راه های ورود به جهنم

آخر کار معمر قذافی هم معلوم شد. سرهنگ در همان جایی دست از زندگی کشید که ۶۷ سال پیش آغاز کرده بود؛ بندر سرت. دو ماهی می شد که از قذافی خبر چندانی نبود. مخالفان سرهنگ که دو ماه پیش با فتح طرابلس او را از خانه و کاشانه سیاسی اش در این شهر بیرون کرده بودند، از همان زمان می دانستند که برای رسیدن به او باید فقط یکجا دنبالش بگردند؛ زادگاهش. شهر بندری خیلی زود محاصره شد اما داخل آن رفتن کار راحتی نبود.

مخالفان سه، چهار هفته ای پشت دروازه های سرت زمینگیر شدند. البته پیامشان را جلوتر برای سرهنگ فرستاده بودند. همان زمان که با بولدوزر به سراغ باب العزیزه رفتند، برای او پیغام دادند که اگر گیرش بیاورند درجا کارش را یکسره می کنند. البته قذافی هم حرف هایش را زده بود. آقای دیکتاتور گفته بود که خیال رفتن از لیبی را ندارد. آخر هم معلوم نشد حرف کی به کرسی نشست.


مردم انقلابی لیبی که سرت را گرفتند، قذافی را از سوراخ لوله فاضلاب بیرون کشیدند و حقش را کف دستش گذاشتند. سرهنگ دست آخر در سرزمین آبا و اجدادی اش مرد، البته نه آن طوری که دوست داشت! مرگ عجیب قذافی بهانه خوبی شد تا سراغ باقی دیکتاتورهای معروف برویم و ببینیم آیا آنها هم مثل آقای خاص لیبی مرگشان این قدر هیاهو و جنجال داشته یا نه، آرام سرشان را زمین گذاشتند و مردند؟!

آدولف هیتلر


دود شد رفت هوا

می گویند عجیب ترین دیکتاتور تاریخ مدرن است؛ مردی که هنوز با گذشت سال های زیاد می شود ردپای افکار و عقاید نژادپرستانه اش را در گوشه و کنار دنیا مشاهده کرد. می خواست بر دنیا حکومت کند. این رویای آقای دیکتاتور بود. پیشوای آلمانی با جنگی که به راه انداخت، ۱۱ میلیوننفر را به کشتن داد!

چه طور مرد؟


«اگر او واقعا مرده باشد، می شود گفت که مردم همه دنیا به بزرگ ترین آرزوی زندگی شان رسیده اند. مرگ هیتلر میلیون ها نفر را در دنیا خوشحال کرد!» مجله تایم روز هفتم ماه می سال ۱۹۴۵ خبر مرگ دیکتاتور نازی را این طور برای مردم اروپا اعلام کرد و با همین تحلیل ساده به فروشی میلیونی رسید. مثل اینکه خبر مرگ رایش سوم زیادی به مذاق مردم خوش آمده بود. به خصوص اینکه دیکتاتور آخر به جایی رسید که ترجیح داد به دست خودش به زندگی اش پایان بدهد تا اینکه بخواهد به دست روس ها بیفتد و سر و کارش به ناکجاآباد برسد. در آوریل ۱۹۴۵ زمانی که روس ها و آلمان ها برای به دست گرفتن کنترل برلین به شکل وحشیانه ای به جنگ خیایانی مشغول بودند، دیگر همه می دانستند که متفقین پیروز جنگ اروپا خواهند بود. دو، سه روز بعد از نبرد تن به تن برلین، هیتلر ۵۶ ساله در کنار اوا براون ۳۳ ساله - درحالی که روز پیش با هم ازدواج کرده بودند - خودکشی کرد. اوا براون با سیانور و هیتلر با یک گلوله در مغزش. هیتلر حتی گفته بود که بعد از مرگش نگذارند جسدش به دست متفقین بیفتد تا مبادا بلایی که سر موسولینی آمده بود سر او هم بیاورند. البته اخیرا حرف و حدیث های زیادی درباره فرار هیتلر به آرژانتین و زنده بودنش تا چند سال بعد از پایان جنگ درست شده.


