داستانک؛ اینگونه من زنده خواهم ماند...

تفکری بسیا زیبا

خيلي زيبا و آموزنده بود منم هميشه چنين طرز فكر ودر واقع آرزويي نسبت به مرگم دارم كه وقتي مردم اعضاي بدنم را در اختيار ديگران قرار دهند ولي وقتي به والدينم ميگم بسيار عصباني ميشوند

باريكلا......
اگر خواستم روزي براي خودم وصيت نامه اي بنويسم :
سعي ميكنم از جملاتش تاثير بگيرم.....

عجب انسانی بوده ادم درس عبرت میگیره خدا بیامرزه

وای خدایا بعضی از بنده هات چه روح بزرگی دارن
خوشبحالشون

وای اشک تو چشام حلقه زد.درود و صد درود.

وای که چقدر زیبا و آموزنده بود .

خاک را تجربه کردن زیباست
زنــــدگی را ،
مرگ را ، هذیان را ...
و در اندیشه رخوت ناکی
که ازل را به ابد ،
که جهان را به عدم ،
و من سیر شده از خود را به تو پیوند می داد ،
غوطه خوردن زیباست .
شاید اینـــجا ... آنــــــجا
در پناه دودی
که مه آلودترین روزجهان در پس اوست
بتوان مرگی دید ، مرگی دید
که شقایق ها هم ، گلها هم ، زندگی هم ...
محو زیبایی بی حد و حسابش باشند .
و من آنروز چنین مرگی را
به صد آغاز و به صد زیبایی
و به هر آنچه که دوستش دارم
نتوانم بخشید ...

یشه یکی بهم بگه این آقای محترم با این نگرش الهی کی بوده؟ ممنون میشم

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد،

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم

چه خواهد ساخت،

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد،

گلویم سوتکی باشد

به دست کودکی گستاخ و بازیگوش،

و او یکریز و پی در پی

دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد.

بدین سان بشکند در من

سکوت مرگبارم را…

چقدر قشنگ بود ...

به گیله مرد میگم : دوره زمونه ی بدی شده ، تا زنده ای هیشکی قدر تو رو نمی دونه ... آدم باید بمیره تا عزیز بشه ...

با لبخند میگه : غصه نخور ، یک روز ما هم عزیز میشیم ...

خدای من! مبهوت موندم !چه روح بزرگی داره این مرد!
چقدر خوبه که بعضیا عمق احساس و تفکرشون رو میتونن به این زیبایی به قلم بیارن. تاثیر این جملات به سلول های بدنم هم رسیده.
وقتی وصیت نامه اش تا این حد اثرگذار بوده ببینین دیگه خودش چی بوده!