عارف بازی‌ساز در میدان بهارستان!

روزنامه آرمان: عارف سیاستمداری باتجربه است اما واضح است که جریانی درصدد کاهش محبوبیت اوست، جریانی که در ظاهر خود را دوست و همراه نشان می‌دهد اما در حقیقت اقدامات و اظهاراتی دارد که نفعی ندارد بلکه او را از مردان تاثیرگذار جریان اصلاحات دور می‌کند.

این خط هجمه به عارف از زمان انتخابات ریاست‌جمهوری ۹۲ پررنگ‌تر شد؛ روزهایی که جریان اصلاحات در مرحله تصمیم‌گیری درباره نحوه حضور در انتخابات بود که به یکباره زمزمه‌های کاندیداتوری عارف در این انتخابات به گوش رسید و کمی بعد یعنی در ۲۰ اردیبهشت ۹۲ این شنیده‌ها به واقعیت تبدیل شد و او برای حضور در این انتخابات ثبت‌نام کرد.

شهرداری و عارف

روحانی از عارف در دولت یازدهم استفاده نکرد تا اینکه انتخابات مجلس دهم فرا رسید و اصلاح‌طلبان که متوجه گلایه‌های عارف بودند نام او را در صدر لیست امید قرار دادند و زمانی که به مجلس راه یافت ریاست فراکسیون امید را به او سپردند. در ابتدا تصور می‌شد با توجه به ترکیب فراکسیون امید، او بتواند تاثیرگذاری خوبی بر کرسی مدیریت این فراکسیون داشته باشد اما هنوز عمر مجلس به نیمه نرسیده بود که صدای انتقادات به گوش رسید.

کرسی ریاست

این روزها هم زمزمه‌هایی مبنی بر جلوس عارف بر کرسی ریاست مجلس شنیده می‌شود. مشاوران عارف باید به موضوعات توجه کنند. برخی سایت‌های حامی عارف چنین نوشتند‌: «در خصوص علت تصمیم عارف گفته شده وى قصد دارد با نامزدى خود در انتخابات هیات رئیسه ظرفیت فراكسیون امید را به جامعه نشان دهد و توقعات از این فراكسیون را براى اثرگذارى بر تصمیمات كلان قوه مقننه كاهش دهد».

انتقادها

از سوی دیگر احزابی که نمایندگانی در پارلمان دارند هم از عملکرد فراکسیون امید ناراضی هستند مانند حزب کارگزاران. رسول منتجب‌نیا قائم مقام حزب اعتمادملی هم چنین گفته است: «عملکرد فراکسیون امید مجلس قابل دفاع نیست و در رأی اعتماد به وزیر علوم نشان دادند که انسجام کافی را ندارند. این عملکرد نامنسجم به این دلیل است که فراکسیون امید حزبی نیست. فراکسیون سیاسی است، ولی عملکرد حزبی ندارد. بنابراین، چون حزبی نیست کارآمد هم نخواهد بود. همچنین شورای شهر ما نمی‌تواند انتظارات را برآورده کند، چون شورای شهر هم حزبی نیست.» یک استاد دانشگاه و فعال سیاسی اصلاح‌طلب نیز چنین انتقاد می‌کند: ‌«از دل اصلاح‌طلبانی که به قوه مقننه راه یافتند، فراکسیون امید برآمد. فراکسیونی که در این دو سال همواره زیر ذره‌بین جامعه صاحب‌نظران حرکت می‌کرد. متاسفانه امروزه هر کجای جامعه که قدم می‌گذاریم، با انبوهی از گلایه‌ها و انتقادات مواجه هستیم که حل آن را از دولت روحانی و اصلاح‌طلبان می‌خواهند.

سوال مردم این است که پس فایده و عملکرد نمایندگان مجلسی که به آنها رأی دادیم، چه بود؟ مردم می‌خواهند بدانند که فراکسیون امید چه گامی در حل مشکلات اقتصادی، حقوق شهروندی و غیره برداشته است. اگر فقط بخواهیم بگوییم که دستاورد فراکسیون امید چه بوده است، قطعا باید گفت که اشتباه کرده‌ایم که به همه آنها رأی دادیم، زیرا این فراکسیون که امروز می‌بینیم، در عمل هیچ‌‌ کاری نکرده است.» عصر ایران هم نوشت‌: «بررسی عملکرد فراکسیون امید از آغاز مجلس دهم تا به امروز نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری برای میدانداری جریان اصلاحات در مجلس اشتباه به‌نظر می‌رسد.

محمدرضا عارف یک سیاستمدار آرام است حتی می‌شود گفت نگاه او به سیاست «عارفانه» است. عارف نشان داده است اهل سکوت است نه هیاهو و مشخص نیست چطور رهبران اصلاحات از او انتظار دارند در خط مقدم رقابت با اصولگرایان داد بزند.» در نهایت به‌نظر می‌رسد عارف همواره یک بازیگر اثرگذار است. اکنون آنچه واقعی‌تر از همه به‌نظر می‌رسد مذاکره عارف با لاریجانی است برای نشان دادن اثرگذاری بیشتر این فراکسیون.