بی‌همتا مثل نیسان آبی؛ هولناک‌ترین چهارچرخ جهان

برترین‌ها: روز گذشته رئیس اداره تصادفات و مهندسی ترافیک پلیس راهور تهران گفت که در زمان بارندگی خطر واژگونی برای وانت‌های نیسان آبی بسیار بیشتر است. همه ما به خوبی ماشین نیسان بار را می‌شناسیم. یک ماشین باربری آبی رنگ که وظیفه حمل بار مردم را برعهده دارد. این ماشین ۵۰ سالی است که در ایران حضور دارد. از معدود خودروهایی که در کشورمان به واسطه رنگش به راحتی قابل شناسایی است. 

در این مطلب قصد داریم به نیسان وانت بپردازیم. خودرویی که نزدیک به نیم قرن حادثه‌آفرین بوده و البته که خاطرات زیادی به جا گذاشته است.

چرا نیسان آبی اینقدر خطرناکه؟

کاربری به نام "شلغم" در پاسخ به این سوال می‌نویسد: «باید» به شکل منطقی از نیسان آبی ترسید. این خودرو که تکنولوژی یه میلیارد سال پیش ژاپنه و قبل از اختراع ماشین، توسط دایناسورها ساخته می‌شده و ما به خوبی جلوی تحریف شدنش رو گرفتیم، مشکل زیاد داره ولی مشکل اصلیش در ترمزاشه.

بطور کلی دو نوع ترمز داریم: کاسه‌ای و دیسکی؛ ترمز کاسه‌ای قدیمی‌تره و با پیشرفت صنعت و افزایش سرعت ماشینا، فهمیدن دیگه جواب نمیده و نوع دیسکی اختراع شد. البته ترمزای کاسه‌ای به روز شدن، ولی باز هم نمیتونن جای ترمز دیسکی رو پر کنن. امروزه تمام خودروسازان دنیا مثل بنز، BMW، لامبورگینی، پورشه و... برای همه چرخ‌ها از ترمز دیسکی استفاده می‌کنن چون سرعت و شتابشون رو فقط با این ترمزها می‌شه کنترل کرد ولی انگار اون‌ها حالیشون نیست و خودروسازان ما که دنیا رو به رسمیت نمی‌شناسن هنوز واسه چرخ‌های عقب ترمز کاسه‌ای می‌ذارن!

حالا ما بازم به این قضیه زیاد کاری نداریم، مساله ترسناک اینجاست که در نیسان آبی، هنوز حتی در چرخای جلو هم از ترمز کاسه‌ای استفاده می‌کنن! مشکل اصلی ترمزهای کاسه‌ای اینه که در اثر ترمز شدید و استفاده متوالی به سرعت داغ می‌شن و کاراییشون رو از دست می‌دن، ولی ترمز دیسکی سریع خنک می‌شه. ترکیب ترمز دیسک و کاسه در ماشین سنگین باعث می‌شه هم مشکل داغ شدن کنترل بشه و هم مشکل قفل شدن لاستیک و کنترلِ سخت خودرو. حالا نیسان چون برای کاره و کسانی که نیسان دارن معمولا در طول روز ازش زیاد کار می‌کشن، ترمزاش به سرعت داغ می‌شن و کارایی‌شون میاد پایین.

خاطرات آبی‌ترین نیسان تاریخ

اما نیسان آبی همانقدر که حادثه‌ساز بوده، خاطره‌ساز هم بوده. البته خاطرات نیسان محدود به جملات یادگاری پشت این وانت‌ها نمی‌شود. رانندگان نیسان شهره به این هستند که خیابان و جاده را مال خود کنند و حق تقدم برای آن‌ها چیزی به جز قوانین راهنمایی رانندگی‌ست. اگر اغراق نباشد می‌توان گقت که رانندگان نیسان آبی، یک سبک زندگی مجزا را برای خود تشکیل داده‌اند. ماشین‌بازانی که تا 2 تن بار می‌زنند و تلاش می‌کنند اسپرت جلوه کنند. لاستیک دور سفید و چراغ‌های پرزرق و برق را سوار بر بدنه می‌کنند. هم کار می‌کنند و هم عشق‌بازی. کاش خودروی ایمن‌تری داشتند!

زهرا درباره این ماشین‌ها می‌نویسد: وقتی می‌خوام استوری عاشقانه بگیرم، تا ابد جلوی ماشین نیسان و وانت در حرکته، ولی وقتی سرعتم بالاست و کنترل ماشین سخته، قطعا ماشینی که دارم با سرعت بهش نزدیک می‌شم یا بنزه یا بی‌ام و! 

اما این خاطره از حامد هم خواندنی‌ست: یه سال دانشجو بودم و قرار بود که برای خونه دانشجویی‌مون وسیله ببریم. منتظر دوستم بودم که بیاد برای بردن وسایل یه فکری کنیم که یهو دیدم با یه نیسان وانت نو اومد. تصور دیدنش توی نیسان برام عجیب بود. همیشه توی پراید دیده بودمش. به هر حال وسایل رو بار زدیم و سوار شدیم. هنوز باورم نمیشد. انگار پشت نیسان یه آدم دیگه‌ای بود. مدل رانندگیش و حتی ادبیاتش هم تغییر کرده بود. اون آدم محتاط تبدیل شده بود به یک راننده بی‌پروا که از هیچی نمی‌ترسه. شاید روی بدنه نیسان حساب کرده بود. به کسی راه نمی‌داد و خیابون رو تبدیل به قلمرو خودش کرده بود. نیسان انگار آدم‌ها رو عوض میکنه. ماشینی که هیچ وقت دوستش نداشتم.

رامین هم این توئیت جالب را منتشر کرده:  پشت یه نیسان وانت نوشته: "دنبالم نیا اسیرم میشی.." ولی من اسیر اون دو نیسانی شدم که هر پنج روز، بار زیتون منو می‌برن کارخونه روغن‌کشی. اسیر شدم.

مهدی: نیسان وانت اونا VS نیسان وانت ما

و سالار: شما اگه پیچ‌های جاده هراز رو با ۱۶۰ تا سرعت رد کنید. بازم یه نیسان آبی پلاک آمل هست که با ۱۸۰ تا سرعت ازتون سبقت می‌گیره با صدای آهنگ «آ دلبر».