رسانه‌ی ملی یا دادگاه صحرایی؟!

روزنامه اعتماد_ احمد مازنی: باتوجه به شائبه‌هايي كه درپي درگذشت خانم سحر خداياري، دختر فوتبالدوست ايراني پيش آمده و فضاي سياسي، اجتماعي و رسانه‌اي كشور را تحت‌تاثير قرار داده، لازم مي‌دانم درمورد پرونده مربوط به خودسوزي ايشان چند نكته را يادآوري كنم:

مهم‌ترين مساله در اين حادثه خودسوزي منجر به مرگ يك انسان است، چرا سحر اقدام به خودكشي مي‌كند؟

ظاهر امر اين است كه ايشان به دليل علاقه به تماشاي مسابقه فوتبال تيم استقلال با ظاهر پسرانه به استاديوم مي‌رود و توسط پليس شناسايي و بالاخره سر و كارش به قوه قضاييه مي‌افتد و در برابر دادسراي انقلاب اقدام به خودسوزي مي‌كند.

به نظر من بسياري از بحث‌ها در مورد اين پرونده ناشي از عدم احساس مسووليت و نوعي مغالطه است، اينكه در مراجعه به دادسرا چه كسي، چه حرفي به او زد، حكم صادر شد يا گفته شد اگر حكمي صادر شود چنين است، چه مشكلي را حل مي‌كند؟

مساله اين است كه يكي از فرزندان ما در مواجهه با يك مساله اجتماعي كه در زندگي شخصي او نيز تاثير مخرب گذاشته دست به خودسوزي زد، اين مساله اجتماعي هم مساله حضور زنان در ورزشگاه‌ها براي تماشاي مسابقات ورزشي است. اينكه اين دختر داراي بيماري رواني بوده يا نبوده مشكلي را حل نمي‌كند، اينكه حكم دادگاه صادر شده بود يا نبود البته اگر براي قوه قضاييه خيلي مهم است اين قوه مي‌تواند اطلاع‌رساني كند كه اين پرونده در چه مرحله‌اي بوده و نيازي به برخورد تند و غيرحقوقي با مسوولان، نمايندگان مجلس و سلبريتي‌ها نبود، البته اقدام انساني رييس‌محترم قوه در اعزام هياتي براي تسليت به خانواده متوفي كار قابل ستايشي است كه به نظر من بقيه قوا هم بايد با اين خانواده اعلام همدردي كنند. از همه عجيب‌تر كار تلويزيون است، اين رسانه نبايد يك‌طرفه وارد اين مساله مي‌شد، رفتاري كه بيشتر به دو قطبي كاذب و جنگ رواني در سطح جامعه دامن مي‌زند، عملكرد بدخواهان نبايد رسانه ملي را در دام آنها بيندازد. صداوسيما بايد توجه داشته باشد اين‌گونه مسائل اصلا مسائل جناحي نيست، بلكه ابعاد آن به‌مراتب فراتر از جناح‌هاي سياسي است، به هيچ‌وجه به مصلحت جامعه و منافع ملي نيست كه با يك مساله انساني برخورد جناحي كند.

نكته مهم در كار تلويزيون اين است كه چند نفر آدم از يك طيف و داراي يك نظر با يك مجري همسو گردهم مي‌آورد كه با هم مي‌برند و مي‌دوزند، در اين ميان از افراد و مقامات مخالف نام مي‌برند، تصويرشان را در طول برنامه به نمايش مي‌گذارند و به افراد غايب توهين مي‌كنند و خواستار برخورد و دستگيري‌شان مي‌شوند... واقعا آدم مات و مبهوت مي‌ماند. اينجا رسانه ملي است يا دادگاه صحرايي؟

راه درست اين است كه از صاحب‌نظران اجتماعي بي‌طرف و از اشخاص مطرح طرفين دعوت كنند و با مديريت مجري متخصص، موضوع را بررسي و قضاوت نهايي را به افكار عمومي واگذار كنند.

اما صورت‌مساله در اينجا دو چيز است؛

۱) خودسوزي يك دختر، خب بايد به صورت مطالعه موردي بررسي شود اين دختر براي چه دست به اين‌ كار زد و از طرف ديگر وضعيت خودكشي در ايران بررسي و با ساير كشورها مقايسه و در سطح جامعه علل و ريشه‌هاي آن خشكانده شود. سال‌هاست كه جلسات ويژه رسيدگي به آسيب‌هاي اجتماعي در حضور مقام معظم رهبري تشكيل مي‌شود، معظم‌له روي اين موضوع به عنوان يك ماموريت فرابخشي و فراسازماني و به صورت كار مضاعف تاكيد دارند و از مسوولان ذي‌ربط انتظار دارند گزارش عملكرد عادي‌شان را تحت اين عنوان ارايه ندهند، خب چرا به‌جاي دعواي حيدري نعمتي به آسيب‌هاي اجتماعي از جمله موضوع خودكشي رسيدگي عميق نمي‌كنيم؟

۲) مساله ديگر كه سال‌هاست به عنوان مطالبه عمومي مطرح است، مساله حضور زنان در ورزشگاه‌هاست. از دولت خواستم توضيح دهد آيا با حضور زنان در ورزشگاه‌ها موافق است يا مخالف؟ گزارش‌ها حاكي از آن است كه دولت با حضور زنان در ورزشگاه‌ها موافق است و بارها گفته كه زيرساخت‌هاي لازم را براي حضور زنان فراهم كرده خب پس چه كسي موافق نيست؟

گفته مي‌شود فتواي بعضي مراجع با حضور زنان در ورزشگاه‌ها موافق نيست، خب اين فتاوا مورد احترام است اما فقط براي مقلدان محترم‌شان، در نظام اسلامي ضامن اسلاميت و مشروعيت قوانين را بايد در قانون اساسي جست‌وجو كرد، اركان نظام مانند ولايت ‌فقيه، مجلس شوراي اسلامي، شوراي نگهبان و عنداللزوم اعضاي مجمع تشخيص مصلحت فصل‌الخطاب قوانين و مقررات عمومي هستند، بنابراين در اولين فرصت ممكن مقامات مسوول ازجمله وزير ورزش و جوانان و وزير دادگستري را به مجلس احضار خواهيم كرد تا به سوال نمايندگان در مورد پرونده سحر خداياري و موضوع حضور زنان در ورزشگاه‌ها پاسخ دهند.

فراموش نكنيم ما پيرو مكتب علي هستيم:

«وقتي عده‌اي به زني يهودي حمله و خلخال از پاي او ربودند اميرالمومنين علي (ع) از اين ماجرا بسيار غمين و در خطبه‌اي اصحاب خود را به‌خاطر اين ماجرا مذمت كردند و فرمودند جا دارد مرد مسلمان از اين غصه جان دهد.»

اتفاق تلخي كه براي سحر خداياري افتاده، به‌مراتب تلخ‌تر است. مراقب باشيم نمك بر زخم مردم نپاشيم...