طنز؛ حسین هدایتی چرا می‌خند؟

محمد صفا جویی در روزنامه قانون نوشت:

این داستان حقیقی یا دروغ است؟

شما حدس بزنید.

- حسین هدایتی پاداش خوبی به بازیکنان تیم والیبال نمی‌دهد.

حالا لحظه حقیقت فرا رسیده.

«دروغ»

این داستان «عابربانکی» حقیقت ندارد. محمدرضا داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال درباره حضور حسین هدایتی در رختکن تیم ملی والیبال گفت: ایشان قول دادند به تیم در صورت صعود پاداش بدهند. آقای هدایتی رقمی را مشخص نکردند اما گفتند پاداش خوبی به بچه‌ها خواهند داد.

(تسنیم)

پ.ن: کلا چند سوال برایم پیش آمده که با طرح آنها می‌خواهم شما را هم با این موضوع درگیر کرده و درواقع مغز شما را نیز به هم بریزم:

سوال اول؛ حسین هدایتی کیست؟

چیزی که تا اینجا من متوجه شدم، او یک فرد پولدار است که از کودکی علاقه خاصی به خریدن تیم داشته. احتمالا در دوران کودکی توی بازی روپولی، هی تیم می‌خریده و حالا می‌خواهد آرزوهایش را محقق کند. یک روز ۷۰ درصد ملوان را می‌خرد، یک روز قبل ترش کل استیل آذین را می‌خرد، یک روز سعی می‌کند پرسپولیس را بخرد ولی فعلا چیزی بهش نمی‌رسد و قس علیهذا (مدتی بود می‌خواستم از این عبارت استفاده کنم، مجالش نبود، هدایتی متشکریم.)

سوال دوم؛ حسین هدایتی در رختکن تیم والیبال چه می کند؟

اساسا چه کسانی حق راه یافتن به رختکن یک تیم ملی را دارند؟ بازیکنان و مربیان که هیچ، غیر از آنها متصدیان تدارکات، مسئولان و تعمیرکاران (شاید لوله‌ای چیزی در رختکن ترکیده یا نشتي داشته باشد) حق دارند به رختکن تیم‌های ملی ورزشی راه یابند. هر جور حساب می‌کنم ایشان با آن جثه نمی‌تواند بازیکن یا مربی باشد. به کت و شلوارش هم نمی‌خورد جزو تدارکات باشد. مسئول هم که نیست. (همین بالا اشاره کردیم که کلی بدهی دارد و کسی که بدهی داشته باشد که در کشور عزیزمان ایران مسئول نمی‌شود.)

سوال آخر؛ حسین هدایتی چرا می‌خند؟

او با اینکه ح.ه نشده، اما هم به بانک‌ها بدهی دارد، هم نتوانست تیم پرسپولیس را بخرد، هم تیم‌هایی که قبل از این خریده بود (مگه چیپسه!؟) به نتیجه مطلوبی نرسیدند و غیره (این از آن غیره هاست ها، عاقلان دانند)، پس سوال آخر ما این است که در برهه حساس کنونی، ایشان چرا می‌خند؟