از بریج تا جت اسکی؛ ۱۰ رشته جدید بازی‌های آسیایی

روزنامه سازندگی: هجدهمین دوره بازی های آسیایی از جمعه به صورت رسمی در شهر جاکارتا پایتخت کشور اندونزی آغاز شد، رقابت هایی که تا ۱۱ شهریور ورزشکارانی از ۴۵ کشور جهان در ۵۸ رشته با یکدیگر به رقابت خواهند پرداخت. نکته جالب در این دوره از بازی های آسیایی، وجود ۱۰ رشته جدید است که برای اولین بار در تاریخ ۶۷ ساله این رقابت ها به رشته های رقابتی افزوده شده اند.

بسکتبال سه نفره

بسکتبال ۳ نفره که به نام «33 FIBA» نیز شناخته می شود، گونه ای از ورزش بسکتبال است که در ابتدا در زمین های آسفالت برخی مناطق شهری ایالات متحده آمریکا انجام می شد. با محبوبیت بسکتبال ۳ نفره در جهان، این رشته به نیرویی برای رشد ورزش بسکتبال و بسکتبالیست ها تبدیل شد. در نهایت فیبا در سال ۲۰۰۷، بسکتبال ۳ نفره را تحت حمایت و پوشش خود قرار داد.

مسابقات این رشته برای اولین بار به صورت آزمایشی در بازی های آسیایی داخل سالن ۲۰۰۷ در ماکانو برگزار شد و پس از آن نیز در بازی های آسیایی نوجوانان ۲۰۰۹ و بازی های المپیک تابستانی نوجوانان ۲۰۱۰ سنگاپور مورد آزمایش قرار گرفت و حالا به صورت رسمی پای به بازیهای آسیایی گذاشته است.

هر تیم متشکل از ۴ بازیکن خواهد بود؛ ۳ نفر در داخل زمین و یک نفر به عنوان یار ذخیره. بازی در یک نیمه از زمین بازی بسکتبال و تنها با یک حلقه انجام می شود و طبیعتا از قوانین بسکتبال پیروی می کند با این تفاوت که هر تیمی که ۲۱ امتیاز کسب کند، برنده بازی خواهد بود حتی اگر زمان تمام نشده باشد.

کانترکت بریج

با توجه به ماهیت بریج و استفاده از کارت در آن، شاید در نگاه نخست یک رشته ورزشی نباشد اما در واقع بریج نیز همانند شطرنج یک بازی فکری محسوب می شود و حالا ۱۱ سال بعد از تشکیل رسمی فدراسیون این رشته در سال ۲۰۰۷، بریج به صورت رسمی به عنوان یک رشته ورزشی در بازی های آسیایی جاکارتا محل رقابت ۲۱۷ ورزشکار از ۱۴ کشور خواهد بود.

هر مسابقه شامل ۴ بازیکن است و تیم ها به صورت ۲ به ۲ با یکدیگر به رقابت می پردازند. بازی با ۵۲ برگ پاسور برگزار می شود و هر بازیکن ۱۳ برگ دریافت می کند. بد نیست بدانید که این رشته ورزشی در بسیاری از کشورها، صاحب تیم ملی رسمی است. این رشته ورزشی مورد تایید کمیته بین المللی المپیک نیز قرار گرفته و بعید نیست که در دوره بعدی بازی های المپیک نیز ورود کند.

در بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ جاکاراتا، این ورزش در ۶ دسته و در دو بخش آقایان و زنان برگزار می شود و برای هر دسته هم ۶ مدال طلا، نقره و برنز مشترک در نظر گرفته شده. نکته جالب توجه در این رشته ورزشی اینست که تعداد مدال های طلای این رشته از رشته های کانون دوچرخه سواری جاده و تنیس روی میز بیشتر است و به این ترتیب شش مدال طلای این رشته قطعا در جدول رده بندی برای کشورهایی که در این رشته موفق ظاهر شوند، تاثیرگذار خواهد بود.

جت اسکی

جت اسکی نام یک برند مربوط به وسایل آبی انفرادی بود که توسط صنایع سنگین کاوازاکی عرضه شد و خیلی زود معنایی فراتر از یک برند پیدا کرد و امروزه نام این برند به عنوان یک رشته ورزشی مطرح میشود. همانطور که میدانید جت اسکی ها قایق های یک تا ۳ نفره کوچک هستند که سرعت بسیار بالایی دارند. حفظ تعادل و عکس العمل سریع برای موفق بودن در راندن جت اسکی بسیار موثر است و همین امر موجب شده که رقابت در این رشته، بسیار هیجان انگیز و تماشایی باشد، رقابتی که در جاکارتا ۲۰۱۸، بین ۴۰ شرکت کننده برگزار خواهد شد.

