راز موفقیت «اسباب بازی لگو» چه بود؟

تلاش زیادی لازم بود تا طراحی اسباب‌بازی‌ها بهتر شود و قطعات، بهتر به هم چفت شوند. این ایده به تدریج تبدیل به واقعیت شد و در سال 1958 بالاخره نسخه ابتدایی تکه‌های خانه‌سازی‌ای که در حال حاضر هم وجود دارند، به بازار راه یافتند. شرکت تا سال 1959 تولید اسباب‌بازی‌های چوبی را متوقف کرد و تنها روی تولید تکه‌های خانه‌سازی پلاستیکی و محصولات مرتبط به آن متمرکز شد.

یک‌سری نوآوری‌ها در فرآیند، محصول و بازار (مثل اضافه کردن چرخ، آدمک‌ها، تعیین بازارهای هدف و بخش‌بندی بازار، تغییر مواد اولیه از سلولز استات به پلاستیکABS، اضافه کردن دستور‌العمل‌هایی برای اسباب‌بازی‌ها و...) باعث ایجاد توسعه شرکت شد، به‌گونه‌ای که تا سال 1988 بیش از 50 المان مختلف در سیستم اسباب‌بازی لگو ایجاد شده بود.

لگو در سال ۱۹۶۸ پارکی ساخت که در آن شهری مینیاتوری که با اسباب‌بازی‌های لگو ساخته شده بود، به نمایش گذاشته می‌شد. در نخستین سال بازگشایی این پارک حدود ۶۰۰ هزار نفر از آن دیدن کردند.

قدرت نوآوری معمارانه شرکت در تولید آجرهای اسباب‌بازی با اندازه بزرگ (دوپلو) برای کودکان سنین پایین و چرخ‌دنده‌ها، لولا‌ها، محور‌ها و ابزار‌های دیگر برای کودکان بزرگ‌تر کاملا مشخص بود.

البته همه این اسباب‌بازی‌ها با اصولی یکسان ساخته می‌شدند و همه قابل تعویض بودند.

علاوه بر اسباب‌بازی‌های فیزیکی لگو، بخش «قصه‌گویی» آن هم براساس افسانه‌های قدیمی از شوالیه‌های قرون وسطی، دزدان دریایی یا ماجراجویی‌های فضایی یا حتی براساس فیلم‌های مشهور آن زمان مثل جنگ ستاره‌ها، به سرعت در حال رشد بود. این رشد شرکت در سال‌های آخر قرن بیستم هم ادامه داشت، به طوری که لگو تبدیل به یکی از بهترین شرکت‌های تولید اسباب‌بازی در جهان شد.

دامنه محصولات لگو نه تنها بسیار متنوع است (شامل مجموعه قطارها، ماشین‌های اسباب‌بازی و اسباب‌بازی‌های خودکار ساده) بلکه از لحاظ معماری نیز گسترش یافته است؛ به شکلی که مشخصه‌هایی مثل کنترل از راه دور و قابلیت دادن برنامه به این اسباب‌بازی‌ها هم به آنها اضافه شده است. بخش قصه‌گویی به طور روزافزون بخش‌های مختلفی از بازار را در‌بر‌می‌گیرد.