طنز؛ خر مراد و خر مردم و خر خودم

پوريا عالمي در روزنامه شرق نوشت:

این داستان واقعی است. بابای سوفیا روی سوفیا حساس بود و رأیش به هرکسی نبود. من هر کاری کردم اوکی را نمی‌دادند. بابای سوفیا گفت من اصلا از قیافه تو خوشم نمی‌آید و امکان ندارد به تو دختر بدهم، رأی که جای خود دارد. اما اگر خود سوفیا از تو خوشش بیاید و رأیش تو باشی، من هم حرفی نمی‌زنم و از تو حمایت می‌کنم. اما سوفیا چی دوست داشت؟ سوفیا ورزشکار دوست داشت، من نرمشکار بودم و دوست داشتم قره‌قوروت را روی شعله نرم کنم و کیفش را ببرم. سوفیا آدم واقع‌بین دوست داشت، من آدمی رؤیابین بودم و دوست داشتم دراز بکشم و خیالات ببافم و کیفش را ببرم. سوفیا پرسپولیسی بود. من استقلال را دوست داشتم و از هرچی رنگ قرمز است بدم می‌آمد. سوفیا اهل پول سالم بود، من عشق رانت و رانت‌خواری و رانت‌بازی بودم و دوست داشتم تا آنجا که می‌شود ببُرم و ببَرَم. سوفیا عشق این بود که حرف راست بزند حتی اگر به ضررش باشد. من دوست داشتم هرچی به دهنم می‌رسد بگویم به شرطی که به‌نفعم باشد. سوفیا امیدوار بود و به امید اعتقاد زیادی داشت. من گوشم از این حرف‌ها پر بود و معتقد بودم بی‌مایه فطیر است و اگر تو بتوانی بارت را ببندی، خودبه‌خود امید هم پیدا می‌کنی. سوفیا اهل این بود که همه به اندازه تلاشی که می‌کنند بخورند و کسی سر گرسنه زمین نگذارد و مال کسی را نخورد. من همین که می‌دیدم بوی کباب می‌آید، رزومه‌ام را می‌فرستادم و در هر نوع انتخاب اجتماعی شرکت می‌کردم، غافل از اینکه دارند خر داغ می‌کنند یا این داغ دل همسایه‌هاست که تازه شده است. بله. دست‌آخر هم اینکه سوفیا اهل اصلاحات بود و از بچگی فکر می‌کرد می‌شود همه‌چیز را اصلاح و بهتر کرد. من اما اهل بخیه بودم و از بچگی معتقد بودم همه‌چیز را می‌شود بخیه زد تا کار آدم راه بیفتد. بعد هم چه کشکی؟ چه پشمی؟ چه اصلاحاتی؟ خلاصه سوفیا با شعارها و لیست‌های امید و امیدوارکننده‌ای که من بهش دادم از من خوشش آمد و به من رأی داد. بابای سوفیا هم رأی داد. یعنی همه اسم من را امیدوارانه تکرار کردند تا من انتخاب شوم و به خانه سوفیا راه پیدا کنم. من چی‌کار کردم؟ من هیچی، از فردای روزی که همه من را تکرار کردند، دیدم که خرم از پل رد شده، پس اولین کاری که کردم، همه پل‌های پشت‌سرم و همه پل‌های امیدبخش را خراب کردم و از خر مراد و خر مردم پیاده شدم و سوار خر خودم شدم.

وصیت: سوفیا این‌بار که از تو گذشت. دفعه بعد حتی اگر خیلی امیدوار شدی، با چشم باز انتخاب کن.