روایتی از شب تاریخی‌ استقلال در لیگ برتر

ورزش سه: شاید اگر شما هم لحظه‌ای که از تونل وارد ورزشگاه آزادی شده، غالب بودن رنگ قرمز در استادیوم را می‌دیدید و این موضوع را کنار بی‌انگیزه بودن آبی‌ها به دلیل تشریفاتی شدن مسابقه و صحبت‌های قبل از بازی ساپینتو مبنی بر استراحت‌دادن به برخی از بازیکنان می‌گذاشتید، دیگر شانس بیشتر برای پیروزی در آخرین بازی لیگ بیست و دوم در تهران را برای استقلال قائل نمی‌شدید. غافل از اینکه آبی‌های تهران هم‌قسم شده بودند تا با اثبات توانایی‌هایشان در این مسابقه، سرمربی تیمشان را برای صحبت‌های آتشین در کنفرانس پس از بازی ترغیب کنند.

بعد از تماشا و پوشش تصویری گرم‌ کردن بازیکنان دو تیم از کنار زمین، با نزدیک شدن به زمان آغاز مسابقه، سرعت حرکت دست‌های مسئولان برگزاری در اشاره به رفتن به سمت جایگاه خبرنگاران بیشتر می‌شد و حالا دیگر همه چیز برای شروع آخرین مسابقه استقلال و تراکتور در این فصل آماده بود.

جایگاه خبرنگاران ورزشگاه آزادی از هر زمان دیگری خلوت‌تر بود و برای پیدا کردن دلیل آن کافی بود به تلویزیون سمت راست جایگاه نگاه کنید؛ جایی که بازی پرسپولیس در برابر نساجی پخش می‌شد و گذشت دو دقیقه از آن کافی بود تا متوجه شوید چشم دوختن به آن تلویزیون چالش خاصی را به دنبال نخواهد داشت و بهتر است فکر و ذکرمان همان‌جایی باشد که هستیم؛ کاملا معطوف به چمن سبز آزادی که البته به طراوت همیشه نیست. درست مثل سکوهای سیمانی طبقه دوم که خرد شدن آنها برای تعمیر و بازسازی، ناخواسته حزن و اندوهی به دل حاضرین در استادیوم راه می‌دهد که گویی هیچ امیدی به درست شدن آن ندارند.

استقلال اما، پرامیدتر از هواداران بازی را شروع می‌کند و خیلی زود توسط محبوب‌ترین بازیکن سکوها به گل می‌رسد. اولی از خیلی. یک، دو، سه. سه گل برای تمام کردن ۴۵ دقیقه نخست استقلال در فصل کافی است.

تلنگر خوردن بازیکنان تراکتور از پاکو خمس در رختکن، در شروع نیمه دوم مشخص بود و تی‌تی‌ها یکی از سه گل را جبران کردند اما انگار مشخص بود که زور قرمزها در این زمین به میزبان نمی‌رسد. عجیب‌ترین بازی فصل در نهایت با نتیجه هفت بر یک به سود استقلال به پایان رسید و شاگردان ساپینتو تراکتور قدرتمند خمس را در آزادی قلع و قمع کردند.

وقت آن رسیده بود تا استقلالی‌ها، سنگ‌هایی که تماشاگران حامی تراکتور در کمال تعجب در بین دو نیمه به سمتشان پرتاب کرده بودند را با شعار "عیبی یوخ" و کنایه وارد کردن به آنها برگردانند.

با پایان بازی، قابل پیش‌بینی بود که ساپینتو با خمس خوش‌وبش کند و دو مربی برای سومین بار در این فصل به یکدیگر خسته نباشید و تبریک بگویند. دوئل دو سرمربی خارجی لیگ را ریکی ساپینتو در شرایطی برد که نتیجه هفت یک، بهترین برد تاریخ استقلال در لیگ برتر به شمار می‌رفت. نتیجه‌ای که بدون تعارف برای هر مربی دیگری رقم می‌خورد، دیدنش در کنفرانس پس از بازی غیرممکن می‌شد اما خمس فروتنانه روی صندلی میانی اتاق کنفرانس نشست و به سوالات به گونه‌ای پاسخ داد که از صحبت‌هایش این منظور را برداشت کنید که او تقصیر خودش را در رقم خوردن این نتیجه افتضاح، بیش از بقیه می‌داند.

خمس بعد از آنکه از جنجال پیکه با گفتن جمله چیزی نشنیدم عبور کرد، رفتن به تعطیلات را اصلی‌ترین برنامه خودش عنوان کرد و در نهایت رفت تا نوبت به ساپینتو برسد.

سرمربی پرتغالی در ادبیاتی آشنا تیمش را شایسته‌ترین تیم برای قهرمانی دانست و البته از تبریک گفتن به حریف هم امتناع کرد زیر از نظر او، تیم تحت هدایت او بهترین تیم فصل بوده است.

با پایان یافتن نشست‌ها، رد شدن از چمن‌ها و رسیدن به میکسدزون در دستور کار قرار گرفت. استقلالی‌ها یک صدا از پیروزی تیمشان استفاده کردند و اتفاقات خارج از زمین را عامل قهرمان نشدن تیمشان عنوان کردند تا آخرین ویدیوها از بیست و دومین دوره لیگ برتر هم با این مفاهیم پر شود.

حالا مدیران استقلال مانده‌اند و مهلت یک‌هفته‌ای ساپینتو برای تمدید قرارداد تا شاید بیست و سومین دوره لیگ با این سرمربی پرتغالی در کنار مربیانی چون یحیی، خمس، مورایس، منصوریان و شاید یک چهره شاخص دیگر در سیرجان، جذاب‌ترین دوره تاریخ این مسابقات باشد.

عکس: مهرورز احمدی