعضای شورا را برگزیدند و آنها اختیار تام به اعضای شورا داده‌اند تا زندگی مردم به سمت‌وسوی مثبتی حرکت کندکه آنها می‌خواهند. این مورد به شکل واقعی محسوس نیست. مردم تا زمانی که این مورد را احساس نکنند نمره مثبتی به عملکرد شورا نخواهند داد. از سوی دیگر انتصابات در شهرداری تهران نیز نشان داد که بیش از ایجاد تغییرات در زندگی شهری انتصاب‌های سیاسی مد نظر بوده و با این رویکرد نمی‌توان چندان مفید برای مردم عمل کرد.