نبرد چهار ستاره برای توپ طلای جام جهانی

ایسنا: این از آن پرسش‌هایی است که شاید در بسیاری از مسابقات از شرکت‌کنندگان بپرسند: برنده توپ طلای جام جهانی 2010 چه کسی بود؟ اسپانیا با فلسفه مبتنی بر پاس و تیکی‌تاکا موفق شد، هلند فینالیست هم بیشتر مکانیکی بود تا سرعتی؛ آنها انگار نارنجی کوکی بودند. در واقع بهترین بازیکن از نظر گل‌زنی نه از اسپانیا بود و نه از هلند. بلکه دیه‌گو فورلان بود، از اروگوئه.

فورلان فوق‌العاده بود و اروگوئه با او توانست به نیمه‌نهایی برسد. اما اگر انتخاب او برای توپ طلا غافلگیرکننده بود، دلیلش این بود که فرد دیگری نبود که بخواهد توپ طلا را بگیرد. لیونل مسی چندین گل ساخت اما خودش گلی نزد و نتوانست در مهم‌ترین دیدار الهام‌بخش مردان دیه‌گو مارادونا شود. کریستیانو رونالدو مقابل کره شمالی گل زد و در روزی که پرتغال به اسپانیا باخت تک و تنها افتاده بود. کاکا با درد بازی کرد و عملا به کار برزیل نیامد. و آلمان هم مانند اسپانیا از طریق روحیه تیمی و قدرت جمعی به بالاها راه یافت.

اما اکنون سال 2014 می‌آید. تیم‌های موفق قرار است بزرگی جمعی خود را با الهام‌های فردی دربیامیزند. ایتالیا به آندره‌آ پیرلو می‌نگرد، اسپانیا به آندرس اینیستا، قهرمان 2010اش، و اروگوئه این بار به لوییس سوارس. اما چهار فوتبالیست در صف کسب توپ طلای جام جهانی هستند و سایت گل نگاهی انداخته به این چهار نفر.


او فعلا مصدوم است اما خبرهای خوبی از قرعه‌کشی شنیده است.

او فعلا استراحت می‌کند و می‌تواند تا تابستان به اوج برگردد. او دوست دارد بخت‌هایش را مقابل بوسنی، ایران و نیجریه آزمایش کند.

مهاجم بارسلونا تنها یک گل در جام‌های جهانی زده (مقابل صربستان در ۲۰۰۶)، اما در حالی به برزیل می‌رود که احتمالا در اوج خواهد بود.

گروه آرژانتین سخت نیست و آنها می‌توانند تا نیمه‌نهایی از رقیبان بزرگ دور باشند. به این ترتیب مسی می‌تواند اثر خود را بر جام جهانی بگذارد، به‌ویژه که اروپایی‌ها در خاک آمریکای جنوبی سخت پیش می‌آید که بدرخشند.


شرایط برای نیمار حتی از مسی هم مساعدتر خواهد بود، چرا که در خانه بازی می‌کند.

او هنوز ۲۱ سال دارد و بی‌تردید رهبر تیم برزیل است و چهره‌ای است محوری برای این تیم. چیزی که در بارسلونا البته برقرار نیست.

نیمار با چند نمایش خیره‌کننده کمک کرد برزیل قهرمان جام کنفدراسیون‌ها شود و همه در برزیل امیدوارند که او در جام جهانی هم آن درخشش را تکرار کند.

برزیل قاعدتا بی هیچ مشکلی از گروهش صعود می‌کند (که شامل کامرون، کرواسی و مکزیک می‌شود). اما او باید در بازی یک‌هشتم نهایی در بهترین شرایطش باشد تا تیمش بتواند اسپانیا، هلند یا شیلی را ببرد. پس از آن بازی دیگر کار عملا تمام است. هم برای برزیل و هم برای نیمار.


فرانک ریبری البته برای یکی از بهترین تیم‌های جام بازی نمی‌کند اما قرعه مناسب برای فرانسه یعنی او فرصتی عالی یافته تا اثرگذار باشد.

بال بایرن مونیخ که در کنار مسی و کریستیانو رونالدو برای توپ طلای فیفا می‌جنگد، با اکوادور، هندوراس و سوییس هم‌گروه شده است. فرانسه احتمالا بزرگ‌ترین برنده از سرگروهی سوییس بود! فرانسه به این ترتیب از چنگ برزیل و اسپانیا گریخت و با ایتالیا، انگلیس و هلند هم هم‌گروه نشد.

اگر فرانسه صدرنشین شود و به دور بعد برسد احتمالا با بوسنی یا نیجریه بازی خواهد کرد و ریبری زمان کافی برای درخشش خواهد داشت.


کریستیانو رونالدو بخت اول کسب توپ طلای فیفا است. او با چهار گلی که در پلی‌آف به سوئد زد بسیار درخشید.

رونالدو در حالی در جام جهانی بازی خواهد کرد که در دو دوره قبلی ۱۰ بازی انجام داده و تنها ۲ گل زده است و امیدوار است که این آمار را بهبود بخشد.

پرتغال در گروه سختی با آلمان، غنا و آمریکا هم‌گروه است اما احتمالا به همراه مردان یواخیم لو صعود خواهد کرد.

نبرد در دور بعدی با بلژیک و روسیه (که صدرنشین گروه پرتغال در مرحله مقدماتی شد) می‌تواند دردسرساز باشد و پرتغال برای راهیابی به مرحله یک‌چهارم نهایی به امید درخشش ستاره‌اش خواهند نشست.

کریستیانو در سال ۲۰۱۸ به سن ۳۳ سالگی می‌رسد. درخشش در کشوری که سال‌ها مستعمره پرتغال بود احتمالا آخرین بخت بزرگ او برای فتح بزرگ‌ترین جام فوتبالی است.