صدام حسین


پیژامه، چهارپایه و دیگر هیچ

دیکتاتور بزرگ عراق نه به مردم کشورش وفا کرده و نه به همسایه های دور و برش. دست آخر هم که آمریکایی ها به بهانه داشتن سلاح های کشتارجمعی کلکش را کندند. البته بعد از یک سال حبس. صدام حسین تکریتی که به پشتوانه قدرت و ثروتش خدا را بنده نبود. در روزهای آخر عمرش در زندان با زیرشلواری روی یک چهارپایه کوچک پلاستیکی می نشست و رخت می شست. دیکتاتور در پایان زندگی سرگرمی دیگری نداشت!

چه طور مرد؟


تازه سحر زده بود که صدام حسین با آرامش در برابر چوبه دار ایستاد، طناب زردرنگ دار، دور گردنش پیچیده شد و آماده بود تا مطابق حکم دادگاه عراقی، اعدام شود. سه مامور مسوول اجرای حکم اعدام، با ماسک های سیاه و ژاکت های چرمی، پشت سر او ایستاده بودند. صدام گفت: «یالله» و خود را برای ایستادن روی سکوی اجرای حکم آماده کرد؛ سکویی که قرار بود برای اجرای حکم از زیر پای وی خارج شده و او را به پایین آویزان کند. می گویند او که فقط دو، سه ساعت قبل از اعدامش خبردار شده بود، با شلوار اتوکشیده مشکی، پیراهنی سفید رنگ و یک اورکت مشکی پوشیده بود و کفش هایش هم کاملا برق داشت. او را نیروهای آمریکایی در یک چاله از خانه ای در روسای الدور تکریک - زادگاهش - بیرون کشیدند. با سر و وضعی ژولیده و لباس های چرکینی که بوی بدشان تا رسیدن به قرارگاه حال نظامیان آمریکا را بد کرده بود!


ژوزف استالین


وقتی از خودش هم صدا درنیامد

لنین که در سال ۱۹۲۴ مرد، استالین همه کاره اتحادیه جماهیر شوروی شد. این روزها روانکاوها با مطالعه رفتار و کردار آقای دیکتاتور به این باور رسیده اند که او به مرحله ای رسیده بود که مرگ آدم ها هیچ تاثیری رویش نمی گذاشت.

چه طور مرد؟


فکر می کنید آدمی که حتی امروز هم آوردن نامش لرزه به تن روس ها می اندازد باید چه طور مرده باشد؟ تیربارانش کرده باشند یا دارش زده باشند؟ شاید هم او را فرستادند. به سیبری و در سرمای زیر ۵۰ درجه آن طرف ها به سورتمه بستند و فرستادند ته دره؟ اینها فقط آرزوی مردمی بود که در اردوگاه های کار اجباری در اطراف کشور داشتند خون دل می خوردند. آقای دیکتاتور یک شب خوش و خرم خوابید و فردا صبح با تن و بدنی فلج از خواب بیدار شد و کمی بعدتر مرد. استالین سکته مغزی کرده بود. او را درحالی در اتاق خوابش پیدا کردند که روی زمین دراز کشیده و خودش را خیس کرده بود و صداهای نامفهومی از خودش درمی آورد. ساعت جیبی و روزنامه اش هم روی زمین افتاده بود. می گویند از بیم آمریکایی ها و مردم شوروی سه روز بعد خبر مرگ استالین را دادند؛ هرچند که هنوز خیلی ها فکر می کنند استالین را خروشچف و چند نفر دیگر از دوروبری هایش سر به نیست کرده اند. گویا آقای دیکتاتور خیال راه انداختن جنگ جهانی سوم را داشت و مشغول انگولک کردن آمریکایی ها بود که اطرافیان خبردار شدند و ناغافل چیزخورش کردند!


