بهرام افشاری:‌ موتور خریدم و پیک موتوری شدم

خبرآنلاین: بهرام افشاری در پاسخ به پرسشی درباره ماجرای خبری که مبنی بر برنده شدن سیمرغ توسط او برای فیلم «به کارگر ساده نیازمندیم» پخش شده بود اما با اعلام نامزدها او حتی جزو آنها هم نبود، توضیح داد: جا دارد اول یک بیوگرافی از خودم بگویم. من از ۱۶ سالگی البته در شهرستان روی سن تئاتر بودم و این فضا را دوست داشتم. من با افتخار بچه همدان هستم. در فضای کارهای کودک و فانتزی ۴، ۵ سال فعالیت داشتم و بعد تصمیم گرفتم به صورت حرفه ای کار را ادامه بدهم و به تهران آمدم و شاگرد استاد سمندریان شدم.

بازیگر «عصبانی نیستم» ادامه داد: زحمت و تلاشی پشت فیلمی که از آن نام بردی بود و جا دارد از اعتماد آقای منوچهر هادی تشکر کنم. به هر حال اعتماد کردن سخت است. آنها قرار بود یک شخصیت بومی انتخاب کنند اما با من روبرو شد و تمام محاسباتش بهم ریخت. من لهجه آذری بلد نبودم و ۴۰ روز تمرین کردم. در جشنواره هم مردم کار را دوست داشتند و مرا مورد لطف خود قرار دادند. اما آخر نشد.

افشاری یادآور شد: حتی به من گفتند بهرام نیم ساعت دیگر که خبرها اعلام می شود تو مهمان فلان برنامه شو و اواسط مصاحبه خبر نامزد شدنت را به تو اعلام می کنیم، اما مصاحبه من تمام شد و خبری نشد.

او افزود: مردم خیلی بهتاش فریبا را دوست داشتند. من دنبال چرایی این موضوع هستم. او کارهای درستی هم انجام نمی داد اما چرا دوستش داشتند؟ او در خانواده سنتی زندگی می کند اما اگر کاری هم مخالف خانواده انجام می داد صادق بود.

این بازیگر در پاسخ به اینکه چرا استقلالی هستی، تاکید کرد: چون باید باشم! دوست ندارم در فضای فوتبالی کل کل کنم و به بقیه احترام می گذارم. من از باخت پرسپولیس در مقابل کشورهای خارجی خوشحال نمی شوم. در مقابل نظام سرمایه داری ما داریم دست خالی جلو می رویم البته استقلال دست خالی تر.

افشاری درباره بازیگر شدنش گفت: من خودم قبلا فوتبالیست هم بودم اما نگذاشتند سراغ فوتبال بروم. اصلا فکر نمی کردم وارد هنر بازیگری شوم. در هر رشته ای که احساس می کنی می توانی در آن دیده بشوی، تهران نقطه اصلی است. من اگر ۴۰ درصد ۵۰ درصد از پیشرفت خودم را در شهر خودم داشتم به تهران نمی آمدم. اما چنین شرایطی فراهم نبود و من به تهران آمدم و خیلی زود تندیس بازیگری جشنواره تئاتر فجر را به دست آوردم.

او یادآور شد: با پول آن جایزه به میدان گمرک رفتم و موتور خریدم و پیک موتوری شدم تا خرج خودم را دربیاورم. حالا که فکر می کنم می بینم چرا باید کسی که بهترین جایزه بازیگری را گرفته برای بقا پیک موتوری شود؟ امسال هم بهتاش فریبا در سریال پایتخت دیده شد و مردم دوستش داشتند و اینگونه بهرام افشاری شناخته شد.

بازیگر «ایران برگر» با بیان اینکه نقش سختی را در فیلم آقای موتمن بازی می کنم و در این فیلم نقش یک نابینا را دارم، اظهار کرد: خود من مخاطب پایتخت بودم و از تمرین های تئاترم می زدم که «پایتخت ۱» را ببینم. من رفتم تست دادم و آقای تنابنده اعتماد کردند و اول در علی البدل و بعد در پایتخت این همکاری شکل گرفت. مردم خودشان را در پایتخت سهیم می دانند و امکان ندارد از خانه بیرون بروم و مردم مرا ببینند و نگویند «پایتخت ۶» چه زمانی پخش می شود؟ این هم خوشحال کننده است هم مسئولیت ما را زیاد می کند. ما در این شرایط، به سختی می خندیم و پایتخت پر از تمرین و ریزه کاری و جزئیات برای درآوردن صحنه های خنده دار است.

افشاری درباره سختی های سری پنجم سریال گفت: به آقای مقدم می گفتم پایتخت تا پیش از این همیشه در طبیعت و جنگل بود تا به من رسید شد ترمیناتور و جنگ ستارگان! قسمتهای آخر ما فقط آهک نفس می کشیدیم و یک بار داشتیم دیالوگ می گفتیم، ناگهان وسط دیالوگ داد من به هوا رفت. همه ما را از عقربهای آنجا ترسانده بودند و من گفتم یک چیزی در کفشم است کسی کفشم را باز کند. بعد از بیرون آمدن آن هزارپای بزرگ همه با ترس راه می رفتیم. ولی تنها چیزی که برای من مهم بود باورپذیر بودن بهتاش فریبا و جواب دادن به اعتماد خانواده محبوب پایتخت بود.

او درباره رفاقتش با نوید محمدزاده و هوتن شکیبا در پایان گفت: نوید و هوتن درخشان هستند و قبل از هر چیز داداش های من هستند و چیزهای زیادی از آنها یاد گرفته ام. ما تلاش کردیم قدرت نه گفتن را تمرین کنیم. شرایطی می رسید که مثلا ۲۰ هزار تومان در حسابمان بود و کار میلیونی به ما پیشنهاد می شد اما قبول نمی کردیم چون دنبال ارزشی بودیم که بتواند ما را در مسیر نشان دادن استعداد و توانایی هایمان قرار دهد. نوید و هوتن دقیقا در همین مسیر قرار گرفتند. جوان های خوب دیگری هم در تئاتر داریم که به زودی از آنها خواهید شنید.