رقابت ابرانسان‌ هاي حاصل از تغييرات ژنتيك در آينده

خبرگزاری ایسنا: دانشمندان دانشگاه فناوري ماساچوست پيش‌بيني كرده‌اند كه ورزشكاران ابرانسان ايجاد شده با درمان ژنتيكي و مهندسي زيست مكانيكي در آينده در المپيك‌ها و رويدادهاي ورزشي خاص خود به رقابت بپردازند.

فناوري‌هاي ارتقاي عملكرد تا جايي پيشرفت خواهند كرد كه نه تنها توانايي‌هاي انسان را گسترده مي‌كنند بلكه رويدادهاي ورزشي خاص خود مانند نسخه فرمول رقابت خودروها را هم طلب خواهند كرد.

به گفته پروفسور هيو هر،‌ براي هر ابرانسان يك ورزش جديد مانند دو، شنا و صخره‌نوردي قدرتي ايجاد خواهد شد.

پروتزهاي مكانيكي بسيار تخصصي‌تر از پاهاي شبيه به یوزپلنگ مورد استفاده توسط معلولان از جمله اسكار پيستوريوس از آفريقاي جنوبي خواهند بود.

آزمايشگاه هر در دانشگاه فناوري ماساچوست اكنون در حال كار بر روي يك پاي بيونيك براي دووميداني است.

اين مهندس زيست‌مكانيك در گفت‌وگو با مجله نيچر اظهار كرد: در دهه‌هاي آينده اين حوزه يك اندام بيونيك را توليد خواهد كرد كه از پيچيدگي لازم براي تقليد از عملكرد اندام زيستي برخوردار باشد.

اگر تمام محدوديتها برداشته شود، علم مي‌تواند عملكرد انسان را به مرزهاي جديد برساند، اگرچه به گفته محققان، داروها تنها پاسخ براي اين هدف نخواهند بود.

به گفته برخي، تقويت كننده‌ها به قدري شايع شده‌اند كه تنها راه‌حل اجازه استفاده از هرگونه از آنها تا جاي ايمن است؛ اما جراحي و در نهايت تقويت‌هاي فناورانه نيز مي‌توانند به ورزشكاران در دستيابي به جايگاه‌هاي بالا كمك كند.

پرتاب‌كنندگان بيس‌بال كه براي جايگزين كردن رباط آرنج آسیب‌دیده با بافتي از عضله همسترینگ یا تاندون ساعد تحت جراحي قرار گرفته‌اند، مدعي شده‌اند كه پس از دو سال روند توانبخشی قادر به پرتاب سختتر توپ شده‌اند.

دكتر اندي ميا، متخصص اخلاق‌زيستي دانشگاه غرب اسكاتلند با اشاره به ارتقاي بيشتر جراحي تخيلي ممكن اظهار كرد: تصوير كنيد از پیوندهاي پوست براي افزايش بافت در ميان انگشتان براي ارتقاي ظرفيت شنا استفاده شود.

اين گونه‌ ترفندها در زيست‌شناسي انسان، راه‌هاي ممكني هستند كه انسانها براي پيشي ‌گرفتن از ديگران استفاده خواهند كرد.

پيشرفتها در درمان ژنتيكي مي‌تواند امكان اين را براي همه ورزشكاران فراهم كند كه دي‌ان‌اي خود را ارتقا بخشند.

در آزمايشاتي با هدف درمان ديستروفي عضلاني در دروان پيري، محققان دانشگاه پنسيلوانيا به معرفي يك ژن پرداخته‌اند كه منجر به ابراز بيش از حد رشد هورومون IGF۱ در موشها شد و تا ۱۴ درصد قدرت عضلات موشهاي جوان را ارتقا بخشيد.