نیکولا چائوشسکو


هدیه کریسمس

اگر هیتلر برای مردم دنیا عجیب ترین دیکتاتور قرن باشد، رهبر کمونیست های رومانی دیوانه ترین دیکتاتور غرب است. در زمان چائوشسکو قوانینی در رومانی باب شد که برای اروپایی ها یک جور ننگ حساب می شد. دیکتاتور رومانیایی یک روز دستور داد با بولدوزر به سراغ روستایی ها بروند و آنها را به زور به شهرها بفرستند. در زمان چائوشسکو هم طلاق گرفتن ممنوع بود و هم انجام آزمایش ایدز.

چه طور مرد؟


مردم تیمسوارا - یکی از مناطق رومانی - دست به شورش زده بودند. مردم دیگر از دست دیکتاتور و خرده فرمایش های همسرش خسته شده بودند. چائوشسکو به ارتش دستور داده بود تا به هر وسیله ای تظاهرات مردم را سرکوب کند. خیلی ها کشته شدند اما چائوشسکو در تلویزیون از ارتش برای سرکوب تظاهرات تقدیر کرد. شورش مردم رومانی بالا گرفت؛ آن قدر که دیگر چیزی از حکومت کمونیستی رومانی باقی نماند. وزیر دفاع رومانی خودکشی کرد. چائوشسکو هم با خیال راحت داشت با زنش از رومانی خارج می شد که به دام انقلابی ها افتاد. سه روز بعد دیگر خبری از دیکتاتور هم نبود. او درست در روز جشن کریمس بعد از یک محاکمه کوتاه جلوی چشم مردم تیرباران شد. کل قضیه قیام مردم و تیرباران دیکتاتور یک هفته طول کشید!


بنیتو موسولینی


حالا برعکس!

همدست ایتالیایی آدولف هیتلر. اسم اصلی اش بلندتر از اینها بود. بنیتو آمیلکر آندره موسولینی دیکتاتور فاشیست ایتالیای که نزدیک به ۱۱ سال حسابی آتش سوزاند. او هم مانند هیتلر عقاید نژادپرستانه عجیبی داشت. همان قدر که هیتلر از یهوید ها متنفر بود و آنها را از دم تیغ گذراند، موسولینی چشم دیدن انگلیسی ها را نداشت. او هم مانند هیتلر در رویا خودش را امپراتور دنیا می دید.
چه طور مرد؟

روی سنگ قبر من بنویسید: «اینجا باهوش ترین حیوانی که تاکنون پا روی زمین گذاشته آرمیده است.» می گویند موسولینی وصیت کرده بود روی سنگ قبرش چنین جمله ای بنویسند. موسولینی بعد از تسلیم شدن ایتالیا در پایان جنگ دوم جهانی به همراه نامزدش «کلارا پتاچی» در راه فرار به سوئیس، نزدیک شهر شمالی کومو در ایتالیا گیر پارتیزان ها افتاد و دو روز بعد اعدام شد. البته نه به این راحتی. زمانی که می خواستند او را تیرباران کنند شخصی با چاقو به او ضربه زد، موسولینین یمه جان به زمین افتاد. مردم هم به او حمله کردند و با لگد روی جنازه نیمه جانش رفتند؛ آن قدر که جمجمه اش کاملا متلاشی شد. جسد موسولینی و نامزدش در پیازالورتو در میلان، برای نمایش عمومی با قلاب های مخصوص آویزان کردند گوشت در قصابی ها، به صورت وارونه، از سقف یک ایستگاه پمپ بنزین آویزان و سنگ باران شد. می گویند برای این موسولینی را آوایز کردند تا به فاشیست ها حالی کنند دیگر جنگ فایده ای ندارد. البته این یک جور انتقام هم بود. فاشیست ها خودشان قبلا مخالفان را این طوری اعدام می کردند. دست آخر پاپ واسطه شد. به دستور او جنازه را پایین آوردند. به آتش کشیدند و خاکسترش را به دریا ریختند!

منبع: مجله همشهری جوان

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir