حق شناس: نسخه سال ۷۶ پاسخگو نیست

نامه نیوز نوشت: محمدجواد حق‌شناس، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی پیشنهاد می‌دهد که شورای‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان همایشی برگزار کند که تنها جوانان زیر ۳۰ سال سخنرانان آن باشند و مطالبات‌شان را بیان کنند.

محمد جواد حق شناس، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی و عضو شورای شهر تهران مهم ترین چالش موجود را همین شکاف بین نسلی دانسته و معتقد است که راه حل غلبه بر آن یافتن یک زبان مفاهمه میان نسل اول و دوم و نسل جدید است. او به شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان پیشنهاد می دهد که در قالب یک همایش فرصت گفت و گو را فراهم آورده و سبب شود که درک صحیحی از مطالبات جوانان حاصل شود.

اهم سخنان او را در زیر می‌خوانید:

*فکر میکنم یکی از مشکلات جریان اصلاحات یافتن یک زبان گفت و گو با نسل جدید است. زبان گفت وگویی که امکان برقراری یک ارتباط دقیق، منطقی و در عین حال موثر و کارآمد را داشته باشد.

*همه می گویند که برای تغییر وضعیت جامعه باید تلاش کنیم و چگونگی این کار مورد پرسش قرار می گیرد. دو راه و روش پیش پای افراد است. یک راه از مسیر خشنوت بار می گذرد و در قالب شورش، انقلاب، کودتا یا بلوای اجتماعی شکل می گیرد. راه دیگر نیز اصلاح است. وقتی نگاه به هزینه ها و فایده ها داشته باشیم به این نتیجه می رسیم که مسیر مناسب برای تغییر در اجتماعات مسیر توام با خشونت نیست. این مسیر هم پرهزینه است و هم آثار و تبعات پایداری نیز در اصلاح مورد نظر ندارد. به این ترتیب راه منطقی اصلاحات است.

*به نظر من جریان اصلاحات باید یک زبان گفت و گو و مفاهه با نسل سوم چهارم اصلاحات داشته باشد. ما نیازمند انتخاب زبان مشترک و فضایی هستیم که جوانان جامعه درک مستقیم و دقیقی از آن داشته باشند .

*رهبران و نسل اول و دوم اصلاحات باید امکان همراهی و همنشینی را برای نسل سوم و چهارم فراهم کنند تا هم امکان انتقال تجربه فراهم شود و هم اینکه نسل سوم و چهارم بتوانند در این مقطع چهره هایی را که می توانند در جایگاه کلان و مدیریتی اصلاح طلبی قرار بگیرند را معرفی کنند.

*ما دچار نوعی فقر تئوریک نیز هستیم. به نظر نمی رسد نسخه ای که اصلاحات در سال ۷۶ تنظیم و ارائه کرد، بیست سال بعد و در شرایط فعلی جامعه نیز پاسخگو باشد. امروز شرایط محیطی، منطقه ای، بین المللی متفاوت است. در عین حال ترکیب جمعیتی و اجتماعی جامعه کاملا فرق کرده است.

*ما اگر بپذیریم که جامعه در یک وضعیت بحرانی قرار دارد و این روند ما را با یک بن بست روبه رو کرده است؛ باید برای برون رفت از این وضعیت تلاش شود. قطعا نمی توان این روند را به نسخه ای محدود کنیم که مثلا بیست سال قبل کارایی خود را داشته و حتی حماسه ۷۶ را رقم زده است.

*پیشنهاد من این است که باید یک فضایی فراهم شود و یک دو روز در قالب همایش به این مساله اختصاص یابد. سخنرانان این همایش باید فقط جوانان باشد. از حوزهای مختلف و شهرستان ها بیایند و مثلا مقرر شود که فقط افراد کمتر از سی سال حرف خود را بزنند.

*جریان اصلاح طلبی که به دنبال اثبات خود نیست. اصلاح طلبی هدف نیست و نهایتا راهی برای رسیدن به وضعیت مطلوب در جامعه است. ما میخواهیم یک جامعه آرمانی داشته باشیم. یک جامعه توسعه یافته، به دور از تبعیض و فقر، توام با آزادی و استقلال و جامعه ای که احساس کند در مسیر پیشرفت و رشد و توسعه حرکت می کند. این ها مورد توجه جریان اصلاح طلب است .

*اصلاح طلبی یک مسیر است و برای اینکه به مقصد برسیم باید سالم بماند. این جاده نباید ناهمواری و بریدگی داشته باشد تا ملت با آرامش خاطر در آن حرکت کنند. از این بابت است که اصلاح طلبی اهمیت می یابد لذا ماندگاری جریان اصلاح طلب با توجه به این هدف است که ارزشمند می شود.

*جریان اصلاح طلب نمی تواند به دور از اشتباه باشد و باید از اشتباهات گذشته درس بگیرد. جریان اصلاح طلب حتما باید به عواملی که در دورن خودش ظاهر اصلاح طلبی دارد اما عملا به مبانی اصلاح طلبی پایبند نیست یا دچار گسیختگی شده و خارج از نرم معمول عمل می کند، توجه جدی داشته باشد. *به نظر من حضور در حاکمیت اگر بخشی از همان مسیر اصلاح طلبی باشد مطلوب است و به ما کمک می کند اما باید نقش پل را ایفا می کند.