مي‌توانيد شيطنت بچه را تحمل كنيد؟

معمولا مسير زندگي آدم‌ها كاملا مشخص است و همه دير يا زود كم‌وبيش يك مسير را طي مي‌كنند؛ مرد جواني به خواستگاري دخترخانمي مي‌رود، ازدواج مي‌كنند، و كم‌كم خانواده ۲ نفره‌شان بزرگ مي‌شود. به‌نظر مي‌رسد اين روند كاملا طبيعي است اما انسان‌هاي آگاه بايد در هر مرحله جديد زندگي درباره نيازي كه آن مرحله با خودش مي‌آورد سوالاتي از خودشان بپرسند .گاهي پاسخ به اين سوال‌ها خيلي دشوار مي‌شود. بچه‌دار شدن هم از آن مراحل سخت زندگي است كه قبل از تصميم قطعي براي آن بايد چنين سوال‌هايي درباره آن از خودتان بپرسيد.


كافي نيست كه فقط پول داشته باشيد و نيازهاي فوري پزشكي يا خورد و خوراك و پوشاك كودك را تامين كنيد تا تصميم بگيريد بچه‌اي را به اين دنيا بياوريد. بايد از خودتان سوال كنيد، آيا از نظر مالي آن‌قدر توان داريد تا بچه را از زمان تولد تا81سالگي بدون هرگونه مخاطره مالي بزرگ كنيد؟ بايد درباره شغل فعلي‌تان فكر كنيد، درباره امكان افزايش حقوق يا ترفيع شغلي در آينده نزديك و دور فكر كنيد. آيا از پس مسائل مالي بچه‌داري خوب برمي‌آييد يا بهتر است صبر كنيد تا چشم‌انداز مالي‌تان پايدارتر شود؟



به كودكي خودتان فكر كنيد و خصوصيات خوب و بد پدرومادرتان را به‌ياد بياوريد. آيا فكر مي‌كنيد در آينده مي‌توانيد اصول زندگي كه ياد گرفته‌ايد را به فرزندان‌تان ياد دهيد يا اميدواريد زندگي و ديگران در اين كار كمك‌تان كنند. لطفا اشتباه نكنيد و حتما مراقبت و تربيت فرزندتان را خودتان برعهده بگيريد، زيرا فقط شماييد كه خوب و بد زندگي خودتان را مي‌شناسيد.



بهانه بسياري از مشاجره‌ها بين زن ‌و شوهرها به‌علت نبود ‌توافق اساسي درباره موضوعات متفاوت تربيت فرزند است. ممكن است يكي از والدين به تنبيه بدني اعتقاد داشته باشد، درحالي‌كه ديگري رويكرد بدون تنبيه فيزيكي مانند ارشاد يا محروم كردن كودك را ترجيح دهد. والدين ممكن است به اين نتيجه برسند فلسفه بينابيني از اين 2 روش را در پيش بگيرند. به ملاحظات خاص خودتان درباره تربيت فرزند دقت و قبل از اين‌كه بچه‌دار شويد درباره آن‌ها با شوهرتان بحث كنيد.


خيلي مهم است بدانيد اين زندگي ساده و راحت‌تان را از دست مي‌دهيد و بايد از خيلي برنامه‌ها و تجملات چشم‌ بپوشيد. الان تا زماني كه دل‌تان مي‌‌خواهد سر كارتان مي‌مانيد يا تفريح مي‌كنيد اما از اين به‌ بعد بايد بيشترين زمان را وقف فرزندتان كنيد.



تربيت فرزند نياز به آدم‌هاي متعهد و مسئوليت‌پذير دارد، به‌ويژه كساني كه معمولا از قبول مسئوليت سرباز مي‌زنند بايد به اين موضوع دقت كنند. هر پدرومادري بايد جداگانه مسئوليت فرزندپروري را برعهده بگيرد و بار مسئوليت را به‌دوش ديگري نيندازد. اطمينان حاصل كنيد، شوهرتان آدم مسئوليت‌پذيري است و پدر خوبي براي فرزندتان خواهد ‌شد.



ممكن است طرح اين سوال ظالمانه به‌نظر برسد اما پيش از تصميم به بچه‌دار شدن بايد از عشق و علاقه‌اي كه بين شما و همسرتان برقرار است مطمئن شويد. بايد پيش از بچه به‌دنيا آوردن اين سوال را از خودتان بپرسيد. اگر شما و همسرتان مشكل برقراري ارتباط داريد يا مشكلاتي داريد كه ممكن است منجربه جدايي شما از هم شود، لازم است به اين احساسات توجه كنيد و اول، پيش از آوردن بچه‌ به رابطه‌تان، روي آن مشكلات كار كنيد.



