اقدام خاص خانم گل فوتسال ایران خبرساز شد

فرارو: فرشته کریمی، ستاره فوتسال بانوان ایران که در عضویت باشگاه پیکان است، روز گذشته (سه‌شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۱) در تمرین تیم باشگاهی خود دست به کار جالبی زده است. او تعدادی از کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست خانه شمیرانات را به محل تمرین فوتسال زنان پیکان برد و با آن‌ها هم فوتبال بازی کرده‌اند هم جشن تولد گرفته‌اند.

کریمی که چند روز قبل تولد ۳۴ سالگی خود را پشت سر گذاشت، امروز در حضور کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست جشنی کوچک را گرفت و کیک تولد خود را هم فوت کرد. در این ضیافت جالب یک بازی دوستانه هم میان کودکان و بازیکنان پیکان برگزار شد که فرشته کریمی در تیم کودکان بی‌سرپرست بازی کرد و نیلوفر اردلان، سرمربی پیکان، به عنوان داور بازی را قضاوت کرد.

این تمرین جالب یک میهمان ویژه دیگر هم داشت. رشید مظاهری، دروازه‌بان باتجربه خودروسازان، هم به تمرین بانوان رفت و با کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست دیدار کرد و عکسی به یادگار با آن‌ها گرفت.

واقعا دیدن و شنیدن چنین خبری برای هر انسانی مسرت بخش است و بسیار جای خوشحالی دارد که ورزشکاران به چنین اقدامات با ارزشی دست می‌زنند، علی الخصوص ورزشکاران خانم که علی رغم گریبانگیر بودن با تمام مسائل ریز و درشت حضور آن‌ها در زمین ورزش، همچنان از انجام کار‌های خیر خواهانه و انسانی شانه خالی نکرده و دست به چنین حرکتی زده اند.

طبیعتا این اقدام برای آن کودکان یک روز بخصوص و یک خاطره خاص برای تمام زندگیشان خواهد بود. می‌گویند بسیاری از اتفاقات و سمت و سوی زندگی آدم‌ها را یک لحظه خاص یا یک انسان خاص در یک روز خاص رقم می‌زند و باعث می‌شود که شخصی تصمیم بگیرد در کدام راه قدم بگذارد. قطعا کاری که فرشته کریمی و همراهانش انجام داده‌اند از این دست اعمال است.

ضمن تقدیر و قدردانی از فرشته کریمی، نیلوفر اردلان، رشید مظاهری، باشگاه پیکان و تمام افراد سهیم در این حرکت زیبا یک نکته را باید به اهالی رسانه و افراد مرتبط به نشر و حتی بازنشر این خبر گوشزد کرد.

البته این نکته آنقدر بدیهی و جزءِ اصول اولیه کار رسانه‌ای است که غفلت از آن باعث تعجب و حیرت شده است. عکس آن کودکانی که در این مراسم حضور داشتند بدون هیچ پوششی برای چهره‌شان منتشر شده است!


آن کودکان بی دفاع و معصوم در موقعیت تصمیم گیری نیستند که بتوانند تشخیص بدهند که در چنین عکس‌هایی باشند یا خیر، این وظیفه بزرگترهاست که آن‌ها را از آسیب‌های احتمالی چنین اقداماتی دور نگه دارد.

حتی اگر یک هزارم درصد این احتمال وجود داشته باشد که به دلیل خبر یا عکسی موجبات آزار و ناراحتی یک کودک معصوم پیش بیاید باید جلوی آن را گرفت.

عرض کردم این قضیه در سراسر جهان و دنیای رسانه چنان امر بدیهی، مشخص و محرزی است که واقعا سهل انگاری رخ داده در نشر و در بازنشر خبر را متوجه نمی‌شوم و به همین دلیل خواستم دوباره آن را یادآوری کنم.

آن کودکان در شرایط حاضر تحت تاثیر یک اتفاق خوشایند و یک روز زیبا هستند، ولی به دلیل این که به صراحت در خبر اعلام شده که آن‌ها بی سرپرست و یا بد سرپرست اند قطعا انتشار چهره و تصویر آن‌ها با هیچ معیار اخلاقی و حرفه‌ای توجیه پذیر نیست.

شاید در آینده با ارجاع به این عکس و خبر‌ها امکان آزار دادن روحی و روانی این کودکان پیش بیاید، به همین دلیل رسانه‌ها و افراد مرتبط با اخبار موظف هستند که در پخش چنین اخباری نهایت سختگیری و دقت را انجام دهند، که متاسفانه در مورد اخیر چنین نبوده است.