جدیدترین آمارها از تجرد زنان و مردان ایرانی

خبرگزاری ایسنا: بر اساس نتایج سرشماری سال ۹۰، آستانه تجرد قطعی مردان کشور در سال ۱۳۹۰ در گروه سنی ۴۴-۴۰ و در زنان ۴۹-۴۵ قرار دارد. در اغلب استان‌های کشور آستانه سن تجرد قطعی مردان در سن ۳۹-۳۵ و ۴۴-۴۰ و برای زنان در سن ۴۴-۴۰ و ۴۹-۴۵ سال است.

سهم زنان ۱۵-۱۹ سال ازدواج کرده (پیشرسی ازدواج) در سال ۱۳۹۰، ۲۱.۴ درصد بوده است. استان خراسان رضوی با ۳۲.۳ درصد بیشترین و استان ایلام با ۱۲ درصد کمترین سهم را از پیشرسی ازدواج زنان داشته است.

میانگین سن در اولین ازدواج کشور در بین مردان پس از روندی کاهش تا سال ۱۳۶۵ در دهه اخیر افزایش داشته و از ۲۳.۸ درصد در سال ۱۳۶۵ به ۲۶.۵ درصد در سال ۱۳۹۰ افزایش یافته است. در مقابل، میانگین سن ازدواج زنان همواره روندی افزایشی داشته و از ۱۹ سال به رقم ۲۳.۵ درصد رسیده است.

میانگین سن ازدواج بر اساس نتایج سرشماری ۱۳۹۰ در سطح استان‌های کشور از الگوی متفاوتی تبعیت می‌کند. به عبارتی، استان ایلام بیشترین سن در اولین ازدواج برای مردان (۲۸.۷ درصد) و زنان (۲۶.۴ درصد) برخوردار است. کمترین میانگین سن ازدواج برای مردان به استان خراسان جنوبی (۲۴.۶ درصد) و برای زنان به استان یزد (۲۱.۹ درصد) اختصاص دارد.

از سوی دیگر نسبت جنسی از ۱۰۴ درسال ۸۵ به ۱۰۲ در سال ۹۰ و بعد خانوار در سال ۸۵ از ۴.۳ فرزند به ۳.۵ فرزند در سال ۹۰ کاهش یافته است. حجم جمعیت فعال از نظر اقتصادی در بخش فعال از سال ۸۵ تا سال ۹۰ از ۳۵.۸ به ۳۲.۳ مورد کاهش یافته است؛ اما فرصت‌های شغلی برای مردان به مراتب بیشتر از زنان بوده است و نرخ مشارکت اقتصادی کشور از سال ۱۳۸۵ تا سال ۱۳۹۰ روندی رو به کاستی داشته و از ۴۰ درصد در سال ۸۵ به ۳۷ درصد در سال ۹۰ رسیده و نرخ بیکاری کشور از حدود ۱۱.۳ در سال ۸۵ به ۱۲.۳ درصد در سال ۹۰ افزایش یافته است.

نسبت سنی

بر اساس نتایج سرشماری سال۹۰، هر قدربه سال‌های اخیر نزدیک می‌شویم از سهم جمعیت جوان کاسته شده و بر تعداد و نسبت سالخوردگان افزوده شده است. میانه سنی جمعیت در سال ۲۰۰۰ برای ایران ۲۱.۳ سال بود که پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۵۰ به ۳۴ سال افزایش یابد. علاوه بر آن تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین شاخص‌های سالخوردگی زنان و مردان مشاهده می‌شود که مهم‌ترین علت آن زنانه شدن جمعیت سالخورده است.

نسبت وابستگی سالمندان در سرشماری سال ۱۳۹۰ با اندکی افزایش در هر دو جنس همراه بوده که در مقابل نسبت وابستگی کم‌سالان در هر دو جنس کاهش اساسی داشته است. نسبت وابستگی کم‌سالان در مردان (۳۳.۵ درصد) بالاتر از زنان (۳۲.۳) است، در حالی که نسبت وابستگی سالخوردگان زن (۸.۱) اندکی بالاتر از مردان (۸.۰) است که این مساله پیامد گذار در ساختار سنی ایران از جوانی به سالخوردگی را نشان می‌دهد.

مهاجرت

مهاجرت پدیده‌های جنس گزین است و در آن مردان حضور بیشتری دارند. بررسی علل مهاجرت نشان می‌دهد که زنان و مردان انگیزه‌های مهاجرتی متفاوتی دارند.

زنان همانند مردان در فرآیند مهاجرت فعال نیستند و بیشتر نقش تبعی دارند، با این حال حدود یک سوم زنان به دلایلی غیر از تبعیت از خانوار مهاجرت کرده‌اند.

علاوه بر این‌ها، نتایج سرشماری ۱۳۹۰ نشان داد که مردان و به ویژه زنان در فرآیند مهاجرت می‌توانند نقش‌های متفاوتی داشته باشند که داشتن هر کدام از آنها به یکسری تعیین کننده‌های اجتماعی و جمعیتی بستگی دارد.

آمارهای ارایه شده برگرفته از چکیده مقالات همایش تحلیل یافته‌های سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۰ است.