طنز؛ جشن تولد

مجله خط خطی - مجید دواچی:

مجری مراسم: در این قسمت از برنامه دعوت می کنیم از ریاست محترم جمهور که تشریف فرما شده و شمع های کیک تولد دو سالگی دولت تدبیر و امید را فوت بفرمایند...

(صدای حضار): ... تولد، تولد، تولدت مبارک، بیا شمعا رو فوت کن، که هشت سال (!) زده باشی...

رییس جمهور: (پس از فوت کردن شمع ها) خوب جناب مجری، کادوی ما چه می شود؟!

مجری: ما جماعت مطبوعات چی، پولی که در بساط نداریم بریم کادوی آنچنانی بخریم. تصمیم گرفتیم یک تعداد نقد از دولت را به عنوان هدیه به شما تقدیم کنیم.

رییس جمهور: این دولت همیشه از انتقاد استقبال می کند، منتها باید منصفانه باشد و بدون غرض ورزی!

مجری: حتما همینطوره

رییس جمهور: و از طرف آدم های باسواد باشد!

مجری: بعله، سواد روزنامه نگارای ما در حدی هست که به ان پی تی نگیم ام پی تی!

رییس جمهور: در ضمن نباید کلیت توافق هسته ای رو زیر سوال ببرد وگرنه مطابق...

مجری: دقیقا! ما نسخه آخر «نشریه وزین نه دی» رو قاب کرده ایم زده ایم توی اتاق مان که حساب کار همیشه دستمان باشد! خب اگر اجازه می فرمایید برویم سر وقت باز کردن هدایا.

رییس جمهور: بفرمایید.

مجری: بعله، در بسته کادویی اول این نوشته شده که: «لازم است دوره آموزش ریاضیات برای مسئولان اقتصادی دولت برگزار شود. ظاهرا عزیزان چندان با مشتق گیری، محاسبه شیب نمودار و کار کردن با نقاله و شیب سنج آشنایی ندارند. همین امر سبب شده در مواردی شیب تند افزایش قیمت ها را شیب ملایم اندازه گیری نمایند.

رییس جمهور: (با لبخندی بر لب) یادتون رفته می گفتین قیمت دلار چنده؟! طرف جواب می داد الان یا الان؟! خب بعدی رو باز کن.

مجری: در این بسته کادو شده نوشته شده که: «دولت محترم در بخش امید بسیار خوب عمل کرده است جوری که امید به فردای بهتر را حتی در بلوط های خشک شده زاگرس یا دریاچه مرحوم ارومیه هم می توان دید! ولی بخش تدبیر یک مقدار رسیدگی می خواهد. مثلا ما هر چه در ماجرای لغو سهمیه بنزین و نحوه اعلام آن کنکاش کردیم، همه چیز یافتیم الا تدبیر و برنامه ریزی!»

رییس جمهور: (بدون لبخند) بعدی!

مجری: اجازه بدین کاغذ کادوی سوم را باز کنم. نوشتن که «نمره وزارت ارشاد واقعا بیست است بی کم و کاست! شاهدش هم لغو نشدن حتی یک کنسرت یا جمع آوری نشدن حتی یک عنوان کتاب در نمایشگاه کتاب است. هیچ فیلمی هم با هیچ مشکلی برای اکران مواجه نشده است، حالا یک عده بیایند هی غر بزنند.»

رییس جمهور: بله، از آقای علی جنتی غیر از بیست هم توقع دیگری نیست!

مجری: البته جسارتا نویسنده نگفته نمره بیست از چند؟ از صد، از هزار!

رییس جمهور: شما تفسیر نکنید حالا! کادوی بعدی رو باز کنید.

مجری: بله، مرقوم شده «به جای اینکه آدم شب پرداخت یارانه عزا و ماتم بگیرد، بهتر نیست بعد از دو سال پرداخت یارانه ها را هدفمند کنید و صرفا آن را به کسانی بپردازید که نیازمند آن هستند؟ نکند شما هم دل نگران انتخابات مجلس آینده هستید؟ نکند این یارانه هم قرار است نقش همان کیسه سیب زمینی دولت قبل را بازی کند؟!»

رییس جمهور: (در حالی که اخم کرده است) حواس تان باشد، دارد کم کم مغرضانه می شود!

مجری: من بی تقصیرم، صرفا کادوها رو باز می کنم و می خوانم. در این هدیه نوشته شده که «سنگ بزرگ را آدم یا نباید بردارد یا اگر برداشت باید محکم بکوبد توی ملاج طرف که برایش حرف در نیاورند که نشانه نزدن است! این موضوع هیچ ارتباطی به موضوع پول های کثیف یا ... ندارد، همینطور یک چیزی گفتیم که لال از دنیا نرفته باشیم!»

رییس جمهور: (با عصبانیت) خوب دیگه، اگر هم شما حرف نزنی، کسی نمی گه شما لال هستید! بگذریم؛ من خیلی علاقمند هستم ببینم توی اون جعبه بزرگی که کادوی بد رنگ داره، چی نوشته شده است!

مجری: الان بازش می کنم، بعله نوشته که «متاسفانه علم پزشکی هنوز برای آلزایمر درمانی نیافته است، بنابراین حرجی بر دولت محترم از باب فراموش کردن برخی وعده های انتخاباتی خود نیست، بروید خوش باشید!»

رییس جمهور: ما اصلا...

در این لحظه برق سالن قطع شد و لذا ادامه مراسم متوقف گردید!