طنز؛ دست کردن توی جیب احمدی نژاد!

آید‌‌‌‌‌‌ین سیارسریع در روزنامه قانون نوشت:

همه چیز دست به دست هم داده تا ما با وجود وصل شدن آب در سه ساله اخیر همچنان دولت دهم را در جای جای زندگی خودمان احساس کنیم. ماشاا... دوستان آنقدر در امر تپه آرایی اهتمام داشتند که دولت شانزدهم هم روی کار بیاید باز باید در روزنامه‌ها بخوانیم «تخلف فلان‌قدر میلیاردی دولت دهم در فلان‌جا». یعنی از بس هر جا را که نگاه می‌کنیم آثار دولت دهم پیداست شب‌ها که از خواب بیدار می‌شوم می‌ترسم بغلم را که نگاه کنم ببینم محمود احمدی نژاد نشسته و می‌گوید: «خواب دیدی. نگران نباش. بهار نزدیک است. آب بیارم؟» آقا این چه وضعی است؟ می‌خوابیم، کابوس. بیدار میشیم کابوس. الان هم که باز همافر شکاری (لقبی که یکی از سایت‌های طرفدار به احمدی نژاد داده بود) ظاهرا نمی‌خواهد قبول کند که دیگر رئیس جمهور نیست و یک بالَش را گذاشته اینور، آن یکی را گذاشته آنور به سمت جیرفت پرواز کرده. من فکر می‌کنم احمدی نژاد اینطوری فکر می‌کند که الان خودش رئیس جمهور است، حسن روحانی هم در مقام نخست وزیری است که آن گوشه موشه‌ها برای خودش حقوق کارمندان را پرداخت می‌کند و لایحه می‌برد مجلس و دلش به همین چیزها خوش است طفلک! عرض می‌کردم جومونگ ایران زمین به جیرفت سفر کرده و به ایراد سخنرانی پرداخته. در بخشی از این سخنان گهربار گفته: «امروز سلطه گران بین المللی آزادند اموال ملت‌ها را به بهانه‌های زیاد غارت کنند ولی ملت‌ها آزاد نیستند حق خود را استیفا کنند یا معادلش را از جیب آنها بردارند». آفرین! من هم همین را می‌گویم. الان غارتگران بین المللی که قبلا جناب دکتر فلان و آقای مهندس بهمانی بودند آزادند و آن یک غارتگر بین المللی موقرمز را هم که گرفته‌ایم ملت نمی‌تواند حق خود را از جیب او بردارد. همانطور که می‌دانید این غارتگران ملی و میهنی در زمان قاجار در کشور فعالیت داشتند و بقایی، رحیمی و خاوری هم از دوستان میرزا ملکم خان بودند. آقای احمدی نژاد در ادامه افزودند: «باید آزادی حداکثری برای همه باشد. اگر تو دستت را در جیب ملت ایران کردی، ملت ایران هم آزاد باشد دستش را در جیب تو کند». خب الان من حق دارم دست بکنم توی جیب آقای احمدی نژاد. چون ایشان هم در زمان ریاستش دائم دستش توی جیب ما بود. (یعنی به زور یارانه میذاشت تو جیبمون!) از جیب شلوار شروع می‌کنیم. جیب راست، این چیه؟ به نظر می رسه پوله. نه. دستمال کاغذیه. (استیکر خیابانی!) حالا اون جیب چپ ... موبایل ۱۱۰۰ ... ساده زیست من کیه؟ جیب کاپشن ... آهان! ایناهاش! عه! این کاغذ چیه؟ با دوستاتون اسم فامیل بازی می‌کردین؟ نه؟! پس این چیه؟ آهااان! لیست مفاسد اقتصادیه. آقا بی‌خیال. چیزی که من می‌خوام درونِ تو پیدا نمیشه! جان؟ همه تو کارت اسفندیاره؟ پس من میرم دست بکنم تو متعلقات ایشون. خیلی مخلصیم. جیرفت خوش بگذره.