پرسپولیس قهرمان می‌شود؛ این هم چند دلیل

خبرگزاری مهر: پرسپولیس اوسمار لوس ویرا یکی از مهم‌ترین ۶ امتیازی‌های لیگ را بُرد تا هم به صدر جدول کامبک زده باشد و هم خیلی زود از بحران شکست تلخ شیراز عبور کند. یک قانون نانوشته برای اِل‌کلاسیکوی ناب ایرانی وجود دارد که در هر شرایطی این بازی باید جذاب و چالشی باشد.

حتی زمین برفی استادیوم پاس در شهرک اکباتان تهران هم حریف این قانون دوست‌داشتنی نشد تا فلسفه‌ی در دنیا هیچ چیز مطلق نیست زیر سوال برود تا اِل‌کلاسیکوی ایرانی همچنان مطلقاً جذاب و همراه با حاشیه‌های مخصوص به خودش باشد.

روند رو به رُشد پرسپولیس در شروع دور برگشت لیگ مقابل پیروز قربانی و شاگردانش دچار سکته‌ شد ولی اوسمار نشان داد در کنار دانش تاکتیکی‌ و مدیریت رختکن؛ باختن را هم بَلَد است. در مسیر فرسایشی لیگ سرمربی باید در کنار بُردن، باختن را هم یاد بگیرد؛ کاری که نفر اول کادر فنی پرسپولیس آن را خوب بَلَد است.

پرسپولیس در حساس‌ترین بازی هفته‌ دوم دور برگشت با استراتژی نتیجه‌گرایی همراه با ریسک پایین و احتیاط مقابل سپاهان صف‌آرایی کرد؛ در مقابل سپاهان با آرایش هجومی ۳-۳-۴ که حاصل تصمیم شجاعانه‌ محرم نویدکیا بود دنبال کسب ۳ امتیاز و ایجاد یک حاشیه اَمن در بالاترین نقطه‌ جدول لیگ می‌گشت که البته در پایان بازی نتیجه باب میل طلایی‌پوشان نشد.

از زمان پرسپولیس افسانه‌ای برانکو ایوانکوویچ یک اصل همیشه در تعیین تیم قهرمان نقش داشت که این اصل نباختن و بُردن مقابل رقبای مستقیم قهرمانی است. اصلی که تیم محرم نویدکیا تا اینجای لیگ به آن پایبند نبوده و پرسپولیس اوسمار آن را خوب مدیریت کرده است.

پرسپولیس به استقلال و تراکتور نباخته و مقابل سپاهان صد درصد امتیاز را گرفته است تا امیدهایش برای کارگردانی جشن قهرمانی حالا پر رنگ‌تر از قبل باشد. پیروزی در بازی‌های ۶ امتیازی هم از لحاظ استراتژیک در جدول و هم از جنبه‌ روانی می‌تواند کمک بزرگی به تحقق هدف نهایی که همان قهرمانی است داشته باشد.

قهرمانی قبلی اوسمار با سرخ‌ها دو ویژگی اساسی داشت؛ اول اینکه پرسپولیس در کنار نتیجه گرفتن، زیبا و تماشاگر پسند بازی می‌کرد و دومین مورد آمادگی رویایی الماس اُزبکی «اوستون ارونوف» بود. اتفاقی که در حال تکرار است و شاگردان ویرا با توجه به همدلی که توسط کادر فنی پرسپولیس به رهبری مَرد برزیلی ایجاد شده به خوبی به مسیر قهرمانی هدایت می‌شود.

نباید از نقش کلیدی سروش رفیعی احیاء شده در کنار با تجربه‌هایی مثل امید عالیشاه، حسین کنعانی‌ زادگان و بازیکنانی که با فضای قهرمان شدن در لیگ آشنا هستند، گذشت. حضور یک دروازه‌بان ملی‌پوش پُر انگیزه مثل پیام نیازمند می‌تواند همانطور که تا اینجای لیگ مؤثر بوده در ادامه هم بازیگر اصلی نمایش قهرمانی تیمش باشد.

حضور «ایگور سرگیف» هموطن ارونوف ازبکستانی به عنوان یک مهاجم چارچوب شناس و زهردار در محوطه‌ جریمه می‌تواند پِلَن‌های تاکتیکی‌ کادر فنی پرسپولیس را به سرانجامی خوش هدایت کند. گل‌زنی در بازی‌های مهمی مثل اِل‌کلاسیکو ایرانی آن هم در دومین بازی نشان از آمادگی ذهنی یک مهاجم با تجربه دارد.

نباید فراموش کرد سرگیف نتیجه‌ یک تحقیق کامل و جامع بوده و حالا همه منتظر رونمایی از «دنیل گرا» مجارستانی هستند که می‌تواند باگ سرخ‌ها را در سمت راست با تجربه‌ اروپایی خود پُر کند. باید دید پیشنهاد تیم «استعدادیابی» پرسپولیس مثل انتخاب ایگور سِرگیف فنی بوده یا فقط «گرا» برای پُر کردن جای خالی سرژ اوریه و عبور از یعقوب براجعه نا آماده و بی‌تجربه آمده است!

کارنامه‌ قابل قبول در کنار تجربه‌ کارآمد مدافع مجار امیدواری‌های کادر فنی پرسپولیس را بیشتر کرده و آنها مثل هواداران‌شان منتظر اِکران عمومی «دنیل گرا» هستند.

هنوز تا پایان لیگ ۱۳ هفته مانده و صحبت از قهرمانی قطعا زود و ناپخته است؛ اما نشانه‌هایی که مشاهده می‌شود نشان از انگیزه‌ بالای سُرخ‌ها برای بازگشت به دوران اوج و شکوه دارد. اوسمار برای طراحی رقص سامبای قهرمانی همراه با شاگردان و هوادارانش باید همچنان ذهنیت برنده بودن را در تفکرات تیمی سُرخ‌ها تقویت و نگهداری کند.

اوسمار و شاگردانش قهرمان شدن را قبلاً تجربه کرده اند و تکرار این سناریو برای تیمی که سالهاست شخصیت قهرمانی جزیی جدایی‌ناپذیر از فلسفه تیمی آنهاست؛ شدنی و قابل اجراست.