طنز؛ روحانی از رئیسی هم قالیباف تر شد!

احمدرضا كاظمي در ستون طنز روزنامه قانون:

بعيد ميدونم از بين كسايي كه توي روزاي انتخابات روبان بنفش به دستشون زده بودن و در حالي‌كه پوستر آقاي روحاني رو چسبونده بودن به سينه‌شون، «يار دبستاني من» رو همخوني ميكردن؛ بدبين‌ترينشون هم حتي فكر اين‌رو ميكرده كه يه روز واسه راي نگرفتن يه سري از وزراي پيشنهادي روحاني مجبور باشن كمپين راه بندازن؟ اينجوري بگم كه اگه آقاي قاليباف رييس‌جمهور شده بود و بعد آقاي فرجي‌دانا رو به عنوان وزير علوم معرفي مي‌كرد، برامون باورپذيرتر بود. از نكات جالب جلسه راي اعتماد اين بود كه آقاي غلامي در نطق خودش در همون ابتدا تاكيد كرده كه خودش رو از بدنه اصلاحات ميدونه اما در كمال ناباوري و بهت همگان، اكثر نماينده‌هاي مخالف ايشون رو نمايندگان اصلاح‌طلب تشکیل میدادن.

جوری که زرآبادی، نماینده مخالف وزیر پیشنهادی گفت:«آقای روحانی اگر نگوییم کابینه امیدتان همه را ناامید کرد، باید باصدای بلند تکرار کنیم حرف‌های‌تان عملی نشد و حالا نوبت آخرین سنگر آزادی، دانشگاه، رسیده» در این زمینه حتی آقای عارف هم لب به سخن گشود و گفت:«آخرین سنگر سکوته! خیلی حرفا گفتنی نیست!» که البته فرق چندانی با لب به سخن نگشودن نداشت! اما نکته سوزناک‌تر ماجرا این بود که خیلی از نماينده‌هاي موافق آقای غلامی رو دوستان اصولگرا تشكيل ميدادن که به قول معروف این یعنی یه اشکالی هست و اين وسط يه چيزي درست نيست و يه جاي كار در حد تيمور لنگ، ميلنگه! مثه اين ميمونه كه یه فوتباليست بياد توي اينستاگرامش يه عكس با تيشرت قرمز بذاره، عدد ۶ رو هم به صورت چهار به‌علاوه دو نشون بده، توی کپشن هم ۶ تا قلب قرمزبذاره، بعد طرفداراي استقلال زير عكسه واسش سر و دست بشكونن كامنت قلب و بوس بذارن، طرفداراي پرسپوليس فحش بدن!

اما نكته سوزناك ماجرا اينجاست كه آقاي روحاني در نطق دفاعيه‌شون توي مجلس به اين مساله اشاره كردن كه صداي اعتراضات تشكل‌هاي دانشجويي و استادان دانشگاهي به انتخاب آقاي غلامي رو هم شنيده ولي خب بازم به هرحال صلاح دونستن كه ايشون رو معرفي كنن! من شخصا يه جورايي ياد اون سكانس كلاه قرمزي افتادم كه آقاي مجري هي پسرعمه زا رو صدا مي‌كرد، هي مي‌گفت پسرعمه زا! پسرعمه زا! هي! با توام! هی پسره عمه! باشمام! الو!! خلاصه بعد از كلي داد و فرياد بهش ميگه «نشنيدي؟»، اونم جواب ميده:«چرا شنيدم! اهميت ندادم!!».