ظاهرا، الک جشنواره فیلم کوتاه تهران آویخته شده!

روزنامه جوان: سی وششمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران این روز‌ها در پردیس سینمایی ملت در حال برگزاری است. جشنواره ایی که به دلیل مواجهه اش با نسل جوان و صد‌ها استعداد نوظهور، همواره، مورد اقبال و توجه افکار عمومی و اصحاب رسانه بوده است.

مروری بر صفحات فرهنگی و سینمایی رسانه ها، شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی و حتی، شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد چراغ این دوره جشنواره به طرز فجیعی خاموش است. صدایی بر نمی‌آید.

مسئولان سازمان سینمایی کشور و مدیران انجمن سینمای جوانان ایران باید شفاف سازی کنند و پاسخ دهند چرا این رویداد سینمایی که دوره‌های طلایی را پشت سر گذاشته تا بدین حد، کور و خاموش و بی صدا شده است؟

این در حالی است که به اذعان بسیاری از متخصصان و صاحب نظران؛ جشنواره‌های سینمایی مرتبط با جوانان که بستر کشف استعداد‌های تازه و جدید هستند حتی از رویدادی مانند: فجر هم مهم‌تر و راهبردی‌تر است.

حدف سینمای رسانه از جشنواره و اعمال محدودیت برای تردد خبرنگاران و منتقدان از یکسو و بلیت فروشی و درآمدزایی از دیگر سو گویاست که فقط پای پول در میان است.

از سوی دیگر جشنواره فیلم کوتاه و انجمن سینمای جوانان دیرزمانی خاستگاه استعداد‌های جوان و نوظهور سینمای ایران بوده است. این مرکز سینمایی که از شعاع و گستردگی سراسری و ملی برخوردار است همیشه پایگاهی مهم و تعیین کننده برای کشف ظرفیت‌های سینمایی نو و فضایی برای تنفس فکری و اندیشگی و تجربی سینمای ایران بوده است.

متاسفانه این مهم‌ترین پایگاه سینمایی کشور هم اکنون به حال خود رها شده و در سال‌های اخیر وضعیت اسفناکی را سپری می‌کند و برغم افزایش بودجه و اعتبارات و منابع آن در معرفی چهره جدید ناموفق و ناکام است.

نگاه غیرکارشناسانه مسئولان سازمان سینمایی در انتصاب مدیران خبره و با بصیرت و فقدان افق و چشم انداز روشن برای نسل جوان سینما باعث شده که انجمن سینمای جوانان ایران به حیاط خلوتی و زمین بایری تبدیل شود. انجمن سینمای جوانی که سعيدروستایی، وحید موسائیان، علیرضا امینی، شاهد احمدلو، مهدی کرم پور، محمدحسین مهدویان، رضا سبحانی، امیرشهاب رضویان، بهرام توکلی، مهرداد اسکویی، شهرام مکری و ... زمانی، در فضایش و جشنواره هایش درخشیدند دیگر سال هاست که گویی الکش آویخته است.

برای حسین انتظامی که از بدو ورودش کوشیده تا در بزنگاه‌های مهم سینمایی مدیرانی همسو و نزدیک به خودش را بگمارد ظاهرا، این مرکز سینمایی چندان مهم نبوده است و همان مدیر خسته و بی انگیزه اسلاف پیشینش را حفظ کرده است.

این نشان می‌دهد که رئیس سازمان سینمایی برای مهم‌ترین مرکز و پایگاه استعدادیابی و کشف تجربه‌ها و اندیشه‌های جدید هیچ برنامه‌ای ندارد.

مضافا اینکه جشنواره فیلم کوتاه تهران که به مثابه فجر فیلمسازان جوان کشور به شمار می‌آید هم دیگر از تک و تا افتاده و بیش از دوره‌های گذشته بی رمق و بی صدا در حال برگزاری است.