پاراگلایدینگ

اولین بار در سال ۱۹۸۶ میلادی بود که کوهنوردان سوئیسی برای پایین آمدن از کوه از وسیله ای که امروز آن را با نام «پاراگلایدر» می شناسیم کمک گرفتند اما آغاز کشف و شکل گیری ورزش «پاراگلایدینگ» را می توان مربوط به سال ۱۹۶۰ میلادی و ناسا دانست؛ در آن سال ها برای کاهش و جلوگیری از صدماتی که سفینه های فضایی در هنگام فرود، از چتر استفاده کردند که همان چترها تغییر شکل داده و به گلایدرهای جذاب امروزی تبدیل شده اند. «پاراگلایدینگ» یا همان «پرش به وسیله گلایدر» یا «چتربال»، اکنون به یک رشته ورزشی بسیار جذاب تبدیل شده و در ۳ ماده آکروباسی، کراس کانتری (مسافت) و بیوواک انجام می شود که البته در جاکارتا، ماده سوم برگزار نمی شود.

سامبو

سامبو یک ورزش رزمی روسی است که در دهه ۱۹۲۰ در ارتش سرخ شوروی به منظور تقویت توانایی مبارزه تن به تن سربازان، پایه گذاری شد. این رشته بر فنون گلاویزی و پرتابی تاکید دارد و تلفیقی از موثرترین تکنیک های چندین رشته دیگر از جمله جودو، جوجیتسو، بوکس، کشتی آزاد و فرنگی و سبک های محلی کشتی آسیای میانه و قفقاز است.

اسکیت

مرلین ژوزف بلژیکی بود که در سال ۱۷۶۳ اسکیت را ابداع کرد، او با کفش های جدید خود به یک مهمانی رفت اما بخت با او یار نبود و یک آینه بسیار بزرگ و قیمتی را شکست و جریمه سنگینی بابت آن پرداخت. اما در سال ۱۹۸۵ بود که اسکیت به شکوفایی رسید و نوعی از اسکیت وارد بازار شد که فرد می توانست با آن حرکات پاتیناژ را به راحتی انجام دهد. این همان چیزیست که در بازی ها آسیایی نیز شاهد آن خواهیم بود و ورزشکاران مختلف با استفاده از اسکیت به رقابت با یکدیگر خواهند پرداخت. آمار نشان داده که ورزش اسکیت از سال ۱۹۹۱ تا سال ۲۰۱۸ حدود ۶۱۲ درصد رشد داشته و در این سال ها توانسته به عنوان یکی از ورزش های بیستگانه اول جهان شناخته شود.

پنچاک سیلات

پنچاک سیلات یکی از ابداعات مهم در زمینه ورزشهای رزمی در قرن ۱۹ میلادی بود که به سرعت عمومیت یافت و در قرن بیستم گسترش چشمگیری پیدا کرد. بد نیست بدانید که واژه پنچاک سیلات یک واژه گسترده برای نامگذاری فرم های گوناگون مبارزاتی در مجمع الجزایر اندونزی است که در منطقه آسیای شرقی در کشورهای اندونزی، مالزی و برونتی در بین مردم محبوبیت دارد. این رشته یک سیستم پیچیده از حرکات دفاعی و حمله ای است که تنوعی از ضربات و حرکات دست، پا، پرتاب، قفل مفصل و همچنین مبارزه با سلاح را دربرمی گیرد و تکنیک های آن بر روانی و پیوستگی حرکات استوار است.

جوجیتسو

۳ هزار سال پیش، کشاورزان ژاپنی برای مقابله با سارقان یا سامورایی های تحت امر امپراتوری که به قصد چپاول و دزدی به سمتشان هجوم می بردند، اقدام به آموزش تخصصی فنون و حرکاتی کردند که امروزه ما آن را به نام «جوجیتسو» می شناسیم. این مسابقات شامل دو بخش اصلی کاتا و اجرای فرم و مبارزه تن به تن است. در بخش کاتا، حرکات و تکنیک های دفاع شخصی در چهار قسمت با فاکتورهای سرعت، مهارت، کنترل و روح واقعی امتیاز دهی می شوند اما بخش مبارزه شامل یک راند ۳ دقیقه ای ست که مبارزان اجازه ضریه به یکدیگر را ندارد و با تکنیک های خاص خود روی زمین، رقیب را از کار خواهند انداخت و داور تنها زمانی در روند مبارزه دخالت می کند که رقیب اعلام انصراف کند.

صخره نوردی

سنگ نوردی یا صخره نوردی ورزشی تقریبا پرمخاطب است که فرد با استفاده از طناب و ابزار مخصوص، به بالا رفتن از صخره های طبیعی یا دیواره های سالنی می پردازد. در بازی های آسیایی جاکارتا، کشور میزبان امید اصلی کسب مدال طلا در این رشته محسوب میشود.

کوراش

کوراش شاخه ای از رشته کشتی است که نظم و قانون خاصی برای آن تعریف شده. هدف این ورزش گرفتن کمر حریف با کمربند و انداختن رقیب با پشت بر روی زمین است. در این ورزش سه روش برای امتیاز دهی وجود دارد: «حلال» که شامل انداختن حریف به پشت با سرعت تمام و نگهداشتن او می شود و بازیکنی که این فن را مستقیما اجراکنده برنده مسابقه خواهد بود. «یامبوش» حالتی نزدیک به «حلال» است و هر دو بار اجرای فن یامبوش، یک حلال محسوب می شود. سومین روش نیز «چالا» نام دارد که فنی نزدیک به بامبوش است و امتیاز خاص به خود را دارد.