اگر شوهرتان رفت‌وآمد با دوستان و خانواده را براي شما محدود كرده است ممكن است بهتر باشد به‌خودتان مهلت دهيد و براي بچه‌دار شدن عجله نكنيد.



بچه‌ها هر لحظه كه دل‌شان بخواهد چه شب باشد و چه روز مي‌توانند زير گريه بزنند. ممكن است پوشك عوض كردن كار بسيار مشمئزكننده يا سختي براي شما باشد. هر بار كه بچه را در كالسكه يا صندلي مخصوص خودرو مي‌گذاريد بايد مراقب باشيد درست سر جاي خودش بنشيند و نيفتد. بايد از خودتان بپرسيد آيا آمادگي داريد بخشي از راحتي خودتان را فدا كرده تا از فرزندتان نگهداري كنيد و او را درست بار بياوريد.



تقريبا همه آقايان دوست دارند ديگران فكر كنند اگر دختردار شوند همان‌قدر خوشحال مي‌شوند كه پسردار شوند اما واقعيت اين است كه بيشتر آقايان دل‌شان پسر مي‌خواهد؛ پسري كه اسم او را زنده نگه دارد و پس از پدر مسئوليت خانه و خانواده را برعهده بگيرد. بايد از خودتان بپرسيد آيا مي‌توانيد تعصب‌هاي خودتان را درباره جنسيت فرزند كنار بگذاريد و فرزندتان را فقط براساس اصول انساني پرورش دهيد.



در بسياري از خانواده‌ها، تفاوت‌هاي فاحشي بين فرهنگ زن و شوهر وجود دارد. وقتي پدر يا مادر چيزي به بچه ياد مي‌دهد، ديگري واقعا برآشفته مي‌شود. بايد پيش از به‌دنيا آمدن فرزندتان درباره مسائل مهم فرهنگي كه مي‌خواهيد به بچه بياموزيد با همسرتان مذاكره كنيد و به تفاهم برسيد.

• پدر شدن هم براي آقايان به اندازه مادر شدن براي خانم‌ها نگراني دربر دارد. شايد حتي بيشتر از مادر شدن، چون مادر لحظه‌به‌لحظه با قضيه به‌دنيا آمدن بچه درگير است اما ماجرا براي پدرها كمي فرق دارد و ملموس نيست. به‌هرحال پس از تولد بچه، زندگي شوهر شما هم مثل زندگي شما به كلي دگرگون خواهد شد. در اين مورد پدر به تنها چيزي كه نياز دارد، صبوري است و صبوري و صبوري.

• شوهر طرف مذكر ازدواج است و پدر، مردي است كه بچه را توليد مي‌كند. همان‌طور كه از اين تعاريف معلوم است، فرق زيادي بين شوهر و پدر وجود دارد اما هر ۲ موقعيت، نيازمند مردي است كه مسئوليتي را برعهده بگيرد. وظيفه اصلي شوهر، مراقبت و عشق به همسر است و پدر هم بايد كسي باشد كه فرزندش بتواند روي او حساب كند. براي اينكه شوهرتان را هرچه بيشتر درگير مسئوليت پدر شدنش كنيد اين توصيه‌ها را به‌كار ببنديد:

• هر بار كه براي چك آپ زايمان پيش پزشك مي‌رويد، همسرتان را با خودتان ببريد. به اين ترتيب، همسرتان اطلاعات دست‌اولي درباره رشد و تحول فرزندتان به‌دست مي‌آورد. مي‌تواند در حدود ۱۲هفتگي بارداري به صداي قلب بچه گوش دهد و رشد بچه را ببيند. پدر بچه در همراهي با شما آماده مي‌شود سوالاتي درباره بچه بپرسد و شروع به برقراري ارتباط با فرزندش بكند.

• پيشنهاد دهيد، همسرتان همراه شما در برنامه‌هاي آموزشي آمادگي بچه‌دار شدن شركت كند. اين كلاس‌ها اصول اوليه‌اي را كه هر پدري بايد بداند به او يادآور مي‌شود كه شامل تعويض پوشك، غذا دادن، آروغ زدن، ايمن‌سازي خانه براي كودك و نصب صندلي كودك در خودرو مي‌شود.

• با همسرتان براي آماده‌سازي خانه براي ورود نوزاد همكاري كنيد. با همسرتان بنشينيد و درباره بازسازي‌هاي لازم خانه پيش از ورود نوزاد صحبت كنيد. اين كار كمك مي‌كند ورود بچه واقعي‌تر به‌نظر برسد و پدر براي پذيرش او بيشتر آماده شود. اتاق كودك را نقاشي و اسباب موردنيازش را تهيه كنيد. فرش قديمي اتاق را با كف‌پوش زيبا و تميزي عوض كنيد تا فرزندتان بتواند چند ماه ديگر راحت روي آن چهاردست‌وپا برود و بازي كند.

منبع : مجله سیب سبز