پشت پرده قصه ۲۰ساله و غم‌انگیز حمید لولایی و علی صادقی

حرف دل خیلی از ما بود

این همه حوادث اتفاقات دیگه مهم افتاده هیچی نمیگه ازش

غم و غصه هات خیلی کوچیکن ! خوش به حالت 😑

مردم با اوشین هانیکو دیدنی ها سرزمین شمالی کارتون دهه شصت بیشتر خاطره دارند

برنامه های مزخرف میدیده دلش تنگشده

زندگی چند نسل نابود شد

میدونستم یه روزی خیلی دیر میفهمین عمرتون بیخودی گذشت در ایرن با این سریال ها فوتبال سرگرم تون کرده بودن

آفرین

گذشت و دیگه برنمیگرده اون روزها...

همون بهتر سریال چرت تلویزیون فراموش میشن

خیلی متن قشنگ و دردناکی بود

چه متن زیبا و البته دلگیر و حقی
تمام روزها و سالها رو با متن مرور کردم.
من هم فرو ریختم 😔
و افسوس گذشته که دلتنگش می‌شیم

اشک ما رو هم درآوردی... یاد اون ایام بخیر. درست میشه برادر، درست میشه

عالی
حالی کردم
یادت ای دوست بخیر،
بهترینم خوبی؟
خبری نیست زتو.....

همین طوری،عمرمان سپری شد!

درود به شرفت که تلخ روایات کردی از حسرتهایمان

درود به شرفت
این حرف دل خیلی هاست
اما افسوس ...

ایول عالی بود....ودر آخر اینگونه شد که دهه پنجاه نابود شد...

خیلی غم انگیز بود.

واقعا کجاست اون روزا

دست مریزاد به نویسنده این متن

تو یه دهه ۸۰ بی ادبی که هیچی نمیفهمی از روزگار شیرین و تلخ ما . سکوت کن

اره متن خیلی قشنگی بود اونموقع من با تمام بدبختیام دلم به این سریالها خوش بودد.

هعی گذشت ک گذشت چقد زود دیر شد ....واقعا خوش بودیما دلم حال و هوای اون روزا رو خواست

بغض کردم .لعنت بر باعث و بانی این وضع
لعنت به کاسبان تحریم
لعنت به دشمن داخلی
لعنت به همشون

هی روزگار چی فکر میکردیم چی شد... حیف حیف از جوونی که اینطوری گذشت به امید این آینده. هر سال بدتر از... سپاس از نویسنده خوب و کار بلد بابت خاطره بازیش، ما رو بردی به اون دوران.

نویسنده واقعا در ربط دادن همه چیز به هم خیلی موفق ظاهر شد

😭😭😭😭

۲۰ سال دیگه حسرت این روزها رو میخوریم روزگار همینه

بغض کردم... آخه ماه رمضون ۲۰ سال پیشه ، من ۱۴ سالمه ، منتظرم که اذون بدن ، خودم که روزه نمیگیرم ولی ذوق دارم چون هرشب دوره قرآن با تمام رفیقای هم سنم توی فامیل که ۱۷ نفریم ، جمع میشیم ، هرشب بساط خنده و مسخره بازی ، بعد دوره قرآن فوتبال و والیبال دستمه جمعی توی پارک بلوار فرودگاه مشهد ، چقدر همه چی ساده و باحال بود ، حالم بد شد پسر ... از اون جمع ۱۷ نفره ، هرکدوم یه جور به آرزوهاش نرسید و تصورشم نمیکردیم هممون مجرد بمونیم چون اوضاع کار و اقتصاد وحشتناکه... چقدر دور شدیم ما آدما از هم

اولین باره که نوشته ی یه خبر رو دوبار میخونم دم نویسنده گرم چقد حرف دلمونو میزد

بغض در حال ترکیدن

ما به 10 ریال می‌گفتیم یک تومان
به هزار تومان هم گفتیم یک تومان
به یک میلیون هم گفتیم یک تومان
الان به یک میلیارد هم می‌گوییم یک تومان چقدر راحت 9 تا صفر زیاد شده و با سرعت زندگی ما را ختم به شر کردند

این متن مربوط به عمر 20 ساله از 83 تا43 هست و من شاهدم که با یه ریال یه پلاستیک پر از کیک و شیرینی و شکلات میخریدم و تا یک هفته خوراکی داشتم بعد جنگ شد و یه ریال شد 5 ریال بعد 10 ریال و گذشت و گذشت تا رسید به الان که اگر همان خوراکی‌های زمان کودکی را که با یه ریال میخریدم بخوام به نرخ الان حساب کنم بیشتر از 3 میلیون میشه

چقدر چقشنگ نوشتی ..

بازهم دلنوشته ای زیبااز یه نویسنده ی توانا
دلگیر،اماپُرازحرفهای دلمان که درچندسطربابیانی شیوانوشته
شده،ویادخاطرات تلخ وشیرین ۲۰ساله
را بابُغض دردناکی برایمان زنده
کرده،حرف دلِ مامتولدین پنجاه که
ازشروع زندگی درتلاطم سختی ها غوطه
ورشدیم و هنوزم برای گذران زندگی
دران دست وپامیزنیم تا کی برسیم که
به ساحل ارامش خداداند، که الان
دیگردلم ان ساحلی رو میخواهدکه
جناب موزون دربرنامه ی زندگی پس از
زندگی شیرین بیانش میکند،ارامشی به
رنگ همان نورهای زیباکه نظیرش را
دراینجا ندیدیم ولی تجربه گرها ،تجربه اش کردن،ارامشی ابدی ازجنس نور

عاالی بوود

چندبارخوندمو ده بار نگاه کردم یادش بخیر