این وسط گوشت قربانی «ابراهیم» است!

روزنامه هفت صبح: کارگردان فیلم «چ»، ابراهیم حاتمی کیا با اظهارنظرهایش این روزها حاشیه های زیادی درست می کند اما از آن بدتر گروه های مختلفی هستند که حاتمی کیا را وسط انداخته اند و از گفته های او برای منافع خودشان سوءاستفاده می کنند.

از زمانی که فیلم «چ» در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، ابراهیم حاتمی کیا فیلم «شیار 143» را در جشنواره دید و با تحسین های بیش از اندازه اش در حقیقت به هیات انتخاب جشنواره و مسئولانش حمله کرد، بعد هم در مراسم اختتاغمیه جشنواره ای حاضر نشد که دستاوردی برایش نداشت، تنور بحث های مختلف درباره حاتمی کیا داغ شده است.

حاتمی کیا این روزها در میانه یک دو قطبی قرار دارد. یک قطب اصولگرایانی هستندکه از حاتمی کیا، فیلمش و حرف هایی که درباره «شیار 143» رده حمایت می کنند و روبروی آنها اصلاح طلبانی قرار دارندکه هم فیلم «چ» را زیر سوال می برند و هم حرف هایی را که ابراهیم حاتمی کیا در مجامع مختلف می زند.

فرزندان شهدا هم در این دو دسته قرار می گیرند. برخی از آنها برای حاتمی کیا مراسم تقدیر برگزار می کنند و از «چ» و فیمل که حاتمی کیا پشتیبانی اش می کند، «شیار 143»، حمایت می کنند و برخی دیگر مانند فرزند شهید کشوری فیلم حاتمی کیا را حتی توهین به پدرانشان می دانندو معتقدنداو تاریخ را تحریف کرده است.


جالب اینجاست که حاتمی کیایی که اهل گفتگو نیست، در هر مراسمی که برای فیلمش برگزار می کنند حضور پیدا می کند و دائم حرف هایی می زندکه به آتش دو طرف دامن بزند. حاتمی کیا همان است که زمانی با ساخت فیلم «به رنگ ارغوان» از طرف اصولگرایان به خیانت متهم شد اما حالا با «چ» دوباره او را یک فیلمساز خودی می دانند.

یکی از مهمترین تئوریسین های اصولگرایان در زمینه فرهنگ، صادق کوشکی است که قطعا او را با حضورش در برنامه «هفت» و اظهارنظرهای جنجالی اش درباره فیلم های موسوم به تحریمی حوزه هنری، به یاد دارید. حالا صادق کوشکی جزو طرفداران سفت و سخت حاتمی کیاست و در برنامه مناظره شبک یک پیشنهاد عرضه بلیت نیم بها برای دو فیلم «چ» و شیار ۱۴۳ را داده است و از این دو فیلم تجلیل کرده.

کوشکی در صحبت هایش گفته: «فیلم «چ» ساخته ابراهیم حاتمی کیا درباره دو روز از زندگی شهید چمران، فیلم فاخری است که بودجه دولتی را به درستی هزینه کرده است. محتوای فیلم و جهت گیری آن به گونه ای است که می توانیم سال ها پرچم آن را بالا بگیریم و هر ایرانی با دیدن آن فیلم به خود افتخار می کند. در این کشور بیش از ۲۵۰ هزار شهید داریم که در سینمای ایران کمتر به آنها توجه شده است. در سینمای مستند فیلمی وجود داشته است که همسر شهیدی چهار فرزند خود را تربیت کرده و به درجات علمی بالایی رساند و مدیریت فرهنگی استان را در دست گرفت. آیا این موضوع جزیی از بطن جامعه نبوده و نمی توان از آن فیلم ساخت؟ آیا ۲۵۰ هزار مادر شهید تنها باید سهم شان از فیلم «شیار ۱۴۳» نرگس آبیار باشد؟ ما با نگاهی به فیلم های سی و دومین جشنواره فیلم فجر خواهیم دید کدام فیلم ها امیدبخش تر بودند. مردم با رأی خود به فیلم «شیار ۱۴۳» توانستند نظر خود را بدهند. نظر خود را نسبت به فیلمی پرنشاط بدهند و فیلم «چ» را به عنوان اینکه غرور ملی را تقویت می کند انتخاب کردند.»

از طرف دیگر حاتمی کیا در شبکه های اجتماعی که بیشتر محل بروز نظرات اصلاح طلبان است به شدت مورد حمله قرار گرفته است. حرف های خود او باعث شده که فیلم خوبش «چ» هم زیر سوال برود. اگر وضعیت همینطور پیش برود موقع اکران «چ» بعید نیست شاهد دسته بندی مانند «اخراجی ها» و «جدایی نادر از سیمین» باشیم؛ و عده ای فیلم را تحریم و عده ای دیگر ستایش کنند.

گرچه حاتمی کیا میان عامه مردم وجهه ای دارد که بعید است در جریان این ماجرای دو قطبی تماشاگران مردمی اش را از دست بدهدولی جریانی که در مقابل این فیلمساز، حالا چه له و چه علیه او ایجاد شده، نشان می دهد سینمای ایران تا چه حد تاثیر پذیر و در مقابل توفان های سیاست زده بی دفاع است. یادمان هم باشد که آخرین فیلم او پیش از «چ» یعنی «گزارش یک جشن» هنوز به دلیل پرداختنش به وقایع سیاسی سال های اخیر در توقیف است و اصولگرایان از آن فیلم اصلا دل خوشی ندارند.

اما پاسخ حاتمی کیا به موافقان و مخالفان فقط یک چیز است: «اینهایی که شمشیر کشیده و بی ادبانه کینه چند ساله خود را علیه من روا می کنند، بدانند من کاری به سیاست ندارم. آن را هم کمتر از حوزه فرهنگ می دانم. حرفی هم اگر می زنم ربطی به صنف و سیاست ندارد. امیدوارم اکران فیلم «چ» و استقبال مردم به نحوی باشد که حضورشان جوابی بر کسانی باشد که علیه من شمشیر می کشند.»