دخمه بتنی پرپیچ و خم «گیبلینا»

برترین ها: در جزیره ایتالیایی سیسیل، حدود ۷۰ کیلومتری شهر پالرمو، یک ماز بتنی عظیم روی یک تپه قرار دارد و شبیه به لاک یک لاکپشت عظیم سفید-خاکستری به نظر می رسد. پیچ و خم راه هایی که از میان این قطعات بتنی عبور می کند دقیقا مربوط به «Gibellina» است که زمانی قبل از نابودی اش در زلزله سال ۱۹۶۸ در اینجا قرار داشت.

این زلزله ده ها شهر جزیره را در شب چهاردهم و پانزدهم ژانویه لرزاند. در این زلزله گیبلینا بیشترین آسیب را دید. متاسفانه تلاش های امدادی هم به اندازه خود زلزله مهلک بودند و هزاران نفر بعد از این فاجعه سال ها بی خانمان ماندند و در مسکن های موقت نزدیک ویرانه های خانه های پیشینشان زندگی می کردند. سرانجام شهرها همان طور ویران رها شده و در مکان های جدیدی ساخته شدند. گیبلینا هم به مکان جدیدی منتقل شد.

برخلاف دیگر شهرهای نابودشده در زلزله، گیبلینای جدید با زیاده روی های زیادی مثل باغ های عمومی، پیازاهای بزرگ، ساختمان های پست مدرن، جاده های عریض و آثار متعددی از مجسمه های معاصر غول پیکر توسط معماران و هنرمندان بزرگ ایتالیا ساخته شد. این پروژه که با نام «رویای درحال پیشرفت» شناخته می شد طراحی شده بود تا گیبلینا را به یک موزه فضای باز مدرن تبدیل کند. در سال 1983 شهردار گیبلینا، هنرمند مشهور بین المللی «آلبرتو بوری» را دعوت کند تا از گیبلینای جدید بازدید کند. بوری در حالیکه ویرانه های شهر قدیمی را می دید، شروع به پیش بینی یک مونومان عظیم کرد که از ویرانه ها بیرون می آید که نه تنها یادبودی برای کسانی باشد که در این فاجعه درگذشته اند، بلکه یک اتصال هنری بین شهر قدیمی و شهر جدید باشد.

این اثر که «Cretto di Burri» نام دارد قطعه های بتنی بسیار بزرگی است که کل منطقه ۲۹ آکری شهر قدیمی را می پوشاند. حدود ۱.۵ متر بتن روی شهر ریخته شد تا همه چیز را از درختان مرده، ساختمان های فروریخته و مبلمان شکسته را در خود غرق کند. در حالی که شهر با بتن پوشیده می شد، طرح اصلی شهر حفظ شد و خیابان ها و گذرگاه ها به همان صورت در میان قطعات بتنی حفظ شدند.

با این که این یک اثر الهام بخش هنری است، بسیاری از مردم از محو شدن تاریخ شهر قدیمی ناراحت شدند. با این وجود سفری به کرتو دی بوری باید تجربه جذابی